X
تبلیغات
افراد مشهور

افراد مشهور
بیوگرافی وعکس های افراد مشهور 

سال‌های آغازین و خانواده[ویرایش]

مریم اوزرلی در سال ۱۹۸۳ از پدری ترک و مادری آلمانی زاده شد. او دو برادر و یک خواهر بزرگ‌تر از خود دارد.[۱]

فیلم‌شناسی[ویرایش]

فیلم‌ها[ویرایش]

سالعنواننقشیادداشت
۲۰۰۹Das total verrückte Wochenende
ترجمه لغوی: "آخر هفته کاملا دیوانه"
۲۰۰۹خطآنافیلم کوتاه
۲۰۰۹ستاره‌ها بر روی یخدانشجو
۲۰۱۰سفر بی‌بازگشتمهماندار هواپیما

تلویزیون[ویرایش]

سالعنواننقشیادداشت
۲۰۰۸Inga Lindströmبریتامجموعهٔ تلویزیونی
۲۰۱۰پرونده‌ای برای دو نفرمجموعهٔ تلویزیونی
۲۰۱۱حریم سلطانخرم سلطانمجموعهٔ تلویزیونی

مریم زهرا اوزرلیزادهمریم زهرا اوزرلی
۱۲ اوت ۱۹۸۳ ‏(۲۹ سال)
کاسل، آلمانمقیمترکیهملیتترک، آلمانیشهروندآلمان، ترکیهحرفهبازیگرسال فعالیت۲۰۰۲ تاکنونشناخته‌شده برایخرم سلطانکار شاخصحریم سلطان در نقش خرم سلطانقد۱۷۲ سانتی‌مترجایزه‌هابهترین بازیگر زن کلبکوب‌گاهwww.meriemuserli.com



برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ادم های مشهور, مریم زهرا اوزرلی, مریم اوزرلی
[ یکشنبه سوم شهریور 1392 ] [ 17:15 ] [ مازیار ]
این مقاله درباره یک شخص است. برای گروه موسیقی به مرلین منسون (گروه) مراجعه کنید.
مریلین منسون
Manson Eurockeenes.jpg
اطلاعات هنرمند
نام اصلیبرایان هیو وارنر
زادروز۵ ژانویهٔ ۱۹۶۹ ‏(۴۴ سال)
کنتون، اوهایو
اهل کشورآمریکایی
سبک‌هاشاک راک، آلترنتیو متال، اینداستریال متال
کار(ها)خواننده، ترانه سرا، موسیقیدان، هنرمند،
شاعر، کارگردان، بازیگر، نویسنده
ساز(ها)گیتار، گیتار بیس، کیبورد، هارپسیکورد، درام،
فلوت، زامپونیا، ملوترون
مدت کار۱۹۸۹ – اکنون
ناشر(ها)ناتینگ رکوردز
اینتراسکوپ
وب‌گاهmarilynmanson.com

برایان هیو وارنر (به انگلیسیBrian Hugh Warner)‏ (متولد ۵ ژانویه ۱۹۶۹ در کانتون، اوهایو) که بیشتر با نام مریلین منسون شناخته می‌شود خواننده و هنرمند آمریکایی است. عمدهٔ شهرت او به خاطر تصویر نامتعارف و شخصیت نمایشی او به عنوان رهبر و خوانندهٔ گروه موسیقی‌ای با ناممریلین منسون است. این نام ترکیبی از نام‌های مریلین مونرو و چارلز منسون است که در دو سر طیف محبوبیت و نفرت آمریکایی‌ها قرار دارند.

منسن خواننده ایست که در دهه ۹۰ با ظهور ناگهانی خودش روح تازه‌ای در کالبد در حال زوال موسیقی راک دمید و با صدای سازهایی که بیشتر به صدای ارواح شبیه بود سبک تازه‌ای را به دنیای موسیقی معرفی کردند و بعداً این سبک مورد تقلید گروههای زیادی قرار گرفت.

زندگی[ویرایش]

متولد کانتون، اوهایو (Canton,Ohio)، تنها فرزند برد(née Wyer) و هیو وارنر (Hugh Warner) بود که از طرف پدر نژاد آلمانی داشت. برایان کودکی خود را در شرایط و محیط بسیار بدی گذراند، همین ضربه‌ها جزو عواملی بود که او را در مسیر ستاره شدن در عرصه موسیقی متال قرار داد.

وارنر پیش از ورود به صحنهٔ موسیقی، در فروشگاه موسیقی و سپس مدتی به عنوان خبرنگار برای یک مجلهٔ موسیقی محلی کار کرد. او در سال ۱۹۸۹ یک گروه موسیقی به نام Marilyn Manson and the Spooky Kids تشکیل داد، که بعدها نامش رسماً به Marilyn Manson تغییر کرد.

وی همچنین در فیلم بزرگراه گمشده اثر دیوید لینچ بازی کرده است

آلبوم‌ها[ویرایش]

مریلین منسون در فستیوال فیلم کنبرایان
  • تصویر یک خانواده آمریکایی (۱۹۹۴)
  • فوق ستاره ضد مسیح (۱۹۹۶)
  • حیوانات مکانیکی (۱۹۹۸)
  • هالیوود (۲۰۰۰)
  • عصر طلایی بی‌تناسب (۲۰۰۳)
  • مرا بخور، مرا بنوش (۲۰۰۷)
  • نهایت پستی (۲۰۰۹)
  • متولد شده تبهکار (۲۰۱۲)


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ادم های مشهور, برایان هیو وارنر, مرلین منسون
[ یکشنبه سوم شهریور 1392 ] [ 17:11 ] [ مازیار ]
مدونا
Madonna
Madonna 3 by David Shankbone-2.jpg
اطلاعات هنرمند
نام اصلیمدونا لوییس ورونیکا چی‌کونه
Madonna Louise Ciccone
نام مستعارمدج
زادروز۱۶ اوت ۱۹۵۸ (سن:۵۵ سال)
۲۵ مرداد ۱۳۳۷
بی سیتی، ایالت میشیگان
اهل کشورآمریکایی
سبک‌هاپاپ، راک و دنس
کار(ها)خواننده، بازیگر، رقاص، تهیه کننده موسیقی، بازیگر، تهیه کننده فیلم،کارگردان و طراح مد
مدت کار۱۹۸۲ تا کنون
ناشر(ها)Interscope, Live Nation, Maverick, Sire, Warner Bros.
وب‌گاهmadonna.com

مَدونا لوییس ورونیکا چی‌کونه (به انگلیسیMadonna Louise Ciccone Ritchie)‏، خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و کارآفرین بین‌المللی مشهور آمریکایی است. او در تاریخ ۱۶ اوت سال ۱۹۵۸، برابر با ۲۵ مرداد ۱۳۳۷) در ایالت میشیگان زاده شد و فعلاً مقیم شهر لندن است. مدونا برندهٔ جایزهٔ گولدن گلوب برای بازی در فیلم (Evita)است .[۱] بر اساس اطلاعات «فدراسیون ببن المللی صنایع فنوگرافیک» تاکنون ۳۰۰ میلیون آلبوم مدونا در سراسر جهان به فروش رفته‌است [۲] و انجمن صنایع ضبط آمریکا آثار او را پرفروشترین در میان «هنرمندان راک زن» در قرن بیستم اعلام کرده‌است [۳] رکوردهای جهانی گینس او را به عنوان موفق‌ترین زن هنرمند معرفی کرده‌است.[۴] مدونا اولین آلبوم خود به نام «مدونا» را در سال ۱۹۸۳ ارائه داد. او در ۲۰ سالگی با ۳۵ دلار پول از میشیگان به نیویورک رفت.[۵] در سال ۲۰۱۰ ثروت وی بیش از یک میلیارد دلار تخمین زده شده.[۶]

مشخصات و زندگینامه[ویرایش]

مدونا دختر سیلویو چی‌کونه می باشد. نام وی برگرفته از نام مادرش است که آن هم مدونا است. خواهران و برادران او عبارت اند از مارتین، آنتونی، کریستوفر، پائولا، ملینا و هنری. مدونا دارای دو فرزند می باشد. وی در دانشگاه میشیگان تحصیل کرده است و هم اکنون در سبک های کلاب، دنس، راک و پاپ فعالیت می کند.

دنیس رادمن، ستاره سابق ان‌بی‌ای، مدتی دوست‌پسر مدونا بود.[۷]

وی همسر سابق شان پن بازیگر مشهور آمریکایی است. آن‌ها در سال ۱۹۸۸ میلادی و پس از آن‌که‌شان پن در پی یک اختلاف زناشویی با «چوب بیسبال» به مدونا حمله کرد و او را مورد ضرب و شتم قرار داد، از هم جدا شدند.[۸]

مدونا پس از ۸ سال زندگی با گای ریچی از او طلاق گرفت و پس از آن با ابراهیم زیبات دوست شد. ابراهیم یک مسلمان الجزایری بود و آن‌ها به دلیل «اختلاف مذهبی» از هم جدا شدند.[۹] [۱۰]

بخشی از فیلم‌ها[ویرایش]

  • ۱۹۸۵ : Vision Quest
  • ۱۹۸۵ : ناامیدانه در جستجوی سوزان Desperately Seeking Susan
  • ۱۹۸۵ : یک قربانی مسلم A Certain Sacrifice
  • ۱۹۸۶ : خبرخوش شانگهای Shanghai Surprise
  • ۱۹۸۷ : این دختر کیست؟ Who's That Girl?
  • ۱۹۸۹ : سگ شکاری برادوی Bloodhounds of Broadway
  • ۱۹۹۰ : دیک تریسی Dick Tracy
  • ۱۹۹۱ : راستی یا شهامت (با مدونا در تختخواب) Truth or Dare (In Bed with Madonna)
  • ۱۹۹۲ : سایه‌ها و مه Shadows and Fog
  • ۱۹۹۲ : پیمان شخصی آنها A League of Their Own
  • ۱۹۹۳ : شهادت بدن Body of Evidence
  • ۱۹۹۳ : بازی خطرناک Dangerous Game
  • ۱۹۹۵ : غمی در چهره Blue in the Face
  • ۱۹۹۵ : چهار اتاق Four Rooms
  • ۱۹۹۶ : ۶ دختر ۶ Girl
  • ۱۹۹۶ : اویتا Evita
  • ۲۰۰۰ : بهترین کار بعدی The Next Best Thing
  • ۲۰۰۲ : دور افتاده Swept Away
  • ۲۰۰۲ : مرگ در روز دیگر Die Another Day
  • ۲۰۰۶ : می‌خواهم رازی به تو بگویم I'm Going to Tell You a Secret
  • ۲۰۰۸ : من هستم چون ما هستیم I Am Because We Are

آلبوم‌ها[ویرایش]

  • مدونا (۱۹۸۳)
  • مثل یک پاکدامن (۱۹۸۴)
  • آبی حقیقی (۱۹۸۶)
  • مثل یک نیایش (۱۹۸۹)
  • اروتیکا (۱۹۹۲)
  • داستان‌های زمان خواب (۱۹۹۴)
  • پرتوی نور (۱۹۹۸) ‏
  • موزیک (۲۰۰۰)
  • زندگی آمریکایی (۲۰۰۳)
  • اعترافاتی روی جایگاه رقص ‏(۲۰۰۵)
  • آب نبات سفت (۲۰۰۸)
  • ام‌دی‌ان‌ای (۲۰۱۲)


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ادم های مشهور, مدونا لوییس ورونیکا چی‌کونه, مدونا
[ یکشنبه سوم شهریور 1392 ] [ 17:9 ] [ مازیار ]

توماس آندرس (به انگلیسیThomas Anders)‏ (متولد ۱ مارس ۱۹۶۳ آلمان غربی) خواننده آلمانی است. او قبلا عضو گروه مدرن تاکینگ بوده است. توماس خوانندگی را در سال ۱۹۸۰ با اجرای ترانه جودی آغاز کرد در سال ۱۹۸۴ با دیتر بوهلن آشنا شد و گروه مدرن تاکینگ تشکیل شد.

آن‌ها در سال ۱۹۸۷ از هم جدا شدند و توماس شروع به کار انفرادی کرد. وی اولین آلبومش را با تهیه کننده التون جان به نام متفاوت در سال ۱۹۸۹ اجرا کرد و آلبوم موفقیت بزرگی برایش به ارمغان آورد. این آلبوم در سال ۱۹۹۸ هم به بازار عرضه شد. بعد از آن وی ۵ آلبوم دیگر اجرا کرد که موفقیت چندانی برایش نداشت تا سال ۱۹۹۷ که دوباره با دیتر بوهلن در سال ۱۹۹۸ آلبوم back for good را اجرا کرد و مدرن تاکینگ دوباره آغاز بکار کرد آن‌ها دوباره در سال ۲۰۰۳ از هم جدا شدند و توماس دوباره شروع به کار انفرادی کرد و آلبوم this time را در سال ۲۰۰۴ عرضه کرده و این آلبوم در آلمان رتبه ۱۴ را کسب کرد. در سال ۲۰۰۶ وی آلبوم songs forever را که مجموعه‌ایی از آهنگ‌های معروف قدیمی بود به سبک swing اجرا کرد که مورد استقبال واقع نشد. آخرین آلبوم وی به نام strong جدیدا به بازار عرضه شده که مورد استقبال عمومی واقع شده است و در روسیه که بیشترین طرفداران توماس در آنجا هستند رتبه دوم را کسب کرده. کلیپ stay with me آخرین کلیپ وی است که به سبک فیلم‌های جیمز باند اجرا شدهاست.

در سال ۲۰۱۱ او با همکاری uwe fahrenkrog تهیه کننده و کیبورد زن nena که خواننده شناخته شده‌ای در آلمان است آلبومی به نام two را منتشر کردند که در آلمان رتبه ۱۱ را کسب کرد. لقب توماس آندرس در زمان اوج King Of Voice بود.

آخرین آلبوم او با همکاری Uwe Fahrenkrog با نام TWO در سال ۲۰۱۱ منتشر کرد که موفقیت زیادی را برای او به همراه داشته است. همچنین در سال ۲۰۱۲ آهنگی با نام no ordinary love (عشق معمولی نیست) را به همراه خواننده روسی کاملیا زاهور خواند. وی در اواخر سال ۲۰۱۲ آلبومی برای کریسمس با نام کریسمس برای تو منتشر کرد. تمامی آهنگهای این آلبوم درباره کریسمس است و برگرفته از کارهای دیگر خوانندگانی است که در باره این رخ داد خوانده‌اند.

همکاری با امید سلطانی[ویرایش]

او در سال ۲۰۱۳ میلادی (۱۳۹۲) به همراه امید سلطانی ترانه ای را با نام ما یکی هستیم (به انگلیسی: We are one)‏ اجرا کرد. این ترانه که تهیه کنندگی آن رافرهاد زند بر عهده داشت و اشعار آن را مریم جلالی سروده، در روز نخست ماه اوت (۱۳ مرداد) ارائه شد. فرهاد زند که ایده این همکاری و ترانه از آن اوست، در آلبوم آخر توماس آندرس با او همکاری داشته است. مضمون کلی آهنگ به مفهوم جهانی متحد اشاره دارد.[۱]

توماس آندرس
Thomas anders 20071130.jpg
اطلاعات هنرمند
نام اصلیبرند ویدونگ
زادروز۱ مارس ۱۹۶۳
اهل کشورآلمانی
سبک‌هاپاپ، یورو پاپ، یورو دنس
کار(ها)خواننده، ترانه‌سرا
نقش‌های
مرتبط
مدرن تاکینگ
وب‌گاهwww.thomas-anders.com


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ادم های مشهور, توماس اندرس
[ یکشنبه سوم شهریور 1392 ] [ 17:1 ] [ مازیار ]
بیوگرافی مایکل جکسون
مایکل جوزف جکسون (به انگلیسی: Michael Joseph Jackson)‏ (زاده: ۲۹ اوت ۱۹۵۸ – درگذشت: ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹) خواننده، موسیقی‌دان، ترانه‌سرا، آهنگ‌ساز، تهیه‌کننده، رقصنده، طراح رقص، بازیگر، شاعر، نویسنده، نقاش، سرگرمی‌ساز، بازرگان، کارآفرین، نیکوکار و فعال حقوق بشر اهل آمریکا بود. او با نام پادشاه پاپ و اِم‌جِی نیز معروف بود.[۱]
او از ۵ سالگی وارد صنعت موسیقی شد و به مدت ۴۶ سال فعالیت کرد. جکسون، بیتلز و الویس پریسلی با اختلاف بسیار زیاد از دیگر هنرمندان، پرفروش‌ترین هنرمندان جهان هستند. در سال ۲۰۰۶ کتاب رکوردهای جهانی گینس، رکورد موفق‌ترین سرگرمی‌ساز و صحنه‌گران تاریخ را به نام جکسون ثبت کرد.[۲]
جکسون در طول ۴۶ سال دوران فعالیتش، ۱۰ آلبوم استودیویی منتشر کرد که ۵تایشان جزء پرفروش‌ترین آلبوم‌های جهان هستند. او تنها هنرمندی‌است که این تعداد آلبوم پرفروش دارد. همچنین آلبوم تریلر او که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد، با فروش بیش از ۱۱۰ میلیون نسخه در جهان، پرفروش‌ترین آلبوم تاریخ موسیقی است.[۳]
طبق بررسی‌های تالار مشاهیر راک اند رول، کتاب گینس، مجلهٔ وینتی فیر و چندی از منابع دیگر، مایکل جکسون محبوب‌ترین هنرمند تاریخ صنعت نمایش، مشهورترین انسان مَرد تاریخ، نیکوکارترین ستارهٔ پاپ و پرجایزه‌ترین هنرمند جهان است.[۴][۵] او بیشتر ثروت خود را برای انجام کارهای نیکوکارانه خرج کرد و ۲ بار نیز نامزد جایزهٔ صلح نوبل شد؛ یکی در سال ۱۹۹۸ و دیگری در سال ۲۰۰۳. سازمان یونیسف آمریکا نیز از جکسون به عنوان بزرگ‌ترین بشردوست جهان نام می‌برد.[۶]
جکسون در طول عمرش به نمادی فرهنگی و جزئی از فرهنگ عامهٔ مردم جهان تبدیل شد. سبک منحصربه‌فرد او در موسیقی، رقص، آواز و مُـد، هنرمندان بی‌شماری همانند مدونا و بریتنی اسپیرز را در ۳۰ سال اخیر تحت تأثیر قرار داده و همچنان نیز در حال خط دادن به هنرمندان نوظهور همانند لیدی گاگا و جاستین بیبر است. با این وجود ابعاد دیگر زندگی شخصی او، همچون ظاهر در حال تغییر، رفتار و شایعات پیرامونش سبب ایجاد جنجال‌های غرض ورزانه‌ای شد که به چهرهٔ مردمی او صدمه زد. از اتهامات معروفی که به وی زده شده‌است می‌توان به ۲ اتهام کودک‌آزاری یکی در سال ۱۹۹۳ و دیگری در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد که در هر دو مورد بی‌گناه شناخته شد.
او در اواسط سال ۲۰۰۹ بر اثر تزریق بیش از حد داروی قوی بی‌هوشی پروپوفول توسط دکترش، در سن ۵۰ سالگی درگذشت. پس گذشت ۲ سال از مرگ جکسون، دکتر او به ۴ سال حبس در زندان به علت قتل غیرعمد جکسون محکوم شد.[۷]زندگینامه ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۵: کودکی و آغاز فعالیت هنری با گروه جکسون فایو نوشتار اصلی: کودکی مایکل جکسون خانهٔ دوران کودکی جکسون در شهر گَری، ایالت ایندیانا، تقاطع خیابان «جکسون ۲۳۰۰» و بلوار «خانواده جکسون».
مایکل جوزف جکسون در تاریخ ۲۹ اوت ۱۹۵۸ (‎۷ شهریور ۱۳۳۷) در شهر صنعتی گَری در ایالت ایندیانا، آمریکا (نزدیک شیکاگو) و در خانواده‌ای از طبقهٔ کارگر و تهی‌دست زاده شد.[۸] نام پدرش، جوزف و مادرش، کاترین بود. او هفتمین فرزند از ۹ فرزند خانواده جکسون بود.[۹] جوزف، پدر خانواده، در استخدام معدن آهن بود و اغلب با برادرش به اجرا در کافه‌ها و دیسکوهای شهر گَری می‌پرداخت و اغلب در خانه و جلوی چشمان فرزندانشان تمرین می‌کردند.[۸] مادر مایکل بسیار مذهبی بود و فرزندانش را با باورهای سختگیرانهٔ فرقهٔ شاهدان یهوه از دین مسیحیت تربیت می‌کرد.[۱۰] خانوادهٔ ۱۱ نفری جکسون، در یک خانهٔ کوچک دو اتاق خوابه زندگی می‌کردند.[۱۱] تصویری از اولین ویژه‌برنامهٔ جکسون فایو در سال ۱۹۷۱ (مایکل در وسط)
مایکل استعدادش در موسیقی را خیلی زود بروز داد. او در سن ۵ سالگی در حضور همکلاسی‌ها و مردم به مناسبت مختلف اجرا می‌کرد و موجب تعجب همگان می‌شد. در سال ۱۹۶۴ و زمانی که مایکل تنها ۶ سال داشت، به عنوان خوانندهٔ پس‌زمینه به گروه برادران جکسون پیوست. او در ۸ سالگی (سال ۱۹۶۶) در مقام خواننده و رقصندهٔ اصلی این گروه قرار گرفت. در همین زمان، برادران جکسون نام گروه را به جکسون فایو تغییر دادند.[۸][۱۲]
برادران جکسون هر روز پس از بازگشت از مدرسه، به دستور پدرشان به تمرین‌های سخت می‌پرداختند. مایکل از همان دوران خردسالی مورد رفتار تند پدرش قرار داشت. او کار بی‌وقفه، شلاق و کلمات رکیک را تحمل می‌کرد. جوزف اغلب مچ‌گیری می‌کرد و یا فرزندان پسر را به دیوار فشار می‌داد.[۱۳] این سوء استفاده‌ها از مایکل، زندگی‌اش در بزرگسالی را تحت شعاع خود قرار داد.[۱۴]
جکسون فایو از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ (۸ سالگی تا ۱۰ سالگی مایکل) در سطح وسیعی از ایالت‌های غرب میانه آمریکا به اجرای برنامه پرداخت. آن‌ها مکرراً در جایی اجرا می‌کردند که اغلب مقدمه‌ای برای شروع استریپ تیزها (رقص‌های برهنه) بود. در سال ۱۹۶۸ (۱۰ سالگی مایکل) رئیس شرکت موتاون رکوردز با مشاهدهٔ استعداد این گروه با آن‌ها قرارداد بست. در سال ۱۹۶۹ (۱۱ سالگی مایکل) ۴ تک‌آهنگ جکسون فایو پشت‌سرهم در آمریکا شماره یک شدند و رکوردی به نام آن‌ها ثبت شد. مایکل از سال ۱۹۷۲ (۱۴ سالگی)، در کنار فعالیت در گروه، اقدام به ساخت و اجرای آهنگ به صورت تک نفره نمود. او از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵، ۴ آلبوم استودیویی تک‌نفره منتشر کرد و حتی نامزد یک جایزه اسکار هم شد.[۱۵] در همین سالها گروه اقدام به برگزاری تورکنسرت در اروپا[۱۶] و نیز یک تورجهانی کردند.[۱۷] جکسون فایو در سال ۱۹۷۵ از شرکت نشر موسیقی موتاون رکوردز به سی‌بی‌اس رکوردز نقل مکان کردند.[۱۸] گروه همچنان به اجراهای بین‌المللی خود ادامه می‌داد و از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۴ (از ۱۵ تا ۲۴ سالگی مایکل) شش آلبوم استودیویی دیگر منتشر کرد. در همین مدت، مایکل ترانه‌سرای اصلی گروه جکسونز بود.
مایکل در این دوران به بلوغ رسید و از تغییراتی که به خاطر آن در صورت و ظاهرش پدید آمد، ناراضی بود. به همین دلیل رژیم غذایی خود را تغییر داد و گیاه‌خوار شد.[۱۹] ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱: آلبوم غیر معمول نوشتار اصلی: غیر معمول (آلبوم)
در سال ۱۹۷۸، جکسون در فیلمی موزیکال به نام ویز در نقش یک مترسک ظاهر شد. موسیقی این فیلم توسط کوئینسی جونز، یکی از بزرگ‌ترین تهیه‌کنندگان آثار موسیقی جهان تنظیم شده بود. اما فروش این فیلم در گیشه یک فاجعه بود و موفقیتی به‌دست نیاورد.[۲۰] در سال ۱۹۷۹، بینی مایکل در یکی از تمرینات پیچیدهٔ رقص شکست. جراحی بینی‌ای که در نتیجهٔ این حادثه انجام شد موفقیت‌آمیز نبود و باعث ایجاد مشکلات تنفسی برای مایکل شد که می‌توانست فعالیت حرفه‌ای او را تحت تأثیر قرار دهد. او در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ به دکتر استیو هوفلین معرفی شد که دومین جراحی بینی را برای او انجام دهد.[۲۱]
پنجمین آلبوم استودیویی جکسون به نام غیر معمول در سال ۱۹۷۹ منتشر شد. ترانه‌سرایان این آلبوم، راد تمپرتون، استیو واندر، پل مک‌کارتنی (عضو اصلی بیتلز) و جکسون بودند. غیر معمول یک موفقت تجاری بزرگ بود و به اولین آلبومی تبدیل شد که چهار تک‌آهنگ آن، در بین ۱۰ اثر برترِ جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد قرار گرفت.[۲۲][۲۳] آلبوم غیر معمول رتبهٔ سوم را در جدول بیلبورد ۲۰۰ به‌دست آورد و در مدت ۳ سال با فروش ۷ میلیون نسخه به پرفروش‌ترین آلبوم یک هنرمند سیاه‌پوست که تا آن زمان در جهان منتشر شده بود تبدیل شد. و براساس آمار، تا سال ۲۰۱۲ بیش از ۲۰ میلیون نسخه از این آلبوم در سراسر جهان به فروش رسیده‌است و آن را به یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی جهان تبدیل کرده‌است.[۲۴][۲۵] در سال ۱۹۸۰ این آلبوم توانست با دریافت تعدادی جایزه از مراسم‌های معتبر موسیقی همانند یک جایزهٔ گرمی بدرخشد. اما با این حال، جکسون از دستاوردهای این آلبوم ناراضی بود و بر این باور بود که غیر معمول می‌بایست تأثیر بسیار فراتری می‌گذاشت. او احساس می‌کرد که صنعت موسیقی به او اهمیت نمی‌دهد. در همان سال زمانی که جکسون به خبرنگار مجلهٔ رولینگ استون گفت که اگر مایل هستند، تصویرش را برروی مجله‌شان چاپ کنند؛ با جواب منفی آن شخص مواجه شد و خبرنگار به او گفت: «من بارها و بارها گفتم، اگر عکس سیاه‌پوستان روی مجله‌ها چاپ بشه، فروش نمی‌ره». جکسون هم در جواب گفت: «صبر کن. روزی می‌رسه که همین روزنامه‌ها می‌یان و از من درخواست مصاحبه می‌کنن. شاید اون روز این کار رو انجام بدم. شایدم نه».[۲۶] به همین دلیل او مصمم شد که با انتشار آلبوم بعدی‌اش، به نقطه‌ای فراتر از انتظارات دیگران دست یابد.[۲۷] ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳: آلبوم تریلر نوشتار اصلی: تریلر (آلبوم)
در برخی مواقع، فروش تریلر مثل یک کالای لوکس نیست، بلکه همانند یک کالای ضروری در هر خانه‌ای پیدا می‌شود... تریلر احتمالاً شنیده شده‌ترین ضبط تمام تاریخ است. جی. رندی تارابورلی، زندگینامه‌نویس و خبرنگار.[۲۸]
در سال ۱۹۸۲، جکسون با همراهی استیون اسپیلبرگ، کتاب گویای ئی. تی. موجود فرازمینی را برای فیلمی علمی-تخیلی با همین نام تهیه نمود که در سال ۱۹۸۴ جایزهٔ گرمی «بهترین ضبط برای کودکان» را برای مایکل به ارمغان آورد.[۲۹] در نوامبر سال ۱۹۸۲، مایکل ششمین آلبوم استودیویی خود با نام تِریلِر را منتشر کرد. تریلر تبدیل به جزئی از فرهنگ عامهٔ جهان و به خصوص آمریکا شد.[۳۰][۳۱] تریلر در سال اوّل انتشارش، بیش از ۲۵ میلیون کپی در جهان فروش داشت و در ۷ فوریه ۱۹۸۴ به پرفروش‌ترین آلبوم جهان در تمام دوران‌ها تبدیل شد و نامش در کتاب رکوردهای گینس ثبت شد.[۳۲] این در حالی بود که پرفروش‌ترین آلبوم یک هنرمند تک‌خوان (سولو) در آن زمان، تنها ۱۲ میلیون نسخه فروش داشت.[۲۸] تریلر تنها آلبومی است که توانسته ۲ بار (سال‌های ۱۹۸۳ و ۸۴) پرفروش‌ترین آلبوم سال آمریکا باشد.[۳۳] همچنین این آلبوم پرفروش‌ترین آلبوم جهان از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۳ بوده‌است.[۳۴] در سال ۲۰۰۶ مشخص شد که پس از گذشت ۲۲ سال از انتشار تریلر همچنان سالیانه ۱۳۰،۰۰۰ نسخه از آن در آمریکا به فروش می‌رسد.[۳۵] هیچ آلبومی از تریلر پرفروش‌تر نبوده‌است. فروش این آلبوم تا به امروز بیش از ۱۱۰ میلیون نسخه برآورد شده[۳۵] و این در حالیست که آلبوم بازگشت در سیاهی اثر ای‌سی/دی‌سی که پرفروش‌ترین آلبوم بعد از تریلر است، تنها ۴۹ میلیون نسخه در جهان فروش داشته‌است.[۳۶] همچنین تریلر و آلبوم بهترین‌هایشان (۱۹۷۱–۱۹۷۵) از گروه ایگلز، با فروش ۲۹ میلیون نسخه، پرفروش‌ترین آلبوم‌های آمریکا نیز هستند.[۳۷]
مایکل با انتشار تریلر، مناسبات صنعت موسیقی را از لحاظ چهارچوب هنری، تجاری و درآمدزایی متحول نمود. تریلر، او را به مهم‌ترین و برجسته‌ترین هنرمند و سرگرمی‌ساز دههٔ ۸۰ تبدیل کرد.[۳۸] او با انتشار این آلبوم، سدهای نژادپرستی را در هم شکست، سبک‌های موسیقی را دگرگون کرد، به هنرمندان سیاه‌پوست اعتبار داد و ساختار نماهنگ‌ها را برای همیشه و به صورت بنیادی تغییر داد. وکیل او، جان برانکا، اشاره کرد مایکل در آن زمان بالاترین حقوق محفوظ[پ ۱] را در میان هنرمندان صنعت موسیقی دارا بود: ۴۲ درصد از کل سود آثار.[۲۸] نیویورک تایمز مایکل را در سن ۲۵ سالگی، «پدیده‌ای در عرصهٔ موسیقی» خواند و گفت: «در دنیای موسیقی پاپ، مایکل جکسون یک طرف و بقیه در طرف دیگر هستند».[۳۹] جکسون برای اولین بار حرکت مون‌واک را در بهار سال ۱۹۸۳ به نمایش می‌گذارد. رقص مون‌واک نوشتار اصلی: مون‌واک (رقص)
در ۲۵ مارس ۱۹۸۳، مایکل به همراه برادرانش در ویژه‌برنامهٔ موتاون ۲۵: دیروز، امروز، برای همیشه به اجرا پرداخت.[۴۰] این ویژه‌برنامه در ۱۶ مه از تلویزیون پخش شد و ۴۷ میلیون بیننده داشت. بعد از اجرای چندین ترانه از گروه جکسون فایو، مایکل ترانهٔ «بیلی جین» را به تنهایی اجرا کرد. در اواسط اجرای بیلی جین بود که رقص مون‌واک را برای اولین بار به نمایش گذاشت. او این رقص را سه سال قبل، از جفری دنیل آموخته بود.[۴۱] این رقص به‌زودی به امضای هنری جکسون تبدیل شد.[۴۲] اجرای جکسون در برنامهٔ موتاون ۲۵ با اجراهای الویس پرسلی و بیتلز، در برنامهٔ «اد سالیوان شو»، که در آن زمان بزرگ‌ترین موسیقی‌دانان جهان بودند، مقایسه شد.[۴۳] و حتی جکسون به خاطرش نامزد دریافت جایزه امی شد.[۴۲] وب‌گاه سی‌ان‌ان در سال ۲۰۰۵ اجرای جکسون در برنامهٔ موتاون ۲۵ را یکی از به یاد ماندنی‌ترین و مهم‌ترین لحظات در تاریخ فرهنگ عامه مردم آمریکا معرفی کرد.[۴۴] ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۵: آغاز فعالیت‌های خیریه و تجاری بزرگ مقاله مرتبط: انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی
در ۲۷ ژانویه ۱۹۸۴ مایکل دچار یک بد اقبالی شد. او در حال ساخت یک فیلم تبلیغاتی برای کمپانی نوشابه‌سازی پپسی کولا در سالن نمایش بزرگ شراین در شهر لس‌آنجلس، کالیفرنیا بود که موهایش بر اثر خطا در عملیات آتش‌بازی، آتش گرفت و پوست سرش دچار سوختگی درجهٔ ۲ و ۳ شد. این حادثه در برابر دیدگان ۳٬۰۰۰ تماشاگری که در آن سالن جمع شده بودند اتفاق افتاد. شرکت پپسی نیز برای جبران این خسارت، مبلغ ۱٬۵ میلیون دلار به مایکل پرداخت کرد و او نیز تمام این پول را به یک مرکز سوانح سوختگی اهدا کرد که بعدها به نام خود مایکل جکسون نام‌گذاری شد.[۴۵] مایکل جکسون در کنار رونالد ریگان، رئیس جمهور آمریکا و همسرش. تاریخ مه ۱۹۸۴.
در ۱۴ مه ۱۹۸۴ مایکل به کاخ سفید دعوت شد تا جایزه‌ای را از دستان رونالد ریگان، رئیس جمهور وقت آمریکا دریافت کند. این جایزه برای قدردانی از حمایت‌های جکسون از حرکت‌های خیریه علیه اعتیاد به نوشیدنی‌های الکلی و مواد مخدر به او داده شد. مایکل از ترانهٔ «بزن به چاک» برای این اقدامات استفاده کرد. بازدید مایکل از کاخ سفید، هیجان‌انگیزترین اتفاق این کاخ، بعد از آزادی گروگان‌های سفارت آمریکا از ایران در تاریخ ۲۰ ژانویه ۱۹۸۱ بود.[۴۶] رونالد ریگان با این جملات از مایکل ۲۵ ساله قدردانی کرد: تقدیرنامه‌ای که مایکل جکسون هم‌اکنون در دست دارد، ادای احترامی‌است به ۲۰ سال کار سخت، انرژی و فداکاری خستگی‌ناپذیر او. موفقیت شما، «یک رؤیای آمریکایی محقق شده» است.[۴۷]
در ۲۸ فوریه ۱۹۸۴ مایکل نامزد دریافت ۱۲ جایزهٔ گرمی برای آلبوم تریلر شد که تعداد ۸ جایزهٔ گرمی را برد. او رکورد «بیشترین تعداد جایزهٔ گرمی در یک سال» را شکست و تا به امروز نیز این رکورد پابرجا است.[۴۸] در همین سال مایکل به همراه برادرانش تور ویکتوری را آغاز کرد. مایکل در این تور بیشتر آثار انفرادی جدید خودش را برای بیش از دو میلیون تماشاچی در آمریکا به نمایش گذاشت. او تمام سهم ۵ میلیون دلاری خود از این تور را به خیریه بخشید.[۴۹]
هنگامی که جکسون همراه با پل مک‌کارتنی (از اعضای اصلی بیتلز) روی دو تک‌آهنگ «دختره مال منه» و «بگو بگو بگو» کار می‌کرد، روابط این دو دوستانه شد و به دلایلی مختلف یکدیگر را ملاقات می‌کردند. در یک گفتگو، مک‌کارتنی از میلیون‌ها دلاری که از کاتالوگ‌های موسیقی نصیبش می‌شد حرف زد. او تقریباً سالی ۴۰ میلیون از آهنگ‌های هنرمندان دیگر درآمد داشت. بنابراین جکسون به فعالیت‌های تجاری خرید، فروش و شراکت در حقوق آثار موسیقی علاقه‌مند شد. کمی بعد، انتشارات موسیقی ای‌تی‌وی که کاتالوگ ترانه‌های شمالی[پ ۲] نیز در آن بود، به فروش گذاشته شد. این کاتولوگ حاوی ۴٬۰۰۰ آهنگ از جمله تمام آهنگ‌های بیتلز و آهنگ‌هایی از الویس پرسلی بود.[۵۰] جکسون فوراً به این انتشارات علاقه‌مند شد و پس از ۱۰ ماه چانه‌زنی انتشارات را به مبلغ ۴۷،۵ میلیون دلار خریداری کرد.[۵۰][۵۱]
جکسون در سال ۱۹۸۵ تک‌آهنگ خیریهٔ «ما دنیاییم» را با همکاری لایونل ریچی نوشت و توسط ۴۵ خوانندهٔ مطرح آن زمان خوانده شد. این آهنگ برای جمع‌آوری کمک برای مبارزه با فقر در آفریقا و آمریکا، در سراسر دنیا منتشر شد. این تک‌آهنگ با فروشی نزدیک به ۲۰ میلیون نسخه، میلیون‌ها دلار (نزدیک ۴۰ میلیون دلار) برای رهایی مردم از قحطی و گرسنگی مهیا نمود. این تک‌آهنگ، پرفروش‌ترین آهنگ سال ۱۹۸۵ در آمریکا شد و ۴ جایزهٔ گرمی را در سال ۱۹۸۶ برد.[۵۲] هم اکنون (۲۰۱۲) «ما دنیاییم» جزء ۱۰ تک‌آهنگ پرفروش جهان در تمام دوران‌ها است.[۵۳]
پس از ترانهٔ «ما دنیاییم»، جکسون به مدت دوسال‌ونیم کمتر در مکان‌های عمومی و جلوی دوربین‌ها ظاهر می‌شد و بیشتر وقت خود را در استودیو می‌گذراند. او در این مدت در حال کار برروی آلبوم بعدی‌اش بود که در سال ۱۹۸۷ منتشر شد.[۵۴] ۱۹۸۶: جلوهٔ ظاهری، شایعات و فیلم کاپیتان ئی‌او نوشتارهای اصلی: شایعات پیرامون مایکل جکسون و وضعیت جسمی و سلامتی مایکل جکسون
از اواسط دههٔ ۸۰ به بعد، رسانه‌های شایعه‌پرداز (تبلویدها)، شروع به ساختن داستان‌هایی همانند «خوابیدن در اتاق اکسیژن» در مورد جکسون کردند. اگر چه دروغ بودند، اما خود جکسون با رفتارش به آن‌ها شاخ و برگ می‌داد. این داستان‌ها الهام بخش ساخت لقب توهین‌آمیز «وَکو جَکو»[پ ۳] (به معنای جکوی خل وچل) توسط رسانه‌ها شد. این لقب در سال بعد به گوش مایکل رسید و در نهایت برای او بسیار بسیار ناخوشایند آمد. او با فهمیدن اشتباهش، از درز دادن داستان‌های ساختگی به رسانه‌ها دست برداشت. اما به خاطر سودی که به جیب رسانه‌ها سرازیر می‌شد، آن‌ها خودشان شروع به انتشار داستان‌های ساختگی کردند.[۵۵]
«وَکو جَکو». این عبارت از کجا آمده؟ از بعضی از این تبلویدهای کشور انگلستان. من قلب دارم، احساس دارم. وقتی این کار را با من می‌کنین،احساس می‌کنم این کار درست نیست. انجامش ندین. من خل و چل نیستم.[پانویس ۱] بیماری پیسی یا ویتیلیگو یا برص که در آن رنگ‌دانه‌های پوست بی‌رنگ می‌شود. مایکل از سال ۱۹۸۶ به این بیماری مبتلا شد و به تدریج پوستش روشن‌تر شد.
رنگ پوست جکسون در تمام دوران کودکی و نوجوانی‌اش به رنگ قهوه‌ای متوسط بود، اما از اواسط دههٔ ۸۰ میلادی، رنگ پوست او به آهستگی کم رنگ‌تر شده و به سمت سفیدی رفت. جکسون به دو بیماری لوپوس منتشر و پیسی (نام‌های دیگر: ویتیلیگو، برص) مبتلا بود و از سال ۱۹۸۶ این بیماری‌ها در او تشخیص داده شد. بیماری لوپوس منتشر او خفیف بود اما هر دوی این بیماری‌ها سبب تغییر رنگ پوست جکسون و همینطور حساس شدن پوستش به نور آفتاب شدند. (دلیل استفادهٔ جکسون از چتر در سال‌های آینده همین بیماری بود.) شیوهٔ درمانی که جکسون برای این بیماری‌ها استفاده می‌کرد باعث روشن‌تر شدن پوست او می‌شد و با گریم پنکیکی که برای پوشاندن لکه‌ها و یکدست کردن رنگ پوستش انجام می‌داد، پوست او خیلی روشن و رنگ پریده جلوه می‌کرد.[۵۶] جکسون ۲ سال پس از آن که بیماری‌اش تشخیص داده شد. (فوریه ۱۹۸۸).
در همین هنگام این اتفاق توسط رسانه‌ها و اخبار به صورت وسیعی تحت پوشش قرار گرفت و شایعات بسیاری دربارهٔ جکسون به وجود آمد مبنی بر اینکه او از رنگ پوستش بدش می‌آید و می‌خواهد پوستش را سفید کند.[۵۷] پس از مرگ جکسون در سال ۲۰۰۹، پزشکی قانونی در نتیجهٔ کالبدشکافی بدن جکسون تأیید کرد که او به این بیماری‌ها مبتلا بود و دلیل تغییر چهره و رنگ پوستش و همین‌طور آرایش و پوشاندن صورتش به همین خاطر بوده‌است.[۵۸] جکسون در دوران درمانش با دکتر آرنولد کلین، متخصص پوست، و دبی رو، پرستار، دوستی نزدیکی پیدا کرد. دبی رو بعدها زن دوم جکسون شد و دو فرزند از او به دنیا آورد.[۵۹]
جکسون گفته بود که تنها دو عمل جراحی بر روی بینی خود و یک شکاف بر روی چانه‌اش ایجاد کرده است. اما چند جراح پلاستیک نظر دادند که او چندین عمل جراحی بینی، پیشانی، چانه، نازک کردن لب و یک جراحی گونه را پشت سر گذاشته است. جکسون بعداً این شایعات را رد کرد. تغییرات چهرهٔ جکسون تا حدودی به‌خاطر کاهش وزن شدید نیز بود. او گوشت قرمز، گوشت خوک، مرغ، ماهی و نوشیدنی‌های الکلی مصرف نمی‌کرد و گیاه‌خوار بود.[۶۰] در اوایل دههٔ هشتاد، بدن جکسون به‌خاطر تغییر در رژیم غذایی و تمایلش برای داشتن «بدن یک رقصنده» قلمی‌تر شد.[۶۰][۱۹] برخی متخصصان علم پزشکی نیز به طور علنی بیان کردند که طبق عقیدهٔ آن‌ها مایکل «سندروم دیسمورفی بدنی» دارد؛ اختلالی ذهنی که در آن بیمار از جلوه ظاهری خود بیزار است و نمی‌داند دیگران دربارهٔ او چه نظری دارند.[۵۶]
در ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۶ فیلم چهاربعدی کاپیتان ئی‌او با نقش‌آفرینی جکسون اکران شد. کاپیتان ئی‌او از نخستین فیلم‌های چهاربعدی جهان است.[۶۱] این فیلم ۱۷ دقیقه‌ای به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا، کارگردان مجموعه فیلم‌های معروف پدرخوانده و دراکولای برام استوکر و تهیه‌کنندگی جورج لوکاس، کارگردان فیلم جنگ ستارگان ساخته شد.[۶۲][پانویس ۲] مبلغی که برای دقیقه به دقیقهٔ این فیلم هزینه شد، آن را به پرخرج‌ترین فیلم تاریخ سینما بدل کرد.[۶۳] هزینهٔ ساخت این فیلم ۱۷ دقیقه‌ای، براساس گزارش‌ها بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون دلار بوده‌است.[۶۴][۶۲][۶۵] مایکل این فیلم را برای پارک‌های تفریحی دیزنی لند ساخت و به سرعت جزئی از نمایش‌ها و جاذبه‌های این پارک‌ها شد. دیزنی‌لند، این فیلم را به مدت ۱۱ سال و والت دیزنی ورلد نیز از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴ به نمایش درآورد.[۶۳] ۱۹۸۷: آلبوم و تور جهانی بــد نوشتارهای اصلی: بد (آلبوم) و تور جهانی بد مایکل جکسون در تور جهانی بد، اتریش. ۲ ژوئن ۱۹۸۸ (‎۱۲ خرداد ۱۳۶۷)
در سال ۱۹۸۷ جکسون به صورت علنی اعلام کرد که دیگر پیرو مذهب شاهدان یهوه نیست.[۶۶] پس از ۵ سال وقفه، هفتمین آلبوم استودیویی جکسون با نام بـد در ۱۹۸۷ منتشر شد. صنعت موسیقی در انتظار یک موفقیت برجستهٔ دیگر بود بنابراین توقعات بسیار بالایی در مورد این آلبوم وجود داشت.[۶۷] بـد فروش کمتری نسبت به تریلر داشت اما توانست به دومین آلبوم پرفروش تاریخ در آن زمان تبدیل شود.[۶۸] فروش این آلبوم تا سال ۲۰۱۲، بیش از ۴۵ میلیون نسخه بوده‌است و هم‌اکنون چهارمین آلبوم پرفروش تاریخ در تمام دوران‌هاست.[۶۹][۷۰] بد حاوی ۱۱ آهنگ بود که ۹ آهنگش توسط خود جکسون سروده شده بودند. از ۷ تک‌آهنگی که از بد منتشر شد، ۵تایشان در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد به رتبهٔ یک رسیدند.[۷۱]
تور جهانی بد از ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۷ آغاز شد و در ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۸۹ به پایان رسید.[۷۲] این تور به بزرگ‌ترین تور آن زمان تبدیل شد و توانست رکوردهای تورهای قبلی را بشکند. در ژاپن، بلیط‌های ۱۴ کنسرت به طور کامل به فروش رفت و ۵۷۰٫۰۰۰ تماشاگر را به خود جلب نمود، تقریباً سه برابر رکورد قبلی که تعدادی برابر ۲۰۰٫۰۰۰ نفر در یک تور بود.[۷۳] جکسون با اجرای ۱۲۳ کنسرت برای ۴٫۴ میلیون نفر در ۱۵ کشور از ۴ قارهٔ جهان، درآمدی معادل ۱۲۵ میلیون دلار به دست آورد، و موفق به ثبت سه رکورد جهانی در کتاب گینس شد: «پردرآمدترین تور تاریخ»، «پرتماشاچی‌ترین تور تاریخ» و «بیش‌ترین بلیط فروش رفته در استادیوم ومبلی».[۷۰] او در طول این سفر نزدیک به ۵۰۰ هزاردلار به بیمارستان‌ها، یتیم‌خانه‌ها و نیز سازمان‌های خیریه بخشید، تمامی این پول از محل درآمد تک آهنگ معروف وی به نام مرد درون آینه است.[۷۴][۷۵] تور بد، آخرین توری بود که توسط جکسون در خاک آمریکا اجرا می‌شد. جکسون به جز در هاوایی دیگر هرگز در آمریکا توری اجرا نکرد.[۷۶][۷۷] ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰: کتاب مون‌واک و مزرعهٔ نورلند نوشتارهای اصلی: مون‌واک (کتاب) و مزرعه نورلند
جکسون در سال ۱۹۸۸ اولین و تنها خود زندگینامه‌اش را به‌نام مون‌واک منتشر کرد. تکمیل این کتاب چهار سال به طول انجامیده بود و تا به امروز ۲۰۰ هزار نسخه از آن به فروش رسیده‌است.[۷۸] جکسون از دوران کودکی‌اش، تجربیاتش در جکسون فایو و سوءاستفاده‌هایی که در دوران کودکی از آن رنج برد، سخن گفت.[۷۹] او همچنین دربارهٔ شایعات پیرامونش و وضعیت ظاهری‌اش برای اولین بار صحبت کرد.[۶۰] مون‌واک پس از انتشار در مکان اول فهرست کتاب های پرفروش‌ که توسط روزنامهٔ نیویورک تایمز جمع آوری می شد، قرار گرفت.[۶۳]
در پایان سال ۱۹۸۸ فیلمی به‌نام مون‌واکر با نقش‌آفرینی جکسون و جو پشی، برندهٔ جایزه اسکار منتشر شد. این فیلم دربرگیرندهٔ صحنه‌هایی از اجراهای زندهٔ جکسون، نماهنگ‌هایش و یک فیلم کوتاه بود. مون‌واکر در سینماهای جهان اکران شد اما در آمریکا برروی ویدئو عرضه شد. این فیلم از همان ابتدا در رتبهٔ اول جدول برترین ویدئو کاست‌ها قرار گرفت و برای ۲۲ هفته در رتبهٔ ۱ جدول ماند. در ۲۴ ژانویه ۱۹۸۹ و پس از گذشت ۲ هفته از زمان انتشار فیلم مون‌واکر، این فیلم رکورد فیلم ساخت تریلر را شکست. پس از ۲۲ هفته که فیلم مون‌واکر در رتبهٔ ۱ ماند، این فیلم جای خود را به فیلم مایکل جکسون: افسانه ادامه دارد داد.[۸۰] ایستگاه قطار در مزرعهٔ نِوِرلَند. این مزرعه در سال ۱۹۸۸ توسط مایکل خریداری شد و به مکانی برای بازی و تفریح کودکان بی‌سرپرست و بیمار و همچنین محل سکونت خودش تبدیل شد. مایکل این مزرعه را هویت خودش می‌دانست. اما در سال ۲۰۰۵ و با وارد شدن اتهامات دوم کودک‌آزاری در سال ۲۰۰۵ و یورش ۷۰ مأمور پلیس به این مکان آن را برای همیشه ترک کرد.
در ماه مارس سال ۱۹۸۸ جکسون زمینی در نزدیکی شهر سانتا ینز، کالیفرنیا خریداری کرد تا مزرعهٔ نِوِرلَند[پ ۴] خود را با هزینه‌ای معادل ۱۷ میلیون دلار در آن جا بسازد. وسعت این ملک شخصی ۱۱ کیلومتر مربع بود. جکسون نورلند را با یک شهربازی، باغ وحش، سالن سینما، چندین استخر، چندین زمین بازی و ۴۰ نگهبان تکمیل کرد. در سال ۲۰۰۳ ارزش این ملک را ۱۰۰ میلیون دلار برآورد کردند.[۸۱]
در سال ۱۹۸۹ درآمد جکسون ۱۲۵ میلیون دلار تخمین زده شد و باعث شد به اولین سرگرمی‌ساز آمریکایی تبدیل شود که درآمدی بالاتر از ۱۰۰ میلیون دلار در یک سال داشت. این رکورد در کتاب گینس ثبت شد.[۲] کمی بعد، او اولین فرد غربی بود، که در یک آگهی تلویزیونی اتحاد جماهیر شوروی ظاهر شد.[۸۰] موفقیت‌های مایکل سبب شد که وی لقب «پادشاه پاپ»[پ ۵] (پادشاه موسیقی پاپ) را دریافت کند؛ عنوانی که ایده‌اش از جانب الیزابت تیلور، بازیگر برندهٔ اسکار و دوست صمیمی مایکل مطرح شده بود. الیزابت تیلور هنگامی که جایزهٔ «هنرمند دهه» را در سال ۱۹۸۹ به مایکل تقدیم می‌کرد، او را پادشاه حقیقی پاپ، راک و سول توصیف کرد:[۸۲]
مایکل در واقع یک شخصیت مورد علاقهٔ جهانی برای تمام سنین است... یک نابغه کیست؟ یک اسطورهٔ زنده چیست؟ یک ابر ستاره چیست؟ «مایکل جکسون». او تمام این چیزهاست. و وقتی فکر می‌کنید که همه چیز را دربارهٔ او می‌دانید؛ او چیزهای بیشتری رو می‌کند.
اجرای زندهٔ ترانهٔ «تو آنجا بودی»[پ ۶] توسط جکسون در شصتمین سالروز تولد سامی دیویس جونیور در ۱۹۸۹ نامزد دریافت جایزهٔ اِمی شد.[۸۰] برای قدردانی از تأثیراتی که مایکل بر دههٔ هشتاد میلادی گذاشت، رئیس جمهور وقت آمریکا، جرج اچ دبلیو بوش جایزهٔ مخصوص «هنرمند دهه» را در کاخ سفید به او تقدیم کرد. جرج بوش، مایکل را به خاطر «عظمت محبوبیتش» تحسین نمود.[۸۳] از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۰ جکسون ۵۰۰ هزار دلار، فقط به «بنیاد یونایتد نگرو کالج» بخشید.[۸۴] او همچنین تمام سود حاصل از ترانهٔ «مرد درون آینه» را وقف کارهای خیریه کرد.[۸۵] ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳: ساخت بنیاد خیریه، آلبوم و تور جهانی خطرناک نوشتارهای اصلی: خطرناک (آلبوم)، تور جهانی خطرناک، و بنیاد دنیا را التیام بده مایکل جکسون در حال اجرای ترانهٔ «جم» در تور جهانی خطرناک (۱۹۹۲)
در ماه مارس سال ۱۹۹۱ مایکل قراردادش را با شرکت سونی به ارزش ۶۵ میلیون دلار تمدید نمود. این قرار در آن زمان بزرگ‌ترین قرارداد یک هنرمند در طول تاریخ بود.[۸۶] در حال حاضر (۲۰۱۰) بزرگ‌ترین قرارداد جهان باز هم بین سونی و بنیاد مایکل جکسون با ارزش ۲۵۰ میلیون دلار در سال ۲۰۱۰ بسته شده‌است.[۸۷]
هشتمین آلبوم استودیویی مایکل با نام خطرناک[پ ۷] در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. خطرناک تا سال ۲۰۰۸ هفت میلیون نسخه در آمریکا و ۳۲ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش داشته‌است و هم اکنون جزء بیست آلبوم پرفروش جهان است. تدلی رایلی (کسی که سبک نیو جک سوینگ را بنیاد نهاد) یکی از تهیه‌کننده‌های این آلبوم است و توانست جکسون را راضی کند که برای اولین بار در آلبومش از رپ استفاده کند. از سبک‌های اصلی خطرناک، نیو جک سوینگ بود و تا به امروز موفق‌ترین آلبوم در این سبک است.[۸۸][۸۹]
این آلبوم شامل ۱۴ ترانه بود که ۹ تای آن‌ها در قالب تک‌آهنگ منتشر شد. بیشتر ترانه‌های این آلبوم دربارهٔ وحدت نژادها، برادری و برابری میان مردم جهان، بهبود وضعیت زمین و نفع خیانت بود. در پایان سال ۱۹۹۲ آلبوم خطرناک و تک‌آهنگ «سیاه یا سفید» از همین آلبوم به ترتیب، پرفروش‌ترین آلبوم و پرفروش‌ترین تک‌آهنگ جهان در سال ۱۹۹۲ شدند. همچنین جکسون در این سال جایزهٔ «پرفروش‌ترین هنرمند دههٔ ۸۰» را از طرف جایزه موسیقی بیلبورد دریافت کرد.[۹۰]
مایکل بنیاد دنیا را التیام بده را در ۱۹۹۲ بنیان‌گذاری کرد. سازمان خیریه‌ای که کودکان بی‌بضاعت را در مناطق مختلف جهان سرپرستی می‌کرد. این بنیاد همچنین میلیون‌ها دلار برای کمک به کودکان بیمار و جنگ زده به نقاط مختلف کرهٔ زمین فرستاد. مایکل از طریق این بنیاد ۴۶ تن مواد غذایی و دارو را برای مردم درگیر در جنگ سارایوو فرستاد. در همین سال جکسون دومین و آخرین کتاب‌اش را با عنوان رقصاندن رؤیا که دربرگیرندهٔ اشعار، سروده‌ها و داستان‌های نوشته شده توسط خودش بود منتشر شد.[۹۱]
تنها هدف من برای برگزاری این تور، تأمین پول برای بنیاد خیریه و ملاقات با کودکان بیمار است. هدف من رسیدن به درآمد ۱۰۰ میلیون دلار تا کریسمس ۱۹۹۳ است... من قادر خواهم بود پیام عشق را در جهان گسترش دهم، شاید که دیگر انسان‌ها تحت تأثیر قرار بگیرند و سهم خود را برای شفای دنیا ادا کنند. سخنرانی جکسون پیش از آغاز تور جهانی خطرناک
تور جهانی خطرناک در ۲۷ ژوئن ۱۹۹۲ از آلمان آغاز شد، و در ۱۱ نوامبر ۱۹۹۳ در مکزیک خاتمه یافت. مایکل در ۶۷ کنسرت برای ۳،۶ میلیون نفر برنامه اجرا کرد. برای هر کدام از کنسرت‌ها ۲۰ عدد کامیون دربرگیرندهٔ تجهیزات به محل برگزاری برده می‌شد. تمام درآمد حاصل از این کنسرت‌ها که ۱۰۰ میلیون دلار بود، وقف بنیاد دنیا را التیام بده و دیگر سازمان‌های خیریه شد.[۹۱][۹۲][۹۳] این تور به بزرگ‌ترین تور زمان خود تبدیل شد و رکورد تو جهانی بد را شکست.[۹۴] جکسون حق پخش تلویزیونی تور جهانی خطرناک در ازای ۲۰ میلیون دلار به شبکهٔ اچ‌بی‌او[پ ۸] فروخت. این قرارداد تا به امروز نیز گران‌ترین قراردادی است که برای پخش تلویزیونی یک تور بسته شده‌است. وقتی شبکهٔ اچ‌بی‌او اولین قسمت از تور خطرناک را پخش کرد، به بالاترین میزان بیننده در تاریخ تأسیس‌اش دست یافت.[۶۵]
بعد از بیماری و مرگ رایان وایت، مایکل به جلب توجه عموم نسبت به بیماری ایدز کمک کرد، بیماری که در آن زمان هنوز جنجال برانگیز بود. او در مراسم آغاز ریاست جمهوری بیل کلینتون به طور علنی تقاضا کرد که بودجهٔ بیشتری برای کمک به بیماران مبتلا به ایدز و تحقیقات مربوط به این بیماری اختصاص داده شود. او در این جشن دو آهنگ «خیلی زود رفت» و «دنیا را التیام بده» را اجرا کرد.[۹۵] در یک بازدید مشهور از آفریقا، جکسون از چند کشور این قاره بازدید به عمل آورد، که گابون و مصر در میان آن‌ها بودند. اولین توقف او در گابون با استقبال جمعیت ۱۰۰٫۰۰۰ نفری همراه بود، که لباس‌ها و علائم بومی به تن کرده بودند، برخی از آن‌ها علائمی در دست داشتند که معنی می‌شد: «به خانه خوش آمدی مایکل»[۹۶]. در سفرش به ساحل عاج، رئیس قبیله بر سر او تاجی نهاد و او را «پادشاه سانی» (به معنی: پادشاه دوم) نامید.[۹۶] سپس او از بزرگان و دولتمردان به زبان‌های فرانسوی و انگلیسی تشکر کرد، اسناد رسمی پادشاهی خود را امضا نمود و در حالی که رقص‌های رسمی را نظاره می‌کرد، روی تخت پادشاهی از طلا نشست.[۹۶] مایکل جکسون در مسابقهٔ سوپر بال
یکی از برترین اجراهای جکسون که به شدت مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، در وقت استراحت بین دو نیمهٔ بیست‌وهفتمین مسابقهٔ سوپربول بود. او چهار ترانهٔ «جم»، «بیلی جین»، «سیاه یا سفید» و «دنیا را التیام بده» را اجرا کرد. تعداد تماشاگران حاضر در استادیوم بیش از ۱۰۰،۰۰۰ نفر بود. این اولین مسابقهٔ سوپربول بود که تعداد تماشاگرانش در زمان نمایش بین دو نیمه، رو به افزایش گذاشت.[پانویس ۳] بین ۱۲۰ تا ۱۳۳ میلیون نفر، تنها در آمریکا به تماشای زندهٔ این برنامه از تلویزیون نشستند و به این ترتیب به پربیننده‌ترین برنامهٔ تاریخ تلویزیون تبدیل شد.[۹۷] پس از آن آلبوم خطرناک جکسون ۹۰ پله در جدول بیلبورد ۲۰۰ صعود کرد.[۹۸]
در سی‌وپنجمین مراسم سالانهٔ جایزه گرمی در سال ۱۹۹۳ «جایزهٔ اسطورهٔ زنده» به جکسون داده شد. رکوردهای جهانی گینس نیز جایزه یک عمر دستارورد هنری را برای «دستاوردهای بی‌نظیر جکسون در دنیای سرگرمی» به او داد.[۹۱]
در ۱۰ فوریه ۱۹۹۳ (۱۰ روز پس از برنامهٔ سوپربال)، جکسون در یک مصاحبهٔ ۹۰ دقیقه‌ای با اپرا وینفری که از مزرعه نورلند به طور زنده و بین‌المللی پخش می‌شد، شرکت کرد.[۹۷] این مصاحبه اولین مصاحبهٔ مایکل از سال ۱۹۷۹ بود.[۹۱] او که پس از ۱۴ سال سکوت مصاحبه می‌کرد، هنگامی که از بد رفتاری‌های پدرش در دوران کودکی صحبت می‌کرد عضلات چهره‌اش منقبض می‌شد، او باور داشت که بیشتر سال‌های دوران کودکی‌اش را از دست داده و گفت که در کودکی اغلب از تنهایی می‌گریست. او شایعات اخیر مبنی بر اینکه او استخوان‌های مرد فیل‌نما را خریده و یا اینکه زیر محفظهٔ اکسیژن پرفشار می‌خوابد را رد نمود. همچنین نظرات مربوط به اینکه او پوستش را سفید کرده را منتفی دانست و برای اولین بار گفت که مبتلا به بیماری پیسی (ویتیلیگو) است. و دلیل آرایش کردن صورتش هم این است که نمی‌خواهد همانند یک گاو، «خال خالی» به نظر برسد. این گفتهٔ جکسون بحث و کنجکاوی عمومی و همگانی را دربارهٔ بیماری ویتیلیگو ایجاد کرد؛ بیماری‌ای که تا آن زمان تقریباً ناشناخته بود. او همچنین از دوست‌دخترش، بروک شیلدز صحبت کرد. الیزابت تیلور هم در اواسط برنامه به جلوی دوربین آمد و با اپرا صحبت کرد. زمانی که اپرا از جکسون سوال کرد که آیا تا به حال رابطهٔ جنسی داشته‌است، جکسون یکه خورد و گفت: «چطور تونستی این سوال را بپرسی؟ من یک مرد موقر و متشخص هستم. این یک مسئلهٔ خصوصی است و نباید در مورد این چیزها بی‌پرده صحبت کرد. شما اگر می‌خواین می‌تونید من رو یک آدم سنتی بدونین اما این موضوع کاملاً خصوصیه». سپس جکسون اپرا را به یک گردش در مزرعه‌اش دعوت کرد و شهربازی و سالن سینمای شخصی‌اش را به او نشان داد. در سالن سینمای او، چند تخت خواب بیمارستانی هم وجود داشت تا کودکان مریضی که توانایی نشستن را ندارد بر روی آن فیلم را تماشا کنند. مصاحبهٔ اپرا با مایکل جکسون در نورلند با ۹۰ میلیون بینندهٔ آمریکایی، به چهارمین برنامهٔ پربینندهٔ غیرورزشی تاریخ تلویزیون آمریکا تبدیل شد.[۹۷][۶۸] این برنامه پربیننده‌ترین مصاحبهٔ جهان و همچنین پربیننده‌ترین برنامهٔ اپرا وینفری تا به امروز هست.[۹۹]
آلبوم خطرناک پس از این مصاحبه در حالی که یکسال از انتشارش می‌گذشت دوباره در بین ۱۰ آلبوم پرفروش آمریکا (بیلبورد ۲۰۰) قرار گرفت. مجلهٔ بیلورد بیان کرد که هرگز چنین چیزی سابقه نداشته‌است. سرعت فروش آلبوم حتی از تریلر (۱۹۸۲) و بـد (۱۹۸۷) هم بیشتر بود و انتظار می‌رفت که به‌زودی به سومین آلبوم پرفروش جهان در تمام دوران‌ها تبدیل شود. (اولین و دومین آلبوم پرفروش تاریخ در آن زمان به ترتیب تریلر و بد بودند و هر دو به جکسون تعلق داشتند.) لیزا کمپبل در کتاب تاریک‌ترین ساعت‌های پادشاه پاپ (۱۹۹۵) می‌نویسد: «تنها سوالی که می‌توانست به ذهن برسد این بود که ترتیب پرفروش‌ترین آلبوم‌های جهان، تریلر، بد، خطرناک است یا تریلر، خطرناک، بد.»[۶۸] اولین اتهامات سوءاستفادهٔ جنسی نوشتار اصلی: اتهامات کودک آزاری سال ۱۹۹۳ مایکل جکسون
در ۲۴ اوت ۱۹۹۳ درست در هنگام اجرای سومین قسمت تور جهانی خطرناک، جکسون توسط پسری ۱۳ ساله بنام جردن چندلر و پدرش دکتر ایوان چندلر به سوءاستفادهٔ جنسی از کودکان متهم شد.[۱۰۰] کمی بعد از آن، صدای ایوان چندلر در یک مکالمهٔ تلفنی ضبط شد که در کنار سخنان دیگر می‌گفت: «اگه این کارو بکنم دوران بزرگ من شروع می‌شه. ممکن نیست ببازم. هر چی بخوام گیرم می‌یاد و اونا تا ابد نابودند. این پایان کار مایکله».[۱۰۱] ایوان چندلر پدر پسر ۱۳ ساله، دندانپزشک بود؛ اما فیلم‌سازی آرزوی همیشگی او بود، ایوان به جکسون گفته بود که برای ساختن فیلمش به ۲۰ میلیون دلار پول احتیاج دارد و از مایکل طلب پول ک‍رد اما مایکل قبول نکرد و ایوان هم تهدید کرد که به مایکل اتهام کودک آزاری می‌زند.[۱۰۲]
در اواخر همان سال مزرعهٔ نورلند توسط پلیس بازرسی شد. بازپرسان از تمامی کارکنان نورلند و تک‌تک کودکانی که از آن مکان بازدید کرده بودند بازجویی به عمل آوردند اما هیچ‌کدام از کودکان جکسون را متهم نکردند. از بدن برهنهٔ جکسون نیز به مدت ۲۵ دقیقه در نورلند تفتیش به عمل آمد.[۱۰۳] این تفتیش به منظور بررسی وجود تطابق دقیق، با تصویر ارائه شده از طرف جردن چندلر انجام شد. جردن تصویر آلت تناسلی جکسون را برای پلیس کشیده بود. او تصویر یک آلت تناسلی ختنه شده را برای پلیس کشیده بود در حالیکه جکسون ختنه نشده بود.[۱۰۳] به همین دلیل تفتیش مزرعهٔ نورلند و بدن جکسون بی‌نتیجه ماند. دو روز پس از تفتیش بدنی، جکسون در سخنرانی‌ای پراحساس که به صورت زنده از شبکهٔ سی‌ان‌ان پخش می‌شد، دربارهٔ آنچه که در جریان بود صحبت کرد. او اعلام بی‌گناهی نمود و از آنچه به عنوان «پوشش غرض ورزانهٔ رسانه‌ای» نام برد انتقاد کرد.[۱۰۴]
جکسون برای مقابله با استرس اتهاماتی که به او وارد شده بود، شروع به استفاده از انواع داروهای آرام‌بخش کرد. تا پاییز ۱۹۹۳ جکسون به این داروها اعتیاد پیدا کرده بود.[۱۰۵] وضعیت سلامتی جکسون به وخامت گذشت و او ادامهٔ تور جهانی خطرناک را لغو نمود و چند ماهی به یک مرکز درمان اعتیاد رفت. استرس اتهامات باعث شد که جکسون از غذا خوردن دست بردارد و وزن زیادی از دست بدهد.[۱۰۶]
در اول ژانویه ۱۹۹۴ وکلای جکسون با وجود مخالفت خود جکسون، با خانوادهٔ چندلر و تیم حقوقی آن‌ها به مبلغ ۲۲ میلیون دلار در خارج از دادگاه به توافق رسید.[۱۰۷][۱۰۸] این مبلغ توسط بیمهٔ جکسون پرداخت شد. جکسون هرگز دستگیر نشد و پرونده با اعلام اینکه شواهد کافی در دست نیست بسته شد.[۱۰۹] ۵ ماه پس از مرگ جکسون در سال ۲۰۰۹، ایوان چندلر، پدر جردن چندلر در آپارتمان خود با شلیک گلوله به سرش خودکشی کرد.[۱۱۰] در سال ۲۰۱۱ یکی از منابع سازمان دولتی کودکان و خانوادهٔ آمریکا گفت در بازجویی‌هایی که از جکسون داشته‌اند او را بی‌گناه تشخیص دادند.[۱۱۱] ۱۹۹۴: ازدواج اول نوشتار اصلی: روابط شخصی مایکل جکسون مایکل جکسون و همسر اولش، لیزا ماری پریسلی.
در ۲۶ مه ۱۹۹۴ جکسون با لیزا ماری پریسلی، دختر الویس پرسلی ازدواج کرد. آن‌ها اولین بار در سال ۱۹۷۵ وقتی لیزا دختری ۷ ساله بود، در یکی از گردهمایی‌های فامیلی جکسون در هتل و کازینوی بزرگ مترو گلدوین مایر یکدیگر را ملاقات کردند و در اواخر سال ۱۹۹۲، توسط یک دوست مشترک دوباره با هم مرتبط شدند.[۱۱۲] وقتی اتهامات سوء استفادهٔ جنسی از کودکان علنی شد، جکسون به حمایت عاطفی لیزا ماری وابسته شد. آن‌ها هر روز به یکدیگر تلفن می‌زدند. او نسبت به سلامتی رو به افول جکسون و اعتیاد او به داروهای آرام‌بخش نگران بود. او سعی کرد که جکسون را متقاعد کند که اتهامات را خارج از دادگاه حل و به یک مرکز درمان اعتیاد مراجعه کند.[۱۱۳] من باور داشتم که او هیچ کار نادرستی انجام نداده و اینکه به او به ناحق تهمت زدن. و بله من کم‌کم مجذوب او شدم. می‌خواستم نجاتش دهم. احساس کردم می‌تونم این کارو بکنم.[۱۱۴]
نزدیک پاییز ۱۹۹۳ جکسون تلفنی به لیزا گفت: «اگه ازت بخوام که با من ازدواج کنی، اینکارو می‌کنی؟» لیزا هم موافقت کرد. این درحالی بود که لیزا هنوز از شوهر قبلی‌اش، دنی کاف جدا نشده بود.[۱۱۳] او از دنی دو فرزند داشت. لیزا ۲۷ ساله و مایکل ۳۷ ساله به طور خصوصی در جمهوری دومینیکن ازدواج کردند. البته طرفین تا دو ماه ازدواجشان را انکار نمودند.[۱۱۵] لیزا ۲۰ روز پیش از ازدواج با مایکل از دنی کاف طلاق گرفت. او دلیل طلاق از شوهرش را، عشقش به مایکل بیان کرد. در آن زمان، بسیاری بر این باور بودند که این ازدواج حقه‌ای برای سرپا نگه داشتن چهرهٔ مردمی جکسون در پرتوی اتهامات قبلی سوء استفادهٔ جنسی‌است.[۱۱۵] جکسون و پرسلی کمتر از دو سال بعد -در ژانویه ۱۹۹۶- از یکدیگر جدا شدند. آن‌ها دلیل جدایی را اختلافات غیر قابل حل اعلام کردند. لیزا در سال ۲۰۱۰ در مصاحبه با اپرا وینفری گفت: «ما تا ۴ سال پس از طلاق هم با هم بودیم. در این مورد که به یکدیگر برگردیم حرف می‌زدیم و بعد دعوا می‌کردیم و دوباره همین طور... و بعد من دیگر او را کنار گذاشتم زیرا به دنبال ثبات بودم». لیزا همچنین گفت که یکی از مهم‌ترین دلایل طلاق آن‌ها، بچه‌دار شدن بود. مایکل علاقهٔ بسیاری به پدر شدن داشت در حالی که لیزا می‌خواست تا ابتدا از زندگی‌شان مطمئن بشود. او همچنین یکی دیگر از دلایل طلاقش را اینگونه شرح داد: «موقعیتی پیش آمد که او می‌بایست بین من و آن خون آشامان (افراد دور و برش) یکی را انتخاب می‌کرد. و او مرا بیرون راند».[۱۱۶] ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹: آلبوم و تور جهانی تاریخ، ازدواج دوم و پدر شدن نوشتارهای اصلی: تاریخ (آلبوم)، تور جهانی تاریخ، و خون روی زمین رقص: تاریخ در میکس یکی از چندین تندیسی که برای معرفی آلبوم تاریخ در سراسر اروپا نصب شده بود. تندیس، نمایان‌گر سبک پوشش مشخص و آرایش موی او است که از سبک نظامی الهام گرفته شده بود.
در سال ۱۹۹۵ جکسون انتشارات موسیقی اِی‌تی‌وی را که در سال ۱۹۸۵ خریده بود با شرکت سونی میوزیک ترکیب کرد و انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی را بنیان نهاد. جکسون مالکیت نصف شرکت را در برابر دریافت ۱۵۰ میلیون دلار به شرکت سونی داد.[۸۷]
جکسون در سال ۱۹۹۵ نهمین آلبوم خود را با نام تاریخ: گذشته، حال و آینده، کتاب اول[پ ۹] منتشر نمود. این آلبوم دربرگیرندهٔ دو لوح فشرده بود. تاریخ از همان ابتدا در جایگاه نخست جدول‌های موسیقی قرار گرفت و در آمریکا ۷ میلیون نسخه فروش داشته‌است. این آلبوم با فروش بیش از ۲۰ میلیون نسخه (۴۰ واحد) در سراسر دنیا تا سال ۲۰۰۱، هم‌اکنون پرفروش‌ترین آلبوم چند دیسکی در تمام دوران‌ها و یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی جهان است.[۱۱۷][۱۱۸] این آلبوم نامزد جایزهٔ گرمی برای بهترین آلبوم سال شد.[۱۱۹] جکسون در جشنواره فیلم کن سال ۱۹۹۷. فیلم ۳۷ دقیقه‌ای ارواح او در حال نمایش در جشنواره بود.
تور جهانی تاریخ در ۷ سپتامبر ۱۹۹۶ آغاز شد و در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۷ خاتمه یافت. در طول این تور، جکسون ۸۲ کنسرت در ۵۸ شهر، ۳۵ کشور و ۵ قاره، برای ۴٫۵ میلیون هوادار اجرا کرد.[۱۱۹] تور جهانی تاریخ تبدیل به موفق‌ترین تور جکسون از نظر تعداد تماشاگران شد و رکوردهای قبلی جکسون را شکست.[۱۲۰] این تور بزرگ‌ترین و پرتماشاچی‌ترین تور مایکل جکسون است و ۱۶۵ میلیون دلار سود در برداشت.[۱۲۰]
یک ماه پس از آغاز تور جهانی تاریخ و ۹ ماه پس از طلاق لیزا پریسلی، جکسون با دوست دیرینه‌اش، پرستار، دِبی رو[پ ۱۰] در شهر سیدنی، استرالیا ازدواج کرد. این دو ابتدا یکدیگر را در اواسط دههٔ هشتاد، وقتی جکسون متوجه شد که مبتلا به بیماری پیسی است، ملاقات کردند. دبی رو سال‌های زیادی را به مراقبت از بیماری جکسون و همچنین حمایت عاطفی از او مشغول بود، بنابراین قبل از آنکه به طور رمانتیک درگیر شوند، رابطهٔ دوستی مستحکمی ایجاد کرده بودند.[۱۲۱] دبی رو در زمان ازدواج، ۶ ماه بود که فرزند اول جکسون را حامله بود. آن‌ها ابتدا قصد ازدواج نداشتند، اما بعد از اینکه دبی رو برای اولین بار باردار شد، مادر جکسون دخالت کرد و آن‌ها را متقاعد به ازدواج نمود.[۱۲۲] جکسون از دبی صاحب یک فرزند پسر به‌نام «مایکل جوزف جکسون پسر» (زادهٔ ۱۳ فوریه ۱۹۹۷) معروف به «پرینس» و یک فرزند دختر به‌نام «پاریس مایکل کاترین جکسون» (زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۹۸) شد.[۱۲۳][۱۲۴] این زوج در ۸ اکتبر ۱۹۹۹ از یکدیگر جدا شدند. جکسون از توضیح دلیل جدایی خودداری کرد و آن را جزء اطلاعات خصوصی دانست، پس از آن وی توانست سرپرستی کامل فرزندان را برعهده بگیرد، اما با وجود آن که طلاق نسبتاً دوستانه بود، اختلافات بین جکسون و دِبی بر سر مسائل سرپرستی فرزندان تا سال ۲۰۰۶ ادامه داشت.[۱۲۵]
در سال ۱۹۹۷، جکسون آلبوم ریمیکس خون روی زمین رقص: تاریخ در میکس را منتشر کرد، که شامل بازترکیب‌هایی از تک آهنگ‌های برتر آلبوم تاریخ و پنج آهنگ جدید بود.[۱۲۶] فروش جهانی این آلبوم تا سال ۲۰۰۷ شش میلیون کپی گزارش شده و هم‌اکنون پرفروش‌ترین آلبوم ریمیکس جهان است.[۱۲۷]
جکسون در چند رویداد خیریه در ژوئن ۱۹۹۹ شرکت نمود. او در کنسرت خیریه‌ای به تاریخ ۱ ژوئن در مودنا، ایتالیا به لوچیانو پاواروتی پیوست. این نمایش در حمایت از سازمان خیریهٔ «فرزندان جنگ» بود همچنین یک میلیون دلار برای آوارگان بمباران یوگسلاوی توسط ناتو در سال ۱۹۹۹، و مبالغی هم برای کودکان گواتمالا جمع‌آوری نمود.[۱۲۸] در ۲۷ ژوئن، جکسون کنسرت‌های خیریهٔ «مایکل جکسون و دوستان» را در کشور آلمان و کره جنوبی سازمان‌دهی نمود. برخی از هنرمندان سرشناس شرکت‌کننده در این کنسرت عبارت بودند از: اسلش، اسکورپیونز، بویز تو من، ماریا کری، ای. آر. رحمان، آندریا بوچلی و لوچیانو پاواروتی. درآمد این کنسرت‌ها به بنیاد کودکان نلسون ماندلا، یونسکو و نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر هدیه داده شد.[۱۲۹] ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲: اختلاف با ناشران موسیقی، آخرین آلبوم و فرزند سوم نوشتار اصلی: شکست‌ناپذیر (آلبوم)
در سال ۲۰۰۰ به علت اینکه جکسون بیشتر از هر سرگرمی‌ساز و هنرمندی در جهان از اتفاقات خیریه حمایت کرده بود، کتاب رکوردهای جهانی گینس رکورد «بیشترین حمایت از سازمان‌های خیریه توسط یک پاپ استار» را به نام او ثبت کرد.[۱۳۰]
شش سال بعد از آخرین آلبوم تاریخ (۱۹۹۵) و به دور از چشم عموم و در شرایطی که توقعات بسیار بالایی وجود داشت، جکسون آلبوم شکست‌ناپذیر[پ ۱۱] را در سال ۲۰۰۱ منتشر کرد. شکست‌ناپذیر آخرین آلبوم استودیویی جکسون است که پیش از مرگش در سال ۲۰۰۹ منتشر شد و گفته می‌شد که پرهزینه‌ترین آلبوم تمام تاریخ است. سونی ادعا کرد که ساخت آلبوم ۴۰ میلیون دلار هزینه داشته است. سونی همچنین ادعا کرد که بابت تبلیغات آلبوم، ۲۵ میلیون دلار دیگر خرج کرد. اما این ادعای بزرگی بود زیرا تبلیغات آلبوم بسیار ضعیف بود. ساخت این آلبوم سه سال طول کشید و جکسون برروی بیش از ۵۰ آهنگ کار کرد. شکست‌ناپذیر درحالی منتشر شد که جکسون با شرکت سونی میوزیک اختلافات جدی پیدا کرده بود.[۱۳۱] سونی سال‌ها سعی درخرید تمام سهم جکسون از کاتالوگ موسیقی مشترکشان داشت. اگر حرفه یا وضعیت مالی جکسون خراب می‌شد، او مجبور به فروش کاتالوگش می‌گردید. بنابراین سونی از افول موقعیت جکسون سود می‌برد. درست قبل از انتشار شکست‌ناپذیر جکسون به رئیس سونی موزیک اینترتینمنت اطلاع داد که در حال ترک سونی است. در نتیجهٔ این اقدام، تمامی انتشار تک‌آهنگ‌ها، فیلمبرداری‌ها و افتتاحیه‌های مربوط به آلبوم شکست‌ناپذیر لغو شد و آلبوم بدون هیچ تشریفات و تبلیغی منتشر شد. در پاسخ، سونی ادعا کرد که آن‌ها ۲۵ میلیون دلار برای تبلیغ آلبوم هزینه کردند اما با توجه به این‌که جکسون از اجرای تور در ایالات متحده خودداری نمود، آن‌ها قادر به تبلیغات با انرژی کافی برای آلبوم شکست‌ناپذیر نبودند.[۱۳۲]
برای کمک به تبلیغات آلبوم، یک جشن ویژه به مناسبت ۳۰مین سال فعالیت هنری جکسون به عنوان یک خوانندهٔ انفرادی، در سالن مدیسن اسکوئر گاردن در نیویورک برگزار شد. این جشن دربرگیرندهٔ دو کنسرت در تاریخ‌های ۷ و ۱۰ سپتامبر بود. دومین کنسرت دقیقاً چند ساعت قبل از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ اتفاق افتاد. جکسون برای اولین بار از سال ۱۹۸۴ با برادرانش روی صحنه ظاهر شد. همچنین این نمایش اجراهایی توسط بریتنی اسپیرز، آشر، ویتنی هیوستون، شگی، ری چارلز، لیزا مینلی، مارک آنتونی، انسینک، اسلش و هنرمندان دیگری ارائه داد. بعد از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، جکسون به سازماندهی کنسرت خیریهٔ متحد ایستاده‌ایم: از این بیشتر چه می‌توانم بدهم در واشنگتن دی. سی. کمک نمود. کنسرت در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۱ برگزار شد و شامل اجراهایی توسط تعداد بسیار زیادی از هنرمندان بود. جکسون آهنگ «بیش از این چه می‌توانم بدهم» را به عنوان اختتامیه اجرا کرد.[۱۳۳]
شکست‌ناپذیر از همان ابتدا در برترین جایگاه جداول ۱۳ کشور وارد شد و تقریباً ۱۳ میلیون نسخه از آن تا سال ۲۰۰۹ در سراسر جهان به فروش رفته است.[۱۳۴] این آلبوم در مقایسه با آثار دیگر هنرمندان همچنان یک موفقیت تجاری برجسته بود، هرچند که در مقایسه با آثار گذشتهٔ جکسون به موفقیت چشمگیری نرسید.[۱۳۵] از این آلبوم سه تک آهنگ ارائه شد: «دنیای مرا باشکوه می‌کنی»، «گریه» و «پروانه‌ها» که آخری نماهنگ نداشت. در سال ۲۰۱۰ نیز توسط خوانندگان مجلهٔ بیلبورد به عنوان بهترین آلبوم دههٔ ۲۰۰۰ میلادی شناخته شد.[۱۳۶]
سومین فرزند جکسون، پرینس مایکل دوم[پ ۱۲] معروف به بِلَنکِت[پ ۱۳]، در سال ۲۰۰۲ متولد شد. جکسون هویت مادرش را فاش نکرد، اما گفت که تولد فرزند در نتیجهٔ لقاح مصنوعی از سلول‌های اسپرم خود او بوده‌است.[۱۳۷] در ۲۰ نوامبر همان سال، جکسون در پاسخ به اصرار هوادارانی که زیر بالکن اتاق هتل او در برلین، آلمان جمع شده و خواهان دیدن نوزاد او بودند، پسر تازه متولد شدهٔ خود را روی بالکن اتاق هتل آورد. جکسون در حالی که او را در بازوی راست خود نگه داشته بود و پارچه‌ای را به ملایمت روی چهره‌اش انداخته بود، او را برای یک لحظه از نردهٔ بالکن هتل آویزان کرد که چهار طبقه از زمین فاصله داشت. این حرکت، انتقادات شدیدی را در رسانه‌ها برانگیخت و رسانه‌ها مدعی شدند که جکسون صلاحیت نگه‌داری از کودکانش را ندارد. جکسون عذرخواهی کرد و این واقعه را «یک اشتباه وحشتناک» خواند.[۱۳۸][۱۳۹] ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵: دادگاه مربوط به دومین اتهامات سوءاستفادهٔ جنسی نوشتارهای اصلی: زندگی با مایکل جکسون و مردم در برابر جکسون
با آغاز ماه مه ۲۰۰۲، جکسون به یک گروه فیلم‌برداری به رهبری مارتین بشیر اجازه داد تا برای ساخت فیلمی مستند او را همراهی کنند. این مستند در سال ۲۰۰۳ تحت نام زندگی با مایکل جکسون در تلویزیون نمایش داده شد و باعث شد تا تصویری غیرمنتظره از جکسون به نمایش درآید.[۱۴۰] بشیر در این این مستند، مزرعه نورلند را «مکانی خطرناک» برای کودکان توصیف نمود.[۱۴۱] همچنین جکسون پدری نالایق توصیف شد که فرزندانش را مورد آزار قرار می‌دهد. جکسون پس از پخش مستند، در بیانیه‌ای گفت که بشیر به او «خیانت» کرده و تصویر وارونه از او به نمایش گذاشته‌است.[۱۴۲] کمی بعد از پخش مستند بشیر، مایکل در پاسخ به آن، مستندی با نام «دومی را داشته باش: صحنه‌هایی که هرگز ندیده‌اید»[پ ۱۴] را منتشر کرد.
سونی در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۳ مجموعه‌ای از برترین آثار جکسون را تحت نام نامبر وانز بر روی سی‌دی و دی‌وی‌دی منتشر کرد. این آلبوم تا سال ۲۰۱۰ بیش از ۱۳ میلیون نسخه فروش داشته‌است.[۱۴۳] نامبر وانز یک روز بعد در آمریکا منتشر شد. تنها ساعاتی قبل از انتشار آلبوم در آمریکا، خبری منتشر شد مبنی بر اینکه جکسون تحت تعقیب پلیس کالیفرنیا قرار دارد. ۷۰ پلیس به مزرعهٔ نورلند هجوم بردند و به مدت ۱۴ ساعت آن را تفتیش کردند تا مدرکی علیه جکسون پیدا کنند. در همین زمان، جکسون در لاس وگاس، نوادا در حال ضبط نماهنگ برای تک‌آهنگ تازه منتشر شده‌اش با نام «یک شانس دیگر» بود.[۱۴۰] جکسون کار ضبط را ادامه داد و ۳ روز بعد با یک جت اجاره‌ای به فرودگاه سانتا باربارا رفت و خود را تسلیم پلیس کرد.[۱۴۴]
جکسون توسط گاوین آرویزو، پسری ۱۳ ساله و مبتلا به بیماری سرطان که برای درمان، چند ماه را به همراه خانواده‌اش در مزرعهٔ نورلند گذرانده بود متهم به کودک آزاری شده بود. این اتهامات، برعکس اتهامات سال ۱۹۹۳، منجر به برگزاری دادگاهی با نام «مردم در برابر جکسون» شد. دادگاه به مدت پنج ماه و تا پایان مه ۲۰۰۵ به طول انجامید. در طول جریان دادگاه، این موسیقیدان برای بار دیگر از بیماری‌های وابسته به استرس رنج برد و وزن زیادی را از دست داد.[۱۴۵] او همچنین به داروهای مرفین و پتیدین وابسته شد. در ماه ژوئن، جکسون از تمامی اتهامات تبرئه شد و بی‌گناه شناخته شد.
بعد از پایان جریان دادگاه، شایعه گردید که جکسون در کشور بحرین سکونت دارد در حالی که او بعد از دادگاه به مدت ۱ سال و نیم در کشور ایرلند ساکن شد و به هیچ عنوان در بحرین یا دبی سکونت نداشت.[۱۴۶] اما به عنوان مهمان شیخ عبدالله، شاهزاده بحرین به جزیرهٔ بحرین در خلیج فارس مسافرت‌های مکرر انجام می‌داد.[۱۴۷] در نتیجهٔ این مسافرت‌های مایکل به بحرین شایعهٔ مسلمان شدن مایکل جکسون در پی اعلام یک روزنامهٔ شایعه پرداز به وجود آمد. با این که این شایعه واقعیت نداشت، اما عدم رد یا تأیید آن توسط مایکل جکسون باعث قوت گرفتن آن شد. اما خانوادهٔ مایکل خبر داده‌اند که مایکل کتاب‌های مرتبط با دین اسلام را مطالعه می‌کرد و به اسلام اطمینان داشت. پس از مرگ ناگهانی و مشکوک مایکل جکسون، برادر او، جرمین جکسون، که از سال ۱۹۸۹ مسلمان شده بود و برای مسلمان شدن مایکل فشار زیادی برروی او می‌آورد، اعلام کرد: اگرچه او هرگز مسلمان نشد اما به اسلام اعتماد داشت. اگر او به اسلام می‌گرایید، امروز زنده بود.[۳]
بعد از مرگ مایکل جکسون، این شایعه دوباره شدت گرفت، تا جایی که در برخی منابع گفته شد که مایکل جکسون را به شیوهٔ اسلامی دفن می‌کنند؛ اما هرگز این اتفاق نیفتاد.[۳] ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹: بسته شدن نورلند و سال‌های پایانی
در مارس ۲۰۰۶، بعد از بسته شدن درهای مزرعه نورلند که خانهٔ اصلی مایکل جکسون به حساب می‌آمد، گزارش‌هایی مبنی بر مشکلات مالی جکسون منتشر شد.[۱۴۸] یک مسئلهٔ مالی مهم برای او مربوط به یک وام ۲۷۰ میلیون دلاری بود، که توسط انتشارات تحت مالکیت او (انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی) ضمانت شده بود. بعد از تأخیرات مکرر در بازپرداخت‌ها، یک بستهٔ کمک مالی، وام‌ها را از بانک آمریکا به متخصص قرض فورترس اینوستمنتس انتقال داد. سونی بستهٔ جدیدی پیشنهاد کرد، این بسته جکسون را وادار به قرض ۳۰۰ میلیون دیگر و کاهش مبلغ قسط‌های پرداختی می‌کرد. همچنین سونی با این پیشنهاد فرصت خرید سهم جکسون از شرکت موسیقی مشترک‌شان را بیشتر می‌کرد. جکسون کمک مالی سونی را پذیرفت اما جزئیات این معامله علنی نشد.[۱۴۹] طبق گزارش مجلهٔ فوربس با وجود این وام‌ها، جکسون همچنان سالی ۷۵ میلیون دلار فقط از شراکت انتشاراتی‌اش با سونی، درآمد به دست می‌آورد.[۱۵۰]
در نخستین ماه‌های سال ۲۰۰۶ خبر داده شد که جکسون با یک شرکت بحرینی به نام «تو سیز رکوردز»[پ ۱۵] قرارداد بسته‌است. با این وجود هیچ محصولی از این قرارداد حاصل نشد و گای هولمز، مدیر «تو سیز رکوردز» بعدها گفت که اصلاً این قرارداد به نتیجه نرسیده بود.[۱۵۱][۱۵۲]
یکی از اولین موقعیت‌هایی که جکسون بعد از جریان دادگاهش در عموم ظاهر شد، بازدید او از دفتر کتاب گینس در لندن، انگلستان در نوامبر ۲۰۰۶ بود. در آن بازدید هشت رکورد دیگر برای او ثبت شد، که «موفق‌ترین سرگرمی‌ساز تمام دوران‌ها» از آن جمله بود.[۲]
در سپتامبر همان سال جکسون و همسر سابق‌اش، دبی رو بعد از مدت‌ها بر سر حضانت فرزندانشان به توافق رسیده‌اند. شرایط این توافق علنی نشد و جکسون نیز همانند گذشته حضانت پرنس و پاریس را بر عهده گرفت.[۱۲۵] در ماه اکتبر، راجر فریمن، خبرنگار شبکهٔ فاکس نیوز خبر داد که جکسون در یک استودیو در کشور اروپایی ایرلند به ضبط آهنگ مشغول است. از زمانی که خبر به نتیجه نرسیدن قرارداد جکسون با «تو سیز رکوردز» منتشر شد، معلوم نبود که جکسون بر روی چه آثاری کار می‌کند یا چه کسی تهیه‌کنندگی جلسه‌های ضبط را برعهده می‌گیرد.[۱۵۲][۱۵۳] در ماه نوامبر، جکسون عوامل فیلم‌برداری بازدید هالیوود را به استودیوی خود در ایرلند دعوت کرد و شبکهٔ ام‌اس‌ان‌بی‌سی مدعی شد که جکسون در حال کار بر روی یک آلبوم جدید است که ویل. آی. ام تهیه‌کنندگی آن را برعهده خواهد داشت.[۱۱۸]
در ۱۵ نوامبر جکسون در مراسم جایزه موسیقی جهان سال ۲۰۰۶ شرکت کرد و «جایزهٔ الماس» را به مناسبت فروش حداقل بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه از آثار دریافت کرد.[۱۱۸][۱۵۴]
پس از فوت جیمز براون، جکسون برای به جا آوردن احترامات خود نسبت به این هنرمند به آمریکا بازگشت. او در تشییع جنازهٔ ۸،۰۰۰ نفری جیمز براون که در ۳۰ دسامبر ۲۰۰۶ برگزار شد، شرکت و به او ادای احترام نمود و گفت: «جیمز بروان بزرگ‌ترین الهام‌گر برای من بود».[۱۵۵]
در بهار ۲۰۰۷، جکسون و شرکت سونی، شرکت «فِیمِس موزیک ال‌ال‌سی» را خریدند. این معامله حق نشر آهنگ‌های هنرمندانی همچون ایکان، امینم، شکیرا، بک هانسن و بسیاری دیگر را به انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی که جکسون و سونی مالک آن هستند منتقل کرد.[۱۵۶][۱۵۷] جکسون در طول این مدت چندین آهنگ را به همراه ویل. آی. ام، ایکان و رد وان ضبط کرد.[۱۵۸][۱۵۹]
در مارس ۲۰۰۷ جکسون در مصاحبه‌ای کوتاه با آسوشیتد پرس گفت:
من از شش سالگی در صنعت سرگرمی‌سازی هستم... به قول چارلز دیکنز «هم بهترین دوران‌ها بوده، هم بدترین دوران‌ها» اما من شغلم را عوض نمی‌کنم... در حالی که بعضی‌ها تلاش‌های مغرضانه‌ای برای صدمه زدن به من انجام دادن، من با قدم‌های بلند و روان به راهم ادامه می‌دهم چون خانواده‌ای عاشق، ایمانی محکم و دوستان و هواداران بی‌نظیری دارم که از من حمایت کردن و خواهند کرد.[۱۶۰]
در سپتامبر ۲۰۰۷ جکسون گفت که هنوز با ویل. آی. ام بر روی آلبوم کار می‌کند. اما هرگز آلبومی از آن‌ها منتشر نشد. در سال ۲۰۰۸ و به مناسبت ۲۵مین سالگرد انتشار آلبوم تریلر، جکسون آلبومی حاوی دو لوح‌فشرده به نام تریلر ۲۵ را منتشر کرد. تریلر ۲۵ به سرعت به یک موفقیت تجاری بزرگ تبدیل شد به طوری که در ۱۲ هفتهٔ نخست انتشار، ۳ میلیون نسخه از آن در جهان به فروش رسید.[۱۶۱][۱۶۲] این آلبوم در اروپا و ۸ کشور دیگر شمارهٔ ۱، در آمریکا شمارهٔ ۲ و در بریتانیا شمارهٔ ۳ شد و در بیش از ۳۰ کشور جهان، بین در ۱۰ اثر برتر قرار گرفت.[۱۶۳][۱۶۴][۱۶۵] تریلر ۲۵ به عنوان یک آلبوم دوباره منتشر شده مجوز ورود به جدول بیلبورد ۲۰۰ را نداشت، اما به جایگاه نخست جدول برترین کاتالوگ‌های پاپ بیلبورد وارد شد، و برای ۱۰ هفتهٔ متوالی در آن جایگاه باقی‌ماند و بهترین فروش در ۱۲ سال اخیر را در آن جدول رقم زد. در این آلبوم جکسون با ایکان، ویل. آی. ام و فرگی همکاری داشت.[۱۶۶][۱۶۷][۱۶۸]
به منظور گرامیداشت پنجاهمین سالگرد تولد جکسون، شرکت سونی بی‌ام‌جی یک آلبوم به نام پادشاه پاپ را در کشورهای مختلف منتشر نمود. این آلبوم حاوی آثاری از دوران کاری گروهی یا انفرادی جکسون می‌شد، که تماماً توسط هواداران همان کشورها انتخاب شده بودند. طبق انتخاب طرفداران، هر کشور، فهرست آهنگ‌های منحصربه‌فرد خود را داشت.[۱۶۹] با وجود اینکه این آلبوم در آمریکا منتشر نشد، اما در سطح وسیعی از کشورهای جهان در ۱۰ جایگاه برتر قرار گرفت.[۱۷۰][۱۷۱]
در اواخر ۲۰۰۸ برای وامی که جکسون به ضمانت مزرعهٔ نورلند گرفته بود، فورتریس حراج این ملک را بررسی کرد. اما سرانجام وام را به کلنی کپیتال ال‌ال‌سی فروخت. در نوامبر همان سال، جکسون عنوان مزرعهٔ نورلند را به «کمپانی مزرعهٔ درهٔ سیکامور ال‌ال‌سی» تغییر داد. مزرعهٔ درهٔ سیکامور، شراکتی بین جکسون و کلنی کپیتال ال‌ال‌سی‌است. وامی که جکسون بدهکار بود پرداخت شد. او ۳۵ میلون دلار از این ریسک تجاری به‌دست آورد. جکسون در زمان مرگش نیز صاحب بخشی از مزرعهٔ سیکامور/نورلند بود اما هنوز مشخص نیست که سهم او به چه اندازه بزرگ است.[۱۷۲][۱۷۳]
در سپتامبر ۲۰۰۸ جکسون با حراجی جولین برای به مزایده گذاشتن یک مجموعهٔ بزرگ حاوی ۱۳۹۰ قلم از یادگاری‌های دوران زندگی‌اش وارد مذاکره شد. حراج برای روزهای ۲۲ تا ۲۵ آوریل برنامه‌ریزی شد و نمایش آثار نیز از چهاردهم همان ماه آغاز شد اما قبل از روز مزایده و به درخواست خود جکسون، حراجی کاملاً لغو شد.[۱۷۴][۱۷۵] بازگشت دوباره به صحنه بعد از ۱۲ سال
در مارس ۲۰۰۹، جکسون اعلام کرد که از ۸ ژوئیه، ۱۰ کنسرت با عنوان این آخرش است در ورزشگاه او۲ آرنا لندن اجرا خواهد نمود. این کنسرت‌ها اولین مجموعه کنسرتی بود که جکسون از زمان تور جهانی تاریخ در سال ۱۹۹۷ انجام می‌داد. او در توضیح گفت: «فقط می‌خواستم بگم که این‌ها آخرین اجراهای نمایشی من خواهند بود. وقتی می‌گم این آخرش است، واقعاً منظورم همین است» و اضافه کرد که این «آخرین فراخوان به پردهٔ نمایش» اوست. این ۱۰ کنسرت برای جکسون درآمدی معادل تقریباً ۵۰ میلیون یورو به همراه می‌آورد.[۱۷۶] به دلیل استقبال بی‌نظیر مردم، تعداد کنسرت‌ها به ۵۰ کنسرت افزایش یافت و تمام ۱ میلیون بلیط در عرض کمتر از ۲ ساعت به فروش رفت.[۱۷۷]
تاریخ شروع کنسرت‌ها ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۹ و پایان آن ۶ مارس ۲۰۱۰ (به مدت ۶ ماه) بود. کمتر از ۳ هفته قبل از شروع اولین کنسرت در لندن، جکسون بر اثر ایست قلبی در خانه‌اش در لس‌آنجلس، آمریکا درگذشت.[۱۷۸]
در مکالمه‌ای تلفنی به تاریخ ۱۰ می ۲۰۰۹ که پس از مرگ جکسون، از تلفن پزشک شخصی‌اش، کانراد موری پیدا شد و در دادگاه محاکمهٔ موری در سال ۲۰۱۱ برای اولین بار پخش گردید جکسون قصدش از اجرای این کنسرت‌ها را چنین بیان کرد:
ما باید خارق‌العاده باشیم. وقتی مردم سالن کنسرت را ترک می‌کنند، وقتی مردم نمایش مرا ترک می‌کنند می‌خواهم با خودشان بگویند که هرگز چنین چیزی را در زندگی‌شان ندیده‌اند. شگفت انگیز است. او بزرگترین صحنه‌گردان دنیاست. و من با پولش یک بیمارستان برای میلیون‌ها کودک جهان می‌سازم. بزرگترین بیمارستان دنیا، بیمارستان کودکان مایکل جکسون.[۱۷۹]
شرکت کلمبیا پیکچرز، فیلمی مستند به نام مایکل جکسون:این آخرش است که حاوی آخرین تمرین‌ها، وقایع پشت صحنه و مصاحبه‌های مربوط به کنسرت این آخرش است بود را از تاریخ ۲۸ اکتبر ۲۰۰۹، به مدت یک ماه، به نمایش عمومی در سینماهای سراسر جهان درآورد. این مستند با فروش کلی ۲۶۱ میلیون دلار، به پرفروش‌ترین فیلم مستند، موزیکال و کنسرتی جهان در تمام دوران‌ها تبدیل شد.[۱۸۰][۱۸۱] مرگ نوشتار اصلی: مرگ مایکل جکسون گل گزاری طرفداران جکسون برروی ستاره مرتبط با وی در پیاده روی مشاهیر هالیوود
مایکل جکسون در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ (‎۴ تیر ۱۳۸۸) و تنها ۱۸ روز قبل از آغاز اولین کنسرت «این آخرش است» بر اثر ایست قلبی درگذشت.[۱۸۲] درگذشت ناگهانی مایکل شبه‌های زیادی را به وجود آورد زیرا او تنها ۱۲ ساعت قبل از مرگش در حال اجرای تمرین‌های سخت برروی صحنهٔ سالن استیپلز سنتر برای کنسرت‌های «این آخرش است» بود. شایعه شد که مرگ مایکل به علت مصرف بیش از حدّ مواد مخدر بوده‌است اما پزشکی قانونی لس‌آنجلس بعد از کالبدشکافی بدن مایکل توضیح داد که هیچ‌گونه اثری از دارو و مواد مخدری همانند دمرول، مورفین، حشیش، کوکایین و قرص‌های ضدافسردگی و همچنین مشروبات الکلی در بدن مایکل پیدا نشد. پزشکی قانونی اضافه کرد که تنها چند دارو خواب‌آور از جمله داروی قوی بیهوشی «پروپوفول» در بدن مایکل بوده‌است.[۱۸۳]
۲ ماه بعد از مرگ مایکل، پزشکی قانونی لس‌آنجلس رسماً مرگ مایکل جکسون را «قتل» معرفی کرد.[۱۸۴][۱۸۵] جکسون در شب ۳ سپتامبر، در گورستان «فارست لاون» در کالیفرنیا به خاک سپرده شد.[۱۸۶] علت قتل «تزریق توسط غیرمتخصص» و «آسیبی مرگ بار» اعلام شد. سپس پزشک مایکل، دکتر کانراد موری، متخصص بیماری‌های قلبی متهم به قتل غیرعمد او شد و دادگاه بررسی به جرم دکتر موری او را مجرم شناخته و به چهار سال حبس در زندان محکوم کرد. وی هم‌اکنون در یکی از زندان‌های کالیفرنیا به سر می‌برد.[۷]
خبر مرگ مایکل جکسون به صورت گسترده تحت پوشش قرار گرفت. وبسایت‌های خبرگذاری لس‌آنجلس تایمز و تی ام زد به دلیل هجوم کاربران مدتی از کار افتادند،[۱۸۷] گوگل به دلیل هجوم گسترده کاربران و جستجوی کلمه "مایکل جکسون" و به دلیل مشکوک شدن به حمله داس، نیم ساعت از دسترس خارج شد، وبسایت‌های توئیتر و ویکی‌پدیا نیز به دلیل هجوم گسترده کاربران دچار مشکل شدند.[۱۸۸].بنیاد ویکی‌مدیا اعلام کرد که صفحه بیوگرافی مایکل جکسون در یک ساعت حدود یک میلیون بازدید کننده داشته است. و این یک رکورد در آمار ویکی‌پدیا حساب می‌شود.[۱۸۹]
در روز ۷ ژوئیه ۲۰۰۹ و ۱۲ روز بعد از مرگ مایکل مراسمی عمومی برای یادبود مایکل برگزار شد که مملو از ابراز احساس توسط شرکت کنندگان و اجرا کنندگان بود. نزدیک به ۲ میلیون نفر از سراسر دنیا برای شرکت در این مراسم حاضر شدند که تنها ۲۰ هزار نفر توانستند به داخل مراسم راه یابند. همچنین بیش از ۱ میلیارد نفر این برنامه را به صورت زنده از سراسر جهان مشاهده کردند. مراسم یادبود مایکل در کنار برنامه‌هایی همانند مراسم خاک‌سپاری پرنسس دایانا و ازدواج شاهزاده ویلیام، دوک کمبریج و کاترین میدلتون که در سال ۲۰۱۱ اتفاق افتاد به یکی از پربیننده‌ترین برنامه‌های تلویزیونی تاریخ تأسیس تلویزیون تبدیل شد.[۱۹۰] سبک موسیقی، رقص و پوشاک نوشتار اصلی: سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون نماهنگ‌ها نوشتار اصلی: ویدئوشناسی مایکل جکسون تصویری از جکسون در نماهنگ «تریلر مایکل جکسون» که موفق به ثبت دو رکورد «موفق‌ترین و پرفروش‌ترین نماهنگ جهان در تمام دوران‌ها» در کتاب رکوردهای جهانی گینس شد. صحنه‌ای از نماهنگ «مجرم زیرک» که جکسون در آن برای اولین بار از تکنیک ضد جاذبه استفاده کرد. جکسون یک کفش مخصوص برای انجام این رقص اختراع کرد.
جکسون در طول دوران فعالیت‌اش ۳۸ نماهنگ منتشر کرد. اولین نماهنگ او «تا به اندازهٔ کافی گیرت نیومده بس نکن» (۱۹۷۹) و آخرین نماهنگ رسمی وی «دنیای مرا باشکوه می‌کنی» (۲۰۰۱) بود. برخی از نماهنگ‌های جکسون توسط کارگرادانان معروف هالیوودی همانند مارتین اسکورسیزی، فرانسیس فورد کوپولا، دیوید فینچر و اسپایک لی کارگردانی شده است. همچنین در برخی از نماهنگ‌های جکسون افراد مشهوری همانند استیون اسپیلبرگ، مارلون براندو، نائومی کمپبل، کریس تاکر، مایکل مدسن، دیوید کاپرفیلد، جان تراولتا، ووپی گلدبرگ، مایکل جردن، مکالی کالکین، ادی مورفی و... به نقش‌آفرینی پرداختند.
جکسون با نماهنگ‌هایش توانست شبکهٔ تازه تأسیس ام‌تی‌وی را که تا ورشکستی‌اش چیزی نماده بود، «به روی نقشه» بیاورد.[۱۹۱][۱۹۲] او موزیک ویدئوها را از مجموعه‌ای از تصاویر و عکس‌ها، به روایتی داستانی، به صورتی که امروز می‌بینیم تبدیل کرد و انقلابی در صنعت موسیقی به پا کرد.[۱۹۳][۱۹۴] او فرم سادهٔ موزیک ویدئوها را از طریق داستان، حرکات رقص و جلوه‌های ویژه، به یک حالت هنری و یک ابزار تبلیغاتی تبدیل نمود.[۱۹۵] میراث و تأثیر رقص دسته جمعی مردم در مکزیکو سیتی. این رقص به عنوان «بزرگ‌ترین رقص دسته جمعی جهان» در کتاب گینس ثبت شده‌است. ۱۳،۹۵۷ نفر در این واقعه، به بازسازی رقص تریلر مایکل جکسون در روز تولدش می‌پردازند.[۱۹۶] در این رقص تنها کسانی که لباس مردگان و مخصوص نماهنگ تریلر را پوشیده بودند جز رقصندگان به حساب می‌آمدند و بقیهٔ مردم که بالغ بر ۵۰،۰۰۰ نفر بودند، شمارش نشدند.[۱۹۷]
جکسون در طول دوران کاری‌اش، توسط موسیقی و فعالیت‌های بشر دوستانه، تأثیری «بی‌نظیر» برروی نسل جوان در سطح جهانی گذاشته‌است.[۱۹۸] او همچنین هنر ساخت نماهنگ را تغییر داد و راه را برای موسیقی پاپ مدرن هموار نمود.[۱۹۹] او با موسیقی و نماهنگ‌هایش، تبعیض‌نژادی را در شبکهٔ ام‌تی‌وی فروپاشید و کمک کرد تا این شبکه که فقط دو سال از تأسیس‌اش می‌گذشت و در مرز ورشکستگی بود، در بین مردم محبوب شود.[۲۰۰]
جکسون هنرمندان بی‌شماری را از نظر سبک موسیقی، مد، آواز، رقص، صحنه‌گرانی و... تحت تأثیر قرار داده‌است. از این هنرمندان می‌توان به مدونا،[۲۰۱] ماریا کری،[۲۰۲]، آشر،[۲۰۳] بریتنی اسپیرز،[۲۰۴] کریس براون، بیانسه،[۲۰۵] گرین دی،[۲۰۶] مایلی سایرس، فیفتی سنت، جاستین تیمبرلیک،[۲۰۷] لیدی گاگا، جاستین بیبر، نی-یو، جنیفر لوپز، آدام لمبرت ریانا و آر. کلی و بسیاری دیگر اشاره کرد.[۲۰۸]
استو هوآی، منتقد مجلهٔ آل‌میوزیک او را اینگونه توصیف می‌کند: «یک ایزد توقف ناپذیر، که تمام ابزارها را برای فتح جداول موسیقی به ارادهٔ خود در اختیار دارد؛ صدایی که بلافاصله خود را نشان می‌دهد؛ حرکات رقصی که چشم‌ها را خیره می‌کند؛ استعدادها و قابلیت‌های موسیقایی حیرت انگیز، و محبوبیت و قدرت بسیار بسیار زیاد یک ستاره».[۱۹۵]
در سال ۱۹۸۴ (۲۶ سالگی مایکل) مجلهٔ تایم نوشت: «جکسون بزرگ‌ترین چیز از زمان بیتلز است. او داغ‌ترین پدیدهٔ فردی از زمان الویس پرسلی است. و شاید تا همیشه به عنوان محبوب‌ترین هنرمند سیاه‌پوست باقی بماند».[۲۰۹] ۶ سال بعد، مجلهٔ ونیتی فیر اعلام کرد که جکسون محبوب‌ترین هنرمند در تاریخ است.[۸۰] جایزه‌ها و افتخارات نوشتار اصلی: رکوردها و دستاوردهای مایکل جکسون نوشتار اصلی: جوایز مایکل جکسون
مایکل جکسون در سن ۲۴ سالگی به آن چنان شهرت و محبوبیتی دست یافت که تا آن زمان تنها الویس پریسلی و گروه بیتلز بدان دست یافته بودند. در سال ۱۹۸۴، نام جکسون برای دومین بار در پیاده‌روی شهرت هالیوود ثبت شد. او اولین هنرمند موسیقی بود که نامش دوبار در این پیاده‌رو ثبت می‌شد. (تا به امروز فقط ۶ هنرمند موسیقی موفّق به دریافت ۲ ستاره شدند.)[۲۱۰] او در طول فعالیت کاری‌اش، موفق به دریافت نزدیک به ۴۰۰ جایزه شده‌است که این میزان بیشتر از هر هنرمند دیگری در سطح جهان می‌باشد.[۲۱۱] او از معدود هنرمندانی‌است که دوبار به تالار مشاهیر راک اند رول فرا خوانده شده‌است.[۲۱۰] او به تالار مشاهیر آهنگ سازان نیز در سال ۲۰۰۲ فرا خوانده شد. دیگر جوایز او عبارتند از تعداد ۲۳ جایزه رکوردهای جهانی گینس که باعث شد او به پررکوردترین هنرمند جهان تبدیل شود. او در طول عمرش موفق به برنده شدن ۱۸ جایزه گرمی شد. همچنین او دارای ۱۳ تک‌آهنگ شماره یک در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد است. (بیش از هر هنرمند مرد دیگری بعد از پایه‌گذاری جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد)[۲۱۱]
در سال ۱۹۹۱ (۳۳ سالگی مایکل)، مراسم جایزهٔ موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی، به خاطر تأثیر بسیار زیادی که جکسون برروی شبکهٔ ام‌تی‌وی گذاشت، «جایزهٔ ویدئوی پیشگام ام‌تی‌وی» را که بزرگ‌ترین و معتبرترین جایزهٔ این مراسم است، به نام مایکل جکسون تغییر داد و آن را «جایزهٔ ویدئوی مایکل جکسون» نامید.
مایکل بیش از هر هنرمند دیگری آلبوم پرفروش دارد. آلبوم تریلر او پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی جهان در تمام دوران‌ها است.[۲۱۲][۲۱۳] آلبوم بد در رتبه پنجم و آلبوم خطرناک در رتبه ۱۳ پرفروش ترین آلبوم‌های موسیقی جهان جای گرفته‌اند.
مایکل جکسون «پرفروش‌ترین هنرمند جهان در تاریخ نمایش» است. از آثار وی، بدون در نظر گرفتن گروه جکسون فایو، بین ۷۵۰ میلیون تا ۱ میلیارد نسخه در جهان فروش رفته‌است.[۲۱۴] او پرفروش‌ترین هنرمند موسیقی تاریخ نیز می‌باشد.[۲۱۵][۲۱۶][۲۱۷][۲۱۸] او محبوب‌ترین هنرمند در تاریخ صنعت نمایش، مشهورترین انسان مَرد جهان در طول تاریخ و پرجایزه‌ترین هنرمند جهان است.[۲۱۹] کتاب گینس در سال ۲۰۰۶ اعلام کرد که مایکل جکسون «مشهورترین انسان زندهٔ جهان» است. همچنین فعالیت‌های نیکوکارانهٔ مایکل باعث شد که کتاب گینس در سال ۲۰۰۰ رکورد «نیکوکارترین فرد مشهور» را به نام او ثبت کند. او بیشتر ثروت خود را به انجام کارهای خیریه بخشید. او ۲ بار نامزد جایزهٔ صلح نوبل شده‌است؛ یک‌بار در سال ۱۹۹۸ و دیگری در سال ۲۰۰۳.[۲۲۰]
مایکل جکسون دارای مدرک دکترای ادبیات انسانی از دانشگاه متحد سیاهپوستان است. همچنین دارای دکترای افتخاری[پ ۱۶] ادبیات انسانی از دانشگاه فیسک نیز می‌باشد.[۲۲۱][۲۲۲] ثروت مایکل جکسون
آمار دقیقی از ثروت مایکل جکسون در دست نیست. در ۶ فوریه ۲۰۰۳، مارتین بشیر در مستند زندگی با مایکل جکسون از مایکل پرسید که چقدر سرمایه دارد؛ مایکل در پاسخ گفت بیش از ۱ میلیارد دلار ثروت دارد. اما زمانی که این مستند از تلویزیون آمریکا پخش شد، باربارا والترز گفت: «از نظر او بالای ۱ میلیارد دلار است اما در واقع ثروت او بین ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلیون دلار است». این در حالی‌است که مایکل جکسون مالک نصف انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی هست.[۲۲۳][۲۲۴] کمپانی‌ای که هم‌اکنون دومین انتشارات بزرگ و قدرتمند آثار موسیقی در جهان است. درآمد متوسط سالیانهٔ او از این کمپانی بین ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار تخمین زده شده‌است. در کاتولوگ این کمپانی، حق‌نشر بیش از ۷۵۰ هزار آهنگ از افرادی همچون الویس پریسلی، لئونارد کوهن، نیل دایموند، فیفتی سنت، باب دیلن، لیدی گاگا، جان مِیر، امینم، انریکه ایگلسیاس، شکیرا، کریستینا آگیلرا، ایکان، سلین دیون، کی‌تی تانستال، تیلور سویفت، جنیفر لوپز، بیانسه و همچنین حق نشر تمام آثار گروه بیتلز قرار دارد.[۲۲۵] ارزش این انتشارات موسیقی در سال ۲۰۰۵، بین ۴ تا ۵ میلیارد دلار برآورد شد و هر سال هم به ارزش آن اضافه می‌شود.[۲۲۴]
با این حال تخمین زده می‌شود که درآمدهای جکسون از سهم سود آثار خودش، کنسرت‌هایش و مشارکت یا موافقت‌هایش، ۵۰۰ میلیون دلار باشد. جکسون در طول عمرش بیش از ۳۰۰ میلیون دلار از درآمدش را وقف اعمال خیریه و نیکوکارانه کرد.[۲۲۴]
مجلهٔ بیلبورد تخمین زده است، ثروت جکسون تنها ۱ سال پس از مرگ ناگهانی‌اش، حداقل ۱ میلیارد دلار بیشتر شده‌است.[۲۲۶]
در ژوئیه سال ۲۰۱۱ مشخص شد که مایکل کلکسیونی شامل ۱۸۲ اثر هنری دارد که تعداد بسیاری از آن‌ها را خودش خلق کرده‌است. ارزش این کلکسیون بیش از ۹۰۰ میلیون دلار تخمین زده شده‌است. یک ارزیاب آثار هنری بر این باور است که کلکسیون هنری مایکل یکی از نایاب‌ترین و بی‌عیب‌ترین مجموعه‌های دنیاست.[۲۲۵]
با وجود استدلال‌های فوق، نام مایکل جکسون هیچ‌گاه در بین فهرست میلیاردرهای زنده مجله فوربس ظاهر نشده‌است.[نیازمند منبع] آلبوم‌شناسی نوشتارهای اصلی: آلبوم‌شناسی مایکل جکسون و ویدئوشناسی مایکل جکسون باید آنجا باشم (۱۹۷۲)بن (۱۹۷۲)موسیقی و من (۱۹۷۳)مایکل، برای همیشه (۱۹۷۵)غیر معمول (۱۹۷۹)تریلر (۱۹۸۲)بـد (۱۹۸۷)خطرناک (۱۹۹۱)تاریخ: گذشته، حال و آینده، کتاب اول (۱۹۹۵)شکست‌ناپذیر (۲۰۰۱)این آخرش است (۲۰۰۹)مایکل جکسون MICHAEL JACKSON مایکل جکسون در سال ۱۹۸۴ در کاخ سفید زادروز ۲۹ اوت ۱۹۵۸ ۷ شهریور ۱۳۳۷ گری، ایندیانا، آمریکا درگذشت ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ ۴ تیر ۱۳۸۸ (۵۰ سال) لس‌آنجلس، کالیفرنیا، آمریکا علت مرگ سکته قلبی بر اثر تزریق بالای داروی بی‌هوشی پروپوفول آرامگاه غرب لس‌آنجلس و در گورستان «فارست لاون» محل زندگی مزرعه نورلند واقع در سانتاباربارا، کالیفرنیا (۱۹۸۸ تا ۲۰۰۵) ملیت  ایالات متحده آمریکا نژاد آمریکایی آفریقایی‌تبار پیشه خواننده، موسیقی‌دان، ترانه‌سرا، آهنگ‌ساز، رقصنده، طراح رقص، بازیگر، شاعر، نویسنده، نقاش، سرگرمی‌ساز، بازرگان، کارآفرین، نیکوکار، فعال حقوق بشر، تنظیم کننده، تاجر سال‌های فعالیت ۱۹۶۴-۱۹۸۴ (گروه جکسون ۵) ۱۹۷۱-۲۰۰۹ (تک‌خوان) سبک پاپ، آر اند بی، راک، سول، الکترونیک، دنس، فانک و... قد ۱۷۸ سانتی‌متر[۱] وزن ۶۱٫۷ کیلوگرم در هنگام مرگ لقب سلطان پاپ دین مسیحی مذهب شاهدان یهوه همسر لیزا پریسلی (۱۹۹۴ - ۱۹۹۶) دبی رو (۱۹۹۶ - ۱۹۹۹) فرزندان پرنس جکسون پاریس جکسون بلنکت جکسون والدین جوزف جکسون (پدر) کاترین جکسون (مادر) امضا وبگاه michaeljackson.com صفحه در وب‌گاه IMDb


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, مایکل جوزف جکسون
[ یکشنبه بیست و هفتم مرداد 1392 ] [ 13:11 ] [ مازیار ]
جانی دپ جانی دپ در جشنوارهٔ فیلم آستین، اکتبر ۲۰۱۱ نام اصلی جان کریستوفر دپ دوم زمینه فعالیت بازیگر، موسیقی‌دان، تهیه‌کننده، کارگردان، نمایشنامه‌نویس ملیت آمریکایی تولد ۹ ژوئن ۱۹۶۳ ‏(۵۰ سال) کنتاکی، آمریکا والدین سنیور جان کریستوفر دپ بتی سو ولز سال‌های فعالیت ۱۹۸۴ تاکنون همسر(ها) لوری آن آلیسون (۱۹۸۵–۱۹۸۳) شریک(های) زندگی شریلین فن (۱۹۸۸–۱۹۸۵) وینونا رایدر (۱۹۹۳–۱۹۸۹) کیت ماس (۱۹۹۸–۱۹۹۴) ونسا پارادی (۲۰۱۲–۱۹۹۸) فرزندان لیلی رز ملودی دپ (زادهٔ ۱۹۹۹) جان کریستوفر «جک» دپ سوم (زادهٔ ۲۰۰۲)[۱] وب‌گاه رسمی http://www.deppimpact.com/
جان کریستوفر «جانی» دپ دوم (به انگلیسی: John Christopher "Johnny" Depp II)‏ (زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۶۳) بازیگر، تهیه‌کننده، موسیقی‌دان و کارگردان آمریکایی‌است. او تاکنون توانسته‌است جایزهٔ گلدن گلوب و جایزهٔ انجمن بازیگران نمایش را برای بهترین بازیگر مرد از آن خود کند. آغاز موفّقیت‌های او به دههٔ ۱۹۸۰ میلادی و مجموعهٔ تلویزیونی خیابان جامپ شمارهٔ ۲۱ باز می‌گردد. او در این مجموعه به یک بازیگر نوجوان محبوب تبدیل شد. پس از آن در سال ۱۹۹۰ در فیلم ادوارد دست‌قیچی بازی کرد و بعد با فیلم‌هایی مانند اسلیپی هالو، چارلی و کارخانهٔ شکلات‌سازی، سری دزدان دریایی کارائیب، سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت، آلیس در سرزمین عجایب، رنگو و سایه‌های سیاه به موفّقیت‌های بزرگی در گیشه دست یافته‌است. جانی دپ برای به تصویر درآوردن شخصیت‌هایی مانند ادوارد دی وود در اد وود، جوزف دی پیستن در دنی براسکو، هانتر اس تامپسون در ترس و نفرت در لاس‌وگاس، جورج جانگ در کوکائین و جان دلینجر در دشمنان مردم تحسین شده‌است.
فیلم‌های جانی دپ بیش از ۳٫۱ میلیارد دلار در آمریکا و بیش از ۷٫۶ میلیارد دلار در جهان فروش داشته‌است.[۲] او بارها نامزد دریافت بهترین جایزه‌ها از جمله گلدن گلوب و اسکار شده‌است و جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد را برای سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت و جایزهٔ انجمن بازیگران نمایش را برای دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه برنده شده‌است. مجلهٔ پیپل تاکنون دو بار در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۹ او را به عنوان جذاب‌ترین مرد معرفی کرده‌است.[۳] نام جانی دپ در کتاب رکوردهای گینس به عنوان گران‌ترین بازیگر با دستمزد ۷۵ میلیون دلار ثبت شده‌است.[۴] در سال ۱۹۹۵ مجلهٔ امپایر جانی دپ را به عنوان یکی از ۱۰۰ ستارهٔ تاریخ سینما انتخاب کرد و مقام ۶۷ را در بین ۱۰۰ ستارهٔ همیشگی سینما به او داد. در سال ۲۰۰۱ یکی از ۲۰ چهرهٔ دنیای سرگرمی شناخته شد.[۵] و در سال ۲۰۱۲ IMDB جانی دپ را به عنوان بهترین بازیگر سینمای جهان در ۱۰ سال گذشته معرفی‌کرد.[۶]
زندگی‌نامه کودکی
او در کنتاکی به دنیا آمد. پدرش سنیور جان کریستوفر دپ مهندس شهرسازی و مادرش بتی سو ولز یک پیش‌خدمت بود.[۷] او یک برادر به نام دنیل دارد که رمان‌نویس است و نیز دو خواهر به نام‌های کریستی (که اکنون مدیر شخصی‌اش است) و دبی دارد. خانوادهٔ او از مهاجران فرانسوی پروتستان بودند که در حدود سال ۱۷۰۰ در ویرجینیا ساکن شدند. جانی دپ همچنین گمان می‌کند که یک سرخ‌پوست است و در سال ۲۰۱۱ عنوان کرد: «فکر می‌کنم کمی در درونم سرخ‌پوست هستم. مادر مادربزرگم کمی سرخ‌پوست بود و در چروکی بزرگ شد. اهل کنتاکی بودنم نیز با این قضیه جور در می‌آید. آنجا پر از چروکی و سرخ‌پوست است.»[۸]
خانوادهٔ او در دوران کودکی‌اش اغلب نقل مکان می‌کردند به طوری‌که او و برادر و خواهرانش در بیش از ۲۰ مکان مختلف زندگی کرده‌اند و در نهایت در سال ۱۹۷۰ در فلوریدا ساکن شدند.[۹][۷] در سال ۱۹۷۸ والدینش از هم جدا شدند[۹][۷] مادرش سپس با رابرت پالمر (متوفی سال ۲۰۰۰) ازدواج کرد. او همیشه از رابرت پالمر به عنوان «الهام بخش من» یاد می‌کند.[۱۰]
او در کودکی‌اش به خاطر استرس ناشی از رو به رو شدن با مشکلات خانوادگی دست به خودآزاری می‌زد و هفت یا هشت اثر زخم به جا مانده از آن زمان دارد.[۷] در مصاحبه‌ای که سال ۱۹۹۳ داشت، عنوان کرد: «بدن من نوعی مجله‌است. مانند کاری که سربازها می‌کنند، هر خالکوبی معنی خاصی دارد، چه می‌خواهد توسط خودت با چاقو صورت گرفته باشد یا توسط یک هنرمند این رشته.»[۱۱] دههٔ ۱۹۸۰
وقتی ۱۲ سالش بود مادرش به او یک گیتار هدیه داد و او شروع به نواختن در گاراژ راک‌های مختلف کرد.[۷][۹] یک سال پس از جدایی والدینش، دبیرستان را رها کرد تا نوازندهٔ راک شود.[۹] دو هفته بعد سعی کرد به مدرسه بازگردد اما مدیر به او گفت که به دنبال رویایش برود و موسیقی‌دان شود.[۹] او با گروه بچه‌ها شروع به نواختن کرد.[۱۲] این گروه موفقیت محلی نسبتاً کمی را تجربه کرد. اعضای گروه بچه‌ها برای دستیابی به قراردادی برای ضبط موسیقی، راهی لس آنجلس شدند و نام گروه را به روش شش تیر تغییر دادند ولی پیش از ضبط آهنگ، این گروه متلاشی شد.[۱۲] او بلافاصله به گروه راک سیتی انجلز پیوست و در نوشتن آهنگ مری همکاری کرد.[۱۳] که در اولین اجرای این گروه برای شرکت نشر گفن رکوردز با نام اندوه مرد جوان ثبت شد.
در ۲۴ دسامبر ۱۹۸۳ با لوری آن آلیسون خواهر خواننده و نوازندهٔ باس گروه ازدواج کرد.[۷] در دوران تأهل، همسرش به چهره‌پردازی می‌پرداخت در حالی که او به انواع شغل‌های عجیب و غریب اشتغال داشت، از جمله این شغل‌ها می‌توان به بازاریابی از راه دور برای فروش خودکار اشاره کرد. همسرش او را به نیکولاس کیج معرفی کرد و کیج به او پیشنهاد کرد تا وارد عرصهٔ بازیگری شود.[۷][۹] او و همسرش در سال ۱۹۸۵ از هم طلاق گرفتند.[۱۴] سپس سر صحنهٔ فیلم کوتاه احمق‌ها با شرلین فن آشنا و نامزد شد. جانی دپ و شرلین فن برای فیلم تراشین در سال ۱۹۸۶ تست دادند و هر دو پذیرفته شدند. کارگردان فیلم جانی دپ را به عنوان ستارهٔ اصلی برگزید. این نقش دومین نقش اصلی او محسوب می‌شد. اما بعداً تهیه کنندهٔ فیلم با انتخاب کارگردان مخالفت و او را رد کرد.[۱۵][۱۶] شغل بازیگری جانی دپ در جشنوارهٔ فیلم کن۱۹۹۲ تلویزیون
جانی دپ نقش اصلی سریال تلویزیونی خیابان جامپ شماره ۲۱ را برای شبکهٔ رسانه‌ای فاکس در سال ۱۹۸۷ بازی کرد. او به این علت بازی در این فیلم را پذیرفت تا بتواند با فردریک فورست که الهام‌بخش او بوده‌است هم‌بازی شود. نقش مکمل او، سل جنکو دوست قدیمی‌اش بود که در نقش خدمتکاری به نام بلوفیش بازی کرد. موفقیت این سریال، او را به یک بازیگر محبوب نوجوان در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ تبدیل کرد.[۹] اما با این وجود مدتی بعد احساس کرد که مجبور به بازی در این نقش شده‌است.[۱۷][۱۸] پس از آن تصمیم گرفت فقط در فیلم‌هایی که احساس می‌کند مناسب اوست بازی کند.[۱۷] نقش‌های فیلم
اولین نقش اصلی جانی دپ در فیلم ترسناک و کلاسیک کابوس در خیابان الم در سال ۱۹۸۴ بود. او نقش دوست قهرمان فیلم، نانسی تامپسون (با بازی هدر لنگنکمپ) و یکی از قربانیان فردی کروگر را بازی کرد.[۹] او اولین گزینهٔ کارگردان برای ایفای نقش یک اسکیت‌باز آمریکایی در فیلم درام تراشین محصول سال ۱۹۸۶ بود، اما بعداً توسط تهیه‌کنندهٔ فیلم کنار گذاشته شد.[۱۵][۱۶] همچنین در این سال در نقش دوم فیلم جوخه به کارگردانی الیور استون ظاهر شد. در سال ۱۹۹۰ در فیلم ادوارد دست‌قیچی به کارگردانی تیم برتون بازی کرد که موفقیت فیلم به ارتباط طولانی مدت آن دو انجامید[۹] و آیندهٔ حرفه‌ای جانی دپ را تحت تأثیر قرار داد.
در سال ۱۹۹۸ جانی دپ، که طرفدار و دوست قدیمی نویسنده‌ای به نام هانتر اس تامپسون بود، در فیلم ترس و نفرت در لاس‌وگاس که بر اساس رمانی به همین نام از تامپسون ساخته شد، بازی کرد.[۱۹] در سال ۲۰۰۸ راوی فیلم مستند گونزو:زندگی و کار دکتر هانتر اس تامپسون بود. او بیشتر هزینه‌های مراسم یادبود دکتر تامپسون را پرداخت. او این مراسم را با آتش‌بازی و شلیک خاکستر تامپسون با توپ در اسپن، کلرادو، جایی که دوستش زندگی می‌کرد، کامل کرد.[۲۰] کار بعدی جانی دپ از آثار تامپسون فیلم خاطرات عجیب و غریب بود که در سال ۲۰۱۱ اکران شد که از یکی از رمان‌های تامپسون اقتباس شده بود.
منتقدین نقش‌های جانی دپ را «شخصیت‌های دوست‌دار تنهایی» توصیف کرده‌اند.[۲۱] دپ این دوره از حرفه‌اش را پر از «شکست‌های تعریف شده از طرف استودیوها» و «فیلم‌هایی که برای گیشه مثل سم بودند» ذکر کرده‌است[۲۲] اما او فکر می‌کند استودیوها هرگز فیلم‌ها را درک نکردند و بازاریابی خوبی نداشتند.[۲۱] جانی دپ نقش‌هایی را که جالب دانسته انتخاب کرده‌است نه نقش‌هایی که فکر می‌کرده پرفروش خواهند بود.[۲۱]
فیلم ۲۰۰۳ کمپانی والت دیزنی، دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه یک موفقیت بزرگ برای او بود.[۲۱] او، نقش کاپیتان جک اسپرو، دزد دریایی جذاب و مؤدب با شیوهٔ راه رفتنی خاص را ایفا کرد که بسیار مورد ستایش قرار گرفته‌است. مدیران کمپانی والت دیزنی در ابتدا دربارهٔ موفقیت این نقش تردید داشتند[۲۳] اما با اکران عمومی فیلم، این شخصیت در بین مردم محبوبیت زیادی پیدا کرد.[۲۱] طبق نظرسنجی شرکت فندنگو (شرکت فروش بلیط سینما) نقش کاپیتان جک اسپرو بیشترین جذابیت را برای مخاطبان داشته‌است.[۲۴] کارگردان فیلم گور وربینسکی گفته‌است که این شخصیت، بسیار شبیه به شخصیت خود جانی دپ است اما دپ عنوان کرد که این شخصیت را از کیت ریچاردز، گیتاریست گروه رولینگ استونز الگو برداری کرده‌است.[۲۲] پیاده‌روی مشاهیر هالیوود، ستارهٔ جانی دپ (۱۹ نوامبر ۱۹۹۹)
او در سال ۲۰۰۴ نامزد جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد برای ایفای نقش جی ام بری، نویسندهٔ اسکاتلندی در فیلم در جستجوی سرزمین رویایی شد.[۲۵] پس از آن، در نقش ویلی وانکا در فیلم چارلی و کارخانهٔ شکلات‌سازی، محصول سال ۲۰۰۵، ظاهر شد که موفقیت زیادی در گیشه کسب کرد[۲] و او به خاطر ایفای این نقش نامزد جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی شد.[۲۶]
جانی دپ به نقش کاپیتان جک اسپرو در دزدان دریایی کارائیب: صندوق مرد مرده برگشت[۲۷] که در ۷ ژوئیه ۲۰۰۶ اکران شد و ۱۳۵٫۵ میلیون دلار در سه روزاول اکران در آمریکا فروش کرد و رکورد فروش گیشه را در بالاترین فروش آخر هفته شکست.[۲] دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان هم در ۲۴ مه ۲۰۰۷ اکران شد. دپ گفته‌است: «کاپیتان اسپرو بخش بزرگی از من است»[۲۸] و او دوست دارد که این نقش را در سری‌های بعد هم بازی کند.[۲۸] همچنین او صداپیشهٔ کاپیتان اسپرو در بازی کامپیوتری دزدان دریایی کارائیب: افسانهٔ جک اسپرو بوده‌است.[۲۹]
استعداد چشمگیر شمشیربازی جانی دپ که برای نقش کاپیتان اسپرو پیشرفت کرد، در فیلم مستند بازپس گرفتن شمشیر برجسته شد. در این فیلم، استاد شمشیرزنی باب اندرسون تجربیاتش را به او در طراحی حرکات شمشیرزنی برای فیلم دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه می‌آموخت.[۳۰]
جانی دپ سال ۲۰۰۷ برای ایفای هنرمندانهٔ نقش سوئینی تاد در فیلم ترسناک و موزیکال سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت به کارگردانی تیم برتون، برندهٔ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی شد.[۳۱] او در مراسم اهدای جوایز از انجمن مطبوعات خارجی هالیوود تشکر کرد و از تیم برتون برای اعتماد زیاد و پشتیبانی‌اش تقدیر کرد.[۳۲]
دپ سال ۲۰۰۹ در فیلم دشمنان مردم به کارگردانی مایکل مان شخصیت جان دلینجر، دزد بانک آمریکایی دههٔ ۱۹۳۰ میلادی را به تصویر کشیده است. او همان سال به همراه جود لا و کالین فارل در قسمت‌های باقی‌مانده از نقش هیث لجر در فیلم تخیلات دکتر پارناسوس که به دلیل مرگ ناگهانی‌اش ناتمام مانده بود، بازی کرد. هر سه بازیگر دستمزدشان را به ماتیلدا، دختر هیث لجر دادند.[۳۳] در سال ۲۰۱۰ در نقش فرانک توپلو/الکساندر پیرس در فیلم توریست به کارگردانی فلوریان هنکل فون دونرسمارک و در نقش کلاهدوز دیوانه در فیلم آلیس در سرزمین عجایب به کارگردانی تیم برتون بازی بسیار درخشانی ارائه کرده‌است. سال ۲۰۱۱ دپ علاوه بر بازی در نقش پل کمپ در فیلم خاطرات عجیب و غریب و فیلم جک و جیل، به نقش کاپیتان جک اسپرو در فیلم دزدان دریایی کارائیب: سوار بر امواج ناشناخته برگشت. این فیلم در اولین هفتهٔ اکران در سطح جهانی ۳۴۶٫۴ میلیون دلار در گیشه فروش کرد و رکورد زد.[۲۷][۳۴] او همچنین صداپیشهٔ نقش رنگو در فیلم رنگو به کارگردانی گور وربینسکی بوده‌است. فیلم رنگو برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم پویانمایی آکادمی اسکار در سال ۲۰۱۲ شد و گور وربینسکی در مراسم اسکار از جانی دپ تشکر کرد.[۳۵][۳۶]
سال ۲۰۱۲ نقش خون‌آشامی به نام بارناباس کالینز را در فیلم سایه‌های سیاه به کارگردانی تیم برتون و نقش تام هنسن را در خیابان جامپ شماره ۲۱ ایفا کرد. سال ۲۰۱۳ در فیلم وسترن، اکشن و ماجراجویی رنجر تنها به کارگردانی گور وربینسکی در نقش سرخپوستی به نام تانتو ظاهر شد. همکاری با تیم برتون
او با تیم برتون کارگردان سینما و دوست صمیمی‌اش، تا کنون در ۸ فیلم همکاری کرده‌است. اولینش ادوارد دست قیچی ساختهٔ سال ۱۹۹۰ است که در آن نقش ادوارد، اختراع جدید مخترعی عجیب وغریب را بازی کرده‌است. ادوارد در ظاهر انسان است اما به دلیل مرگ ناگهانی سازنده‌اش به جای دستانش قیچی دارد. در این فیلم وینونا رایدر و وینسنت پرایس نقش‌های مقابل او را ایفا کرده‌اند. در چندین نقد، ادوارد دست قیچی یکی از بهترین فیلم‌های برتون معرفی شده‌است.[۳۷]
او دربارهٔ نقش ادوارد گفته‌است: « من عاشق ادوارد دست قیچی بودم چون هیچ چیز بدبینانه، خسته کننده و ناپاکی در مورد او وجود نداشت. به یاد دارم وقتی برای آخرین بار برای نقش ادوارد گریم می‌شدم، به خودم در آینه نگاه کردم و با خودم فکر کردم که من دارم با ادوارد خداحافظی می‌کنم و از این فکر ناراحت شدم. اما در واقع فکر می‌کنم همهٔ نقش‌هایم هنوز یک جوری وجود دارند.[۳۸]  »

همکاری بعدی آنها فیلم اد وود (۱۹۹۴) بود[۹] که جانی دپ نقش اد وود، فیلمسازی که بعضی وقت‌ها از او به عنوان «بدترین کارگردان تاریخ» نام می‌برند را بازی کرده‌است.[۳۹] دپ دربارهٔ این فیلم بعداً گفت: «فقط با شنیدن ۱۰ دقیقه دربارهٔ پروژه، آن را قبول کردم.»[۴۰] آن زمان او از فیلم و فیلم‌سازی ناامید بود. این نقش برای او شانس داشتن زمانی لذت‌بخش را فراهم کرد. او در این باره گفته‌است: «کار با کالسکهٔ کروکی عشق من به بازیگری را دوباره جوان کرد.»[۴۰] جانی دپ در افتتاحیهٔ نمایش دشمنان مردم در پاریس (۲۰۰۹)
تهیه کننده، اسکات رودین، زمانی عنوان کرد: «در واقع جانی دپ در تمام فیلم‌هایش تیم برتون را بازی می‌کند.»[۴۱]
همکاری بعدی جانی دپ با تیم برتون فیلم اسلیپی هالو (۱۹۹۹) بود. این فیلم داستانی ماورائی دارد و هنرنمایی دیگری از جانی دپ در نقش ایکابد کرین، کارآگاهی علاقه‌مند به تحقیقات جرم‌شناسی است. نقش مقابل او را کریستینا ریچی ایفا کرده‌است. اسلیپی هالو نشان دهندهٔ مبارزهٔ تیم برتون با سیستم هالیوود بود.[۴۲] جانی دپ برای این نقش از آنجلا لنسبری، رادی مک دوال و بیسیل راتبون الهام گرفته‌بود.[۴۱] او گفته‌است: «من همیشه ایکابد را شخصیتی حساس و شکننده که شاید کمی بیش از حد در تماس با شخصیت زنانهٔ درونی خود است، مثل دختربچه‌ای که ترسیده، تصور می‌کردم»[۴۳]
او دیگر با تیم برتون همکاری نکرد تا اینکه سال ۲۰۰۵ در چهارمین همکاری‌اش با برتون، در فیلم چارلی و کارخانهٔ شکلات‌سازی در نقش ویلی وانکا ظاهر شد. او مدل موی این شخصیت را از آن وینتور الگو برداری کرد. فیلم فروش موفقیت‌آمیزی داشت و نقدهای مثبتی بر آن شد.[۴۴][۴۵] جین وایلدر که نقش ویلی وانکا را در نسخهٔ پیشین فیلم، محصول ۱۹۷۱، به تصویر کشیده‌بود، نسخهٔ جدید فیلم را مورد انتقادی تند قرار داد.[۴۶]
انیمیشن عروس مرده پنجمین همکاری او با تیم برتون است که جانی دپ در آن صداپیشهٔ شخصیت ویکتور ون دورت بوده‌است. این انیمیشن سپتامبر ۲۰۰۵ به دنبال فیلم چارلی و کارخانهٔ شکلات‌سازی که ماه ژوئیه اکران شده بود، روی پردهٔ سینما رفت.
او سپس به خاطر نقش‌آفرینی هنرمندانه در فیلم موزیکال و ترسناک سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت (۲۰۰۷) برندهٔ دومین جایزهٔ بزرگ خود یعنی جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی و برای سومین بار نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.[۳۱] او همچنین برای این فیلم برندهٔ جایزه بهترین نقش منفی از جوایز سینمایی ام‌تی‌وی در سال ۲۰۰۸ و برندهٔ جایزهٔ ملی فیلم انگلیس شد.[۳۱] در سال ۲۰۰۰ ابتدا تیم برتون یک اجرای ضبط شدهٔ موسیقی فیلم که مربوط به سال ۱۹۷۹ می‌شد را به او داد. اگرچه جانی دپ به ژانر موزیکال علاقه نداشت اما کم‌کم نسبت به داستان فیلم علاقه‌مند شد. او گفته‌است که برای این نقش از پیتر لری در فیلم عشق دیوانه (۱۹۳۵) الهام گرفته‌است. دپ آوازهای این شخصیت را در زمان فیلم‌برداری دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان تمرین می‌کرد.[۴۷] با اینکه او در گروه‌های موسیقی فعالیت کرده بود اما در ابتدا مطمئن نبود که بتواند آوازهای استفن ساندهیم را اجرا کند. او نسخه‌های نمایشی را ضبط و با بروس ویتکین تمرین می‌کرد تا بتواند آوازهایش را بدون یک مربی آواز حرفه‌ای به درستی شکل دهد.
کریس نشاویتی در نقدش در مجلهٔ انترتینمنت ویکلی به این فیلم نمرهٔ A منفی داده‌است و بیان کرد: «بالا و پایینی صدای دپ هنگام آواز خواندن باعث تحیر می‌شود و با خودت فکر می‌کنی که او دیگر چه مهارت‌هایی دارد که نشان نداده‌است. دیدن دپ در نقش آرایشگری که با تیغ کار می‌کند تو را یاد ۱۸ سال پیش می‌اندازد که ادوارد دست قیچی به سرعت درختان را به شکل‌های مختلف در می‌آورد و اگر تیم برتون و جانی دپ با هم آشنا نمی‌شدند ما همهٔ این زیبایی‌های عجیب را از دست می‌دادیم»[۴۸]
همکاری بعدی جانی دپ با تیم برتون فیلم آلیس در سرزمین عجایب بود که در نقش کلاهدوز دیوانه بازی درخشانی را ارائه کرده‌است. در این فیلم هلنا بونهام کارتر، آن هاتاوی و آلن ریکمن با او هم‌بازی بوده‌اند. او دربارهٔ این نقش گفته‌است: «کلاهدوز دیوانه شخصیت جذابی است. او دیوانه و غیر قابل پیش بینی است. بازی در نقش کلاهدوز دیوانه و جان بخشیدن به تخیل تیم مثل رویایی بود که به واقعیت پیوست.»[۴۹]
جدیدترین همکاری او با تیم برتون، فیلم کمدی-ترسناک سایه‌های سیاه است که غروب ۱۰ مه ۲۰۱۲ اکران شد. جانی دپ در این فیلم علاوه بر تهیه‌کنندگی، نقش اول فیلم یعنی خون‌آشامی ۲۰۰ ساله به نام بارناباس کالینز را نیز ایفا کرده‌است. دیگر بازیگران این فیلم هلنا بونهام کارتر، اوا گرین و میشل فایفر هستند.
جانی دپ با تیم برتون دوستی بسیار نزدیکی دارد و پدرخواندگی فرزندان او را به عهده گرفته‌است. او در مورد تیم برتون در مقدمهٔ کتاب برتون به روایت برتون گفته‌است: « دربارهٔ او دیگر چه می‌توانم بگویم؟ او برادر، دوست و پدر فرزندخوانده‌ام است. او بی‌نظیر و شجاع است. او کسی است که به خاطرش تا آخر دنیا می‌روم و به خوبی می‌دانم که او هم برای من همین کار را خواهد کرد.[۵۰]  » شرکت فیلم‌سازی
در سال ۲۰۰۴ جانی دپ شرکت فیلم‌سازی اینفینیتم نیهیل را برای پروژه‌هایی که خودش بازیگر و/یا تهیه کنندهٔ آنهاست تأسیس کرد.[۵۱] نام این شرکت، لاتین و به معنای «هیچِ بی‌نهایت» است.[۵۲] جانی دپ مدیرعامل شرکت است و خواهرش کریستی امور اجرایی شرکت را به عهده دارد.[۵۱]
اولین محصول این شرکت فیلم خاطرات عجیب و غریب بود که در سال ۲۰۱۱ تولید شد و از رمانی با همین نام نوشتهٔ هانتر اس تامپسون اقتباس شده بود. نویسنده و کارگردان این فیلم بروس رابینسون است.[۵۳] دپ دربارهٔ این فیلم گفته‌است: «خاطرات عجیب و غریب عمل کردن به قولی بود که به هانتر داده بودم. من این رمان را قبل از اینکه چاپ شود پیدا کردم. هانتر آن را در آرشیوش در زیرزمین گذاشته بود. از نثر زیبای آن متعجب شدم. نمی‌توانستم باور کنم که در سن ۲۲ سالگی آن را نوشته‌است. با هم تصمیم گرفتیم که آن را به فیلم تبدیل کنیم. از اول این یک کار مشترک بود. حالا به قولم عمل کردم.»[۵۴]
فیلم بعدی این شرکت هوگو به کارگردانی مارتین اسکورسیزی در سال ۲۰۱۱ ساخته‌شد. این فیلم برندهٔ ۵ جایزهٔ آکادمی اسکار در بخش‌های: بهترین جلوه‌های ویژه، بهترین تدوین صداگذرای، بهترین صداگذاری، بهترین فیلم‌برداری و بهترین کارگردان هنری در سال ۲۰۱۲ شد.[۵۵] محصول بعدی این شرکت فیلم سایه‌های سیاه به کارگردانی تیم برتون است که ۱۰ مه ۲۰۱۲ اکران شد.[۵۳] علاقه‌مندی‌های دیگر جانی دپ در افتتاحیهٔ نمایش دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان (۱۹ مه ۲۰۰۷) موسیقی
یکی از علاقه‌مندی‌های جانی دپ، موسیقی است. او از سن ۱۲ سالگی نواختن گیتار را شروع کرد.[۷][۹] سپس به عنوان یک گیتاریست، از گیتار اسلاید برای نواختن آهنگ ناپدید در آلبوم الان اینجا باش (۱۹۹۷) برای گروه اوئیسیز و همچنین در آهنگ نرو استفاده کرد.[۵۶] او همچنین نوازندهٔ گیتار آکوستیک در فیلم شکلات و آهنگ فیلم روزی روزگاری در مکزیکو بوده‌است.[۵۷] او دوست شان مک گوان خوانندهٔ گروه پوگس بود و در اولین آلبوم تک‌خوانی مک گوان با او همکاری کرد.[۵۶][۵۸] او همچنین عضو گروه پی بود[۵۹] او در کلیپ وسیع پهناور (۱۹۹۱) اثر تام پتی بازی کرده‌است.[۶۰][۶۱] و همچنین در کلیپ آلیس اثر آوریل لوین (۲۰۱۰) در نقش کلاهدوز دیوانه هنرنمایی کوتاهی داشت.[۶۲]
او دربارهٔ تأثیر موسیقی عنوان کرده‌است: «هیچ چیزی مثل موسیقی نیست. هیچ چیزی مثل موسیقی چنین تأثیر عمیقی روی انسان نمی‌گذارد. موسیقی می‌تواند احساساتی را در ما به وجود آورد که قبلاً از وجودشان بی‌خبر بودیم. این جادوی موسیقی روی صحنه، فیلم یا هرجای دیگر است. من عاشق موسیقی هستم. وقتی که کلمات نمی‌توانند احساسات ما را تحت تأثیر قرار دهند، موسیقی خیلی خوب این کار را انجام می‌دهد.»[۶۳] رستوران‌داری و شراب‌سازی
جانی دپ و ونسا پارادی انگور پرورش می‌دادند و دارای امکانات شراب‌سازی در باغ انگورشان در شمال سنت تروپز بودند.[۶۴] او به شراب‌های فرانسوی از جمله شراب بوردو علاقهٔ بسیار دارد و طی مصاحبه‌ای که با نشریه فیگارو داشت، عنوان کرد:«با این شراب‌ها انسان به نیروانا دست می‌یابد».[۶۵] او همچنین به همراه شان پن، جان مالکوویچ و مایک هاکنل صاحب رستوران-بار فرانسوی من ری در شانزلیزه بود.[۶۶] زندگی خصوصی
جانی دپ سال ۱۹۸۳ با لوری آن آلیسون ازدواج کرد اما آنها سال ۱۹۸۵ از هم جدا شدند.[۱۴] او بعد از آن ۴ رابطهٔ ناموفق دیگر داشت: در سال ۱۹۸۵ با شریلین فن آشنا شد و رابطه‌شان ۳ سال طول کشید. بعد با وینونا رایدر در نمایش توپ‌های بزرگ آتشین در ژوئیه ۱۹۸۹ آشنا شد و از ژوئیه ۱۹۹۰ به مدت ۳ سال با هم نامزد بودند.[۶۷][۶۸] از سال ۱۹۹۴ به مدت ۴ سال با کیت ماس، سوپر مدل انگلیسی نامزد بود.[۶۹] جانی دپ در جشنوارهٔ کن ۲۰۱۱
او سال ۱۹۹۸ در زمان فیلم‌برداری دروازهٔ نهم با ونسا پارادی بازیگر و خوانندهٔ فرانسوی ملاقات کرد[۶۹] اما بعد از ۱۴ سال زندگی مشترک و با داشتن دو فرزند، در سال ۲۰۱۲ از همدیگر جدا شدند.[۷۰]
جانی دپ و ونسا پارادی دو فرزند دارند: دختری به نام لیلی رز ملودی دپ زادهٔ ۲۷ مه ۱۹۹۹ و پسری به نام جان کریستوفر جک دپ سوم زادهٔ ۹ آوریل ۲۰۰۲.[۱] لیلی رز که به بیماری سختی مبتلا شده بود در سال ۲۰۰۷ بهبود یافت. بیماری او نوعی عفونت باکتری اشرشیا کلای بود که نزدیک بود منجر به از کار افتادن کلیه‌هایش شود و باعث شد که مدتی طولانی در بیمارستان بستری شود.[۷۱][۷۲] جانی دپ برای تشکر از بیمارستان بزرگ خیابان اورموند، در نوامبر ۲۰۰۷ لباس کاپیتان جک اسپرو را پوشید و ۴ ساعت برای بچه‌های بیمار کتاب داستان خواند و سال ۲۰۰۸ حدود ۲ میلیون دلار به بیمارستان کمک کرد.[۷۳]
او دربارهٔ پدر بودن گفته‌است: « پدر بودن پایه و اساس محکمی در زندگی، کار و همه چیز است. نمی‌توانی عشق عمیقی را که نسبت به بچه‌ها به وجود می‌آید تصور کنی. پدر شدن من یک تصمیم آگاهانه نبود، بخشی از مسیر شگفت‌انگیزی بود که در آن قرار داشتم. قسمت و سرنوشت بود.»[۷۴]
خانوادهٔ دپ قبل از جدایی دپ و پارادی در خانه‌ای درشهر مودون در حاشیهٔ پاریس، دو خانه در لس‌آنجلس، جزیره‌ای در باهاما (جزیره‌ای که دپ آن را خریده‌است) و ویلایی در شهر کوچکی در ۲۰ کیلومتری سنت تروپز در جنوب فرانسه زندگی می‌کردند.[۷۵][۷۶] او همچنین یک باغ انگور در همین شهر داشت.[۶۴]
سال ۲۰۱۱ از فرانسه به آمریکا بازگشت چون فرانسه از او خواسته بود که ساکن دائمی آن کشور شود و در این صورت او مجبور می‌شد به هر دو کشور (آمریکا و فرانسه) مالیات پرداخت کند.[۷۷]
جانی دپ به خاطر لباس‌های جین پاره‌ای که می‌پوشد معروف است.[۷۸] سال ۲۰۱۰ مجلهٔ جی کیو دپ را به عنوان یکی از ۲۵ مرد خوش لباس معرفی کرد.[۷۸] خالکوبی
جانی دپ حدود ۲۰ خالکوبی دارد که بیشتر آنها نشان دهندهٔ اشخاص و اتفاق‌های مهم زندگی‌اش هستند: روی بازوی راستش نیم‌رخ یک بومی آمریکایی و یک روبان که رویش قبلاً اسم وینونا رایدر نوشته شده بود (Winona forever) و بعد از جدایی شان دو حرف آن را پاک کرد (Wino forever)، لیلی رز (اسم دخترش) بالای قلبش، بتی سو (اسم مادرش) و یک مثلث برعکس روی بازوی چپش، سه قلب در قسمت داخلی بازوی چپش (قلب‌ها به ترتیب برای ونسا، لیلی رز و جک هستند) و یک پرندهٔ در حال پرواز بر روی آب با کلمه جک (اسم پسرش) روی ساعد راستش (پرنده به سویش پرواز می‌کند نه اینکه از او دور شود).[۷۹] اظهار نظر بحث برانگیز دربارهٔ آمریکا
در سال ۲۰۰۳ اظهار نظر جانی دپ دربارهٔ آمریکا در مجله آلمانی اشترن چاپ شد: «آمریکا مثل یک توله سگ لال است که دندان‌های بزرگی دارد و می‌تواند گاز بگیرد و آسیب بزند»[۸۰] اما دپ بعدها گفت که مجله اشتباه نقل قول کرده‌است و این نقل قول از متن برداشته شده و اشترن داستان را به میل خودش نوشته‌است[۸۱] همان طور که سایت سی‌ان‌ان این گفته را از او نقل قول کرد که او از بچه‌هایش خواسته تا به آمریکا به چشم یک اسباب بازی شکسته نگاه کنند، آن را بررسی کنند، احساسش کنند و بعد رهایش کنند. در هفته‌نامهٔ نیوزویک چاپ ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۶ دوباره نقل قول توله سگ لال در متن نامه‌ای به مجله چاپ شد. او همچنین با گزارش رسانه‌ها که گفته‌اند «دپ ناشناس زندگی کردن در فرانسه و زندگی ساده‌اش در آنجا را دوست دارد» مخالف است.[۸۰]

او در واکنش به انتشار این سخنان گفته‌است: «منظور من از توله سگ، مقایسه آمریکا با اروپا بود چون امریکا در مقایسه با کشورهای دیگر جوان است. آمریکا حدود ۲۰۰ ساله‌است. خجالت‌آور است که استعاره‌ای که من استفاده کردم از روی سیاستی افراطی از متن برداشته شده‌است.[۸۱] من آمریکایی هستم. عاشق کشورم هستم و آرزوهای بزرگی برایش دارم. به همین دلیل است که درباره‌اش صریح صحبت می‌کنم و گاهی اوقات نقدش می‌کنم. من از آزادی که در کشورم وجود دارد خیلی بهره برده‌ام و تا ابد از آن سپاس‌گزار خواهم بود.[۸۱] من از همهٔ افرادی که از این سخنانی که احمقانه تحریف شده ناراحت شدند، عذرخواهی می‌کنم.»[۸۱] فیلم‌شناسی بازیگر[۸۲] سال فیلم نقش ۱۹۸۴ کابوس در خیابان الم گلن لنتز ۱۹۸۵ استراحتگاه خصوصی جک مارشال ۱۹۸۶ خشم دانی فلیشر جوخه گیتر لرنر ۱۹۹۰ گریان وید واکر ادوارد دست‌قیچی ادوارد ۱۹۹۱ فردی مرده‌است: آخرین کابوس نوجوانی در برنامهٔ تلویزیونی ۱۹۹۳ چه چیزی گیلبرت گریپ را آزار می‌دهد گیلبرت گریپ بنی و جون سم رویای آریزونا اکسل بلکمر ۱۹۹۴ اد وود ادوارد دی وود ۱۹۹۵ آخرین لحظه جن واتسون مرد مرده ویلیام بلیک دون خوان دی‌مارکو دون خوان/جان دی‌مارکو ۱۹۹۶ مرد کن خودش ۱۹۹۷ دنی براسکو دونی براسکو/جوزف دی پیستن شجاع رافائل ۱۹۹۸ ترس و نفرت در لاس‌وگاس رائول دوک لس آنجلس بدون نقشه خودش/ ویلیام بلیک ۱۹۹۹ دروازهٔ نهم دین کورسو اسلیپی هالو ایکابد کرین همسر فضانورد اسپنسر آرماکوست ۲۰۰۰ شکلات روکس پیش از آغاز شب ویکتور بن بن ۲۰۰۱ جهنمی فردریک آبرلین مردی که گریست سزار کوکائین جورج جانگ ۲۰۰۳ روزی روزگاری در مکزیکو شلدن سندز دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه کاپیتان جک اسپرو ۲۰۰۴ خوشبختی تا ابد لینکن در جستجوی سرزمین رویایی جی. ام. بری پنجرهٔ مخفی مورت رینی افسارگسیخته جان ویلموت، دومین کنت راچستر ۲۰۰۵ چارلی و کارخانهٔ شکلات‌سازی ویلی وانکا عروس مرده صداپیشهٔ ویکتور ون دورت ۲۰۰۶ دزدان دریایی کارائیب: صندوق مرد مرده کاپیتان جک اسپرو ۲۰۰۷ دزدان‌دریایی کارائیب: پایان جهان کاپیتان جک اسپرو سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت سوئینی تاد/بنجامین بارکر ۲۰۰۹ دشمنان مردم جان دلینجر تخیلات دکتر پارناسوس تونی ۲۰۱۰ آلیس در سرزمین عجایب کلاهدوز دیوانه توریست فرانک توپلو/الکساندر پیرس ۲۰۱۱ رنگو صداپیشهٔ رنگو دزدان دریایی کارائیب: سوار بر امواج ناشناخته کاپیتان جک اسپرو خاطرات عجیب و غریب پل کمپ جک و جیل خودش ۲۰۱۲ خیابان جامپ شماره ۲۱ تام هنسن سایه‌های سیاه بارناباس کالینز ۲۰۱۳ رنجر تنها تانتو ۲۰۱۴ دزدان دریایی کارائیب ۵ کاپیتان جک اسپرو تهیه کننده[۸۳] سال فیلم توضیح ۲۰۱۱ خاطرات عجیب و غریب ۲۰۱۱ هوگو ۲۰۱۲ سایه‌های سیاه کارگردان[۸۲] سال فیلم توضیح ۱۹۹۲ وسایل فیلم کوتاه ۱۹۹۷ شجاع ۲۰۱۲ مستند کیت ریچاردز[۸۴] نویسنده[۸۲] سال فیلم توضیح ۱۹۹۷ شجاع مستند[۸۲] سال فیلم نقش ۱۹۹۹ منبع جک کروک ۲۰۰۲ گمشده در لامانچا خودش ۲۰۰۶ دریای عمیق راوی ۲۰۰۷ نابودی یک رویا خودش ۲۰۰۸ گونزو: زندگی و کار دکتر هانتر اس تامپسون راوی ۲۰۱۰ وقتی تو غریبه‌ای راوی موسیقی[۸۲] سال نام ۲۰۰۰ شکلات ۲۰۰۳ روزی روزگاری در مکزیکو ۲۰۰۷ سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت تلویزیون[۸۲] سال فیلم نقش ۱۹۸۵ بانوی آبی لیونل ویلند ۱۹۸۶ خشم دانی فلیچ ۱۹۹۱–۱۹۸۷ خیابان جامپ شماره ۲۱ توماس هنسن (افسر پلیس) ۱۹۸۷ هتل راب کامرون ۱۹۹۹ نمایندهٔ دهکدهٔ دیبلی خودش ۲۰۰۰ نمایش سریع خودش ۲۰۰۴ پادشاه تپه صدای یوگی ویکتور ۲۰۰۹ باب اسفنجی صدای جک کاهانا لاگونا ۲۰۱۱ زندگی خیلی کوتاه‌است خودش جوایز نوشتار اصلی: فهرست جوایز جانی دپ جایزهٔ اسکار سال جایزه فیلم نتیجه ۲۰۰۸ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد سوئینی تاد[۳۱] نامزد شد ۲۰۰۵ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد در جستجوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] نامزد شد جایزهٔ بفتا سال جایزه فیلم نتیجه ۲۰۰۵ جایزهٔ بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد در جستجوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ بفتا بهترین بازیگر نقش اول مرد دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] نامزد شد جایزهٔ گلدن گلوب سال جایزه فیلم نتیجه ۲۰۱۱ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی آلیس در سرزمین عجایب[۸۶] نامزد شد جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی توریست[۸۷] نامزد شد ۲۰۰۸ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی سوئینی تاد[۳۱] برنده ۲۰۰۷ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی دزدان دریایی کارائیب: صندوق مرد مرده[۸۸] نامزد شد ۲۰۰۶ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی چارلی و کارخانهٔ شکلات‌سازی[۸۹] نامزد شد ۲۰۰۵ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم درام در جستجوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] نامزد شد ۱۹۹۵ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی اد وود[۹۰] نامزد شد ۱۹۹۴ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی بنی و جون[۹۱] نامزد شد ۱۹۹۱ جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد فیلم موزیکال یا کمدی ادوارد دست‌قیچی[۹۲] نامزد شد جایزهٔ انجمن بازیگران نمایش سال جایزه فیلم نتیجه ۲۰۰۵ جایزهٔ انجمن بازیگران نمایش برای نقش آفرینی درخشان در جستجوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ انجمن بازیگران نمایش /بازیگر مرد نقش اصلی برای نقش آفرینی درخشان دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] برنده ۲۰۰۱ جایزهٔ انجمن بازیگران نمایش برای نقش آفرینی درخشان شکلات[۹۳] نامزد شد جایزهٔ سینمایی ام‌تی‌وی سال جایزه بخش فیلم نتیجه توضیحات ۲۰۰۸ جایزهٔ فیلم ام‌تی‌وی بهترین نقش کمدی دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان[۹۴] برنده ۲۰۰۸ جایزهٔ فیلم ام‌تی‌وی بهترین نقش منفی سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت[۳۱] برنده ۲۰۰۷ جایزهٔ فیلم ام‌تی‌وی بهترین بازی دزدان دریایی کارائیب: صندوق مرد مرده[۸۸] برنده ۲۰۰۴ جایزهٔ فیلم ام‌تی‌وی بهترین بازیگر مرد دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] برنده ۲۰۰۴ جایزهٔ فیلم ام‌تی‌وی بهترین تقش کمدی دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ فیلم ام‌تی‌وی بهترین تیم دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] نامزد شد به همراه اورلاندو بلوم ۱۹۹۴ جایزهٔ فیلم ام‌تی‌وی بهترین نقش کمدی بنی و جون[۹۱] نامزد شد ۱۹۹۴ جایزهٔ فیلم ام‌تی‌وی بهترین اجرای دو نفری بنی و جون[۹۱] نامزد شد به همراه مری استوارت مسترسون جایزهٔ برگزیده مردم سال جایزه بخش فیلم نتیجه توضیحات ۲۰۱۲ جایزهٔ برگزیده مردم صداپیشه انیمیشن محبوب رنگو[۹۵] برنده ۲۰۰۷ جایزهٔ برگزیده مردم ستارهٔ مرد محبوب دزدان دریایی کارائیب: صندوق مرد مرده[۸۸] برنده ۲۰۰۷ جایزهٔ برگزیده مردم ستارهٔ مرد محبوب دزدان دریایی کارائیب: صندوق مرد مرده[۸۸] برنده ۲۰۰۷ جایزهٔ برگزیده مردم ستارهٔ اکشن مرد محبوب و ستاره مرد محبوب و زوج محبوب دزدان دریایی کارائیب: صندوق مرد مرده[۸۸] برنده زوج محبوب با کیرا نایتلی ۲۰۰۵ جایزهٔ برگزیده مردم ستارهٔ مرد محبوب در جستجوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد ۲۰۰۵ جایزهٔ برگزیده مردم بهترین ترکیب در جستجوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد به همراه کیت وینسلت ۲۰۰۴ جایزهٔ برگزیده مردم بازیگر مرد محبوب دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] نامزد شد جایزهٔ آکادمی فیلم‌های علمی –تخیلی، فانتزی و ترسناک آمریکا سال جایزه بخش فیلم نتیجه ۲۰۰۸ جایزهٔ ساترن بهترین بازیگر مرد سوئینی تاد[۳۱] نامزد شد ۲۰۰۵ جایزهٔ ساترن بهترین بازیگر مرد در جستجوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ ساترن بهترین بازیگر مرد دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] نامزد شد ۲۰۰۲ جایزهٔ ساترن بهترین بازیگر مرد جهنمی[۹۶] نامزد شد ۲۰۰۰ جایزهٔ ساترن بهترین بازیگر مرد اسلیپی هالو[۹۷] نامزد شد جایزهٔ انجمن منتقدان پخش‌کنندهٔ فیلم سال جایزه بخش فیلم نتیجه ۲۰۰۸ جایزهٔ برگزیده منتقدین بهترین بازیگر سوئیینی تاد[۳۱] نامزد شد ۲۰۰۵ جایزهٔ برگزیده منتقدین بهترین بازیگر در جستجوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ برگزیده منتقدین بهترین بازیگر دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] نامزد شد جایزهٔ امپایر سال جایزه بخش فیلم نتیجه ۲۰۰۹ جایزهٔ امپایر بهترین بازیگر سوئینی تاد[۳۱] نامزد شد ۲۰۰۶ جایزهٔ امپایر بهترین بازیگر چارلی و کارخانه شکلات سازی[۸۹] برنده ۲۰۰۵ جایزهٔ امپایر بهترین بازیگر در جستحوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ امپایر بهترین بازیگر دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] برنده جایزهٔ انجمن منتقدین فیلم لندن سال جایزه بخش فیلم نتیجه ۱۹۹۶ جایزهٔ ALFS بازیگر سال اد وود[۹۰] برنده جایزهٔ ALFS بازیگر سال دون خوان دی‌مارکو[۹۸] برنده جایزهٔ ستلایت سال جایزه بخش فیلم نتیجه ۲۰۱۰ جایزهٔ ستلایت بهترین بازیگر مرد فیلم درام دشمنان مردم[۹۹] نامزد شد ۲۰۰۶ جایزهٔ ستلایت طلایی بازیگر برگزیده فیلم درام/ماجراجویی دزدان دریایی کارائیب: صندوق مرد مرده[۸۸] برنده ۲۰۰۵ جایزهٔ ستلایت طلایی بهترین بازیگر مرد فیلم درام در جستجوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ ستلایت طلایی بهترین بازیگر مرد فیلم کمدی /موزیکال دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ ستلایت طلایی بهترین بازیگر مرد فیلم کمدی /موزیکال روزی روزگاری در مکزیکو[۱۰۰] نامزد شد ۲۰۰۰ جایزهٔ ستلایت طلایی بهترین بازیگر مرد فیلم کمدی /موزیکال اسلیپی هالو[۹۷] نامزد شد جایزهٔ برگزیده کودکان نیکلودین سال جایزه بخش فیلم نتیجه ۲۰۱۳ جایزهٔ بلیمپ بازیگر مرد محبوب سایه‌های سیاه[۱۰۱] برنده ۲۰۱۲ جایزهٔ بلیمپ بازیگر مرد محبوب دزدان دریایی کارائیب: سوار بر امواج ناشناخته[۱۰۲] نامزد شد ۲۰۱۲ جایزهٔ بلیمپ صدای محبوب انیمیشن رنگو[۹۵] نامزد شد ۲۰۱۱ جایزهٔ بلیمپ بازیگر مرد محبوب آلیس در سرزمین عجایب[۸۶] برنده ۲۰۰۸ جایزهٔ بلیمپ ستاره مرد محبوب دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان[۹۴] برنده ۲۰۰۷ جایزهٔ بلیمپ ستاره مرد محبوب دزدان دریایی کارائیب: صندوق مرد مرده[۸۸] نامزد شد ۲۰۰۶ جایزهٔ بلیمپ صدای محبوب انیمیشن عروس مرده[۱۰۳] نامزد شد جایزهٔ فیلم و تلویزیون ایرلندی سال جایزه بخش فیلم نتیجه ۲۰۰۵ جایزهٔ مخاطب بهترین بازیگر بین‌المللی چارلی و کارخانهٔ شکلات سازی[۸۹] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ مخاطب بهترین بازیگر بین‌المللی دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] برنده جایزهٔ ملی فیلم انگلیس سال جایزه بخش فیلم نتیجه ۲۰۰۸ جایزهٔ فیلم ملی بهترین بازیگر مرد سوئینی تاد: آرایشگر شیطانی خیابان فلیت[۳۱] برنده ۲۰۰۷ جایزهٔ فیلم ملی بهترین بازیگر مرد دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان[۹۴] نامزد شد جایزهٔ رمبراند سال جایزه بخش فیلم نتیجه ۲۰۱۱ جایزهٔ رمبراند بهترین بازیگر بین‌المللی آلیس در سرزمین عجایب[۸۶] برنده ۲۰۰۸ جایزهٔ رمبراند بهترین بازیگر بین‌المللی دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان[۹۴] برنده ۲۰۰۷ جایزهٔ رمبراند بهترین بازیگر بین‌المللی دزدان دریایی کارائیب: صندوق مرد مرده[۸۸] برنده جوایز برگزیده نوجوانان سال جایزه فیلم نتیجه توضیحات ۲۰۱۱ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد اکشن توریست[۸۷] برنده جایزهٔ بهترین بازیگر مرد در ژانر تخیلی دزدان دریایی کارائیب:سوار بر امواج ناشناخته[۱۰۲] نامزد شد جایزهٔ بهترین صداپیشه انیمیشن رنگو[۹۵] برنده ۲۰۱۰ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد در ژانر تخیلی آلیس در سرزمین عجایب[۸۶] نامزد شد ۲۰۰۹ جایزهٔ بهترین ستاره فیلم تابستان دشمنان مردم[۹۹] نامزد شد ۲۰۰۸ جایزهٔ بهترین نقش منفی سوئینی تاد[۳۱] برنده ۲۰۰۸ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد بهترین فیلم ماجراجویی اکشن دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان[۹۴] برنده ۲۰۰۶ جایزهٔ بهترین بازیگر کمدی چارلی و کارخانهٔ شکلات‌سازی[۸۹] برنده ۲۰۰۵ جایزهٔ بهترین بازیگر مرد در ژانر درام در جستجوی سرزمین رویایی[۲۵] نامزد شد ۲۰۰۴ جایزهٔ بهترین جنگیدن دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] برنده همراه با اورلاندو بلوم جایزهٔ بهترین دروغگو دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] برنده دیگر جوایز سال جایزه بخش فیلم نتیجه ۱۹۹۹ پیاده‌روی مشاهیر هالیوود ستاره برنده ۲۰۰۰ جایزهٔ سرگرمی‌های بلاکباستر بازیگر محبوب فیلم ترسناک اسلیپی هالو[۹۷] برنده ۲۰۰۴ جوایز سینمایی ام‌تی‌وی مکزیک بهترین نگاه دزدان دریایی کارائیب: نفرین مروارید سیاه[۸۵] برنده


جانی دپ
JohnnyDeppOct2011.jpg
جانی دپ در جشنوارهٔ فیلم آستین، اکتبر ۲۰۱۱
نام اصلی جان کریستوفر دپ دوم
زمینه فعالیت بازیگر، موسیقی‌دان، تهیه‌کننده، کارگردان، نمایشنامه‌نویس
ملیت آمریکایی
تولد ۹ ژوئن ۱۹۶۳ ‏(۵۰ سال)
کنتاکی، آمریکا
والدین سنیور جان کریستوفر دپ
بتی سو ولز
سال‌های فعالیت ۱۹۸۴ تاکنون
همسر(ها) لوری آن آلیسون (۱۹۸۵–۱۹۸۳)
شریک(های)
زندگی
شریلین فن (۱۹۸۸–۱۹۸۵)
وینونا رایدر (۱۹۹۳–۱۹۸۹)
کیت ماس (۱۹۹۸–۱۹۹۴)
ونسا پارادی (۲۰۱۲–۱۹۹۸)
فرزندان لیلی رز ملودی دپ (زادهٔ ۱۹۹۹)
جان کریستوفر «جک» دپ سوم (زادهٔ ۲۰۰۲)[۱]
وب‌گاه رسمی http://www.deppimpact.com/
صفحه در وب‌گاه IMDb

برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, جان دپ
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 15:34 ] [ مازیار ]

کاترین الیزابت هادسن (به انگلیسی: Katheryn Elizabeth Hudson)‏ (زادهٔ ۲۵ اکتبر ۱۹۸۴) که با نام کِیتی پری (به انگلیسی: Katy Perry)‏ شناخته می‌شود؛ خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر اهل آمریکا است. او همراه با موسیقی گاسپل (موسیقی مربوط به دین، فرنگ وباورهای مسیحیت) بزرگ شده است. او در سال اول دبیرستان حرفه‌ی موسیقی را با نام کتی هادسون و با انتشار آلبومی با همین نام (کتی هادسون) آغاز کرد که با اقبال روبرو نشد. بعدها او یک تکاهنگ خواند که هیچگاه منتشر نشد. او پس از امضای قرارداد با کپیتول موزیک گروپ نام هنری کِیتی پری را برگزید.

نام کتی پری پس از انتشار نخستین آلبوم اصلیش، یکی از پسرها (one of the boys) در سال ۲۰۰۸ (۱۳۸۷) بر سر زبان‌ها افتاد. سه ترانه از این آلبوم جز ده آهنگ برتر فهرست ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد قرار گرفت. (ترانه‌های دختری را بوسیدم (I Kissed A Girl)، داغ و سرد (Hot n Cold) و برخاستن از خواب در وگاس) (Waking Up In Vegas)). او آلبومش را در تور موسیقی اش موسوم به سلام کیتی اجرا کرد. در سال ۲۰۱۰ سومین آلبوم استودیویی کتی پری با نام رویای نوجوانی منتشر شد که در صدر فهرست بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت . پنج ترانه از این آلبوم شامل دختران کالیفرنیا (California Gurls)، رویای نوجوانی (Teenage Dream)، آتش بازی، (Firework)، ای تی (E.T.) و آخرین شب جمعه (تی‌جی‌آی‌اف) (Last Friday Night T.G.I.F) شماره یک شدند. آلبوم رویای نوجوانی اولین آلبوم پرشماره‌یک دار در تاریخ فهرست بیلبورد ۲۰۰ لقب گرفت و کتی پری نخستین خواننده‌ی زنی لقب گرفت که چنین عملکردی داشته است. کتی این آلبوم را در تور کالیفرنیایی رویایی اجرا کرد. این تور به طور ناخالص شصت میلیون دلار درآمد داشت. در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱) کتی پری آلبوم رویای نوجوانی را با نام رویای نوجوانی، معجونی کامل دوباره منتشر کرد. او در این سال دو تک‌آهنگ به نام کاملاً هوشیار (Wide Awake) و بخشی از من (Part of Me) را نیز اجرا کرده است.

پری تنها خواننده‌ای است که در بیش از ۵۲ هفته‌ی پیاپی در بین ۱۰ مکان نخست فهرست ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد قرار گرفته است. در سال ۲۰۱۲ او برای ۸ جایزه گرمی نامزد شد از جمله جایزه گرمی برای بهترین آلبوم سال (برای رویای نوجوانی) و جایزه گرمی برای بهترین ضبط سال (برای آتش بازی). او در سال ۲۰۱۱ (۱۳۹۰) توسط ام تی‌وی بهترین بازیگر سال نام گرفت. ۳۷ میلیون ترانه او در آمریکا و ۷۶ میلیون عدد در سراسر جهان به فروش رفت. او در مجموعه هفتم مسابقه‌ی آوازخوانی ایکس فاکتور و مجموعه نهم امریکن آیدل به عنوان داور ارشد حضور داشت. پری همچنین دو عطر با نام های بازرگانی پور و موو وارد بازار کرده است. او با دوبله‌ی شخصیت کارتونی اسمورفت در پویانمایی اسمورف وارد دنیای فیلم سازی شد و با بازی در مستند زندگی نامه‌ی خودش با نام کیتی پری: بخشی از من مورد توجه قرار گرفت. کیتی در اکتبر ۲۰۱۰ با بازیگر و کمدین معروف راسل برند ازدواج کرد. اما این دو در دسامبر ۲۰۱۱ از هم جدا شدند. در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱) او در رده‌ی چهاردهم فهرست پردرآمدرین های بیلیبورد با ۱۱ میلیون دلار درآمد قرار گرفت.

وایل زندگی

پری با نام کاترین الیزابت هادسن در سانتاباربارای کالیفرنیا زاده شد. پری رگ و ریشه‌ای از پرتغال، آلمان، ایرلند و انگلیس دارد. او فرزند دوم دو کشیش است. او یک خواهر بزرگتر به نام "آنجلا هادسن" و یک برادر کوچکتر به نام "دیوید هادسن" دارد. دایی پری "فرانک پری" (که برادر ناتنی مادرش است) یک کارگردان است.

او همواره همراه والدین مذهبی‌اش بود و بین ۹ تا ۱۷ سالگی در کلیسای آنان آوازهای مذهبی می خواند و با شنیدن موسیقی مذهبی گاسپل (موسیقی مربوط به دین، فرنگ وباورهای مسیحیت) بزرگ شده است و اجازه نداشت تا به آنچه مادرش آنرا موسیقی غیر مذهبی می نامید، گوش بدهد. او همچنین در کمپ‌ها و مدارس مسیحی حضور می یافت. او رقصیدن را در بچگی در ساختمان تفریحات سانتاباربارا آموخت و کارش را با سبک‌های رقص سووینگ، لیندی هاپ، جیتربوگ آغاز کرد. او در دبیرستان دوس پووبلوس پس از سال اول مدرک رشد آموزش همگانی را دریافت کرد و تصمیم گرفت تحصیل را برای پیگیری کار موسیقی ترک کند. او با آوازخوانی شروع کرد چون در دوران بچگی همین کار را با تقلید از خواهرش انجام می داد. خواهر پری با نوارکاست تمرین می کرد و پری وقتی او نبود با نوارها تمرین می کرد. او آوازخوانی را تمرین و برای والدینش اجرا می کرد. پدر و مادرش پیشنهاد کردند که او نزد مربی آواز ادامه دهد. او از فرصت استفاده کرد واز سن ۹ تا ۱۶ سالگی آوازخوانی را نزد مربی‌اش آموخت.

او با تک‌آهنگ اینترنتی خود به نام «Ur So Gay» در سال ۲۰۰۷ و بعد از آن با تک‌آهنگ «I Kissed a Girl» (دختری را بوسیدم) در سال ۲۰۰۸ و سپس با ترانه «Hot n Cold» در همان سال به دنیای شهرت قدم گذاشت. این آهنگ‌ها در بیش از ۲۰ کشور دنیا از جمله آمریکا، کانادا، استرالیا و ایرلند در رتبه‌های بالای جدول‌های موسیقی قرار گرفتند.[۱]

جوایز

Katy Perry 2011, 2.jpg
  • نامزد جوایز ویدئو موزیک ام‌تی‌وی ۲۰۰۸ در پنج رشته برای ویدئو موزیک «دختری را بوسیدم»
  • نامزد جوایز ویدئو موزیک ام‌تی‌وی برزیل ۲۰۰۸ در بخش هنرمند بین‌المللی
  • برنده جایزه ویدئو موزیک ام‌تی‌وی اسپانیا ۲۰۱۰ برای موزیک ویدئو «fire work»
  • نامزد جوایز ویدئو موزیک ام‌تی‌وی ۲۰۱۰ برای بهترین ویدیو پاپ و بهترین ویدیو در بین خواننده‌های زن
  • نامزد جوایز ویددئو موزیک ام‌تی‌وی ۲۰۱۱ در ۱۰ رشته برای ویدئو موزیکهای"Firework"،"TeenageDream"و"LastFridayNight"
  • برنده جایزه زن سال مجله بیلبورد آمریکا ، 2012

آلبوم‌ها

استدیویی

ریمیکس

فیلم‌شناسی

تلویزیون

سال عنوان نقش
۲۰۰۸ جوان و بی‌قرار خودش
آتش زن خودش
۲۰۱۰ امریکن آیدل داور مهمان
ایکس فاکتور داور مهمان
خیابان کنجد خودش
سیمپسون‌ها خودش
۲۰۱۱ آشنایی با مادر هانی
۲۰۱۱ استعدادهای درخشان آمریکا داور مهمان

فیلم‌ها

2012 [بخشی از من] خودش

کیتی پری
Katy Perry UNICEF 2012.jpg
اطلاعات هنرمند
نام اصلی کاترین الیزابت هادسن
نام مستعار کِیتی پری
زادروز ۲۵ اکتبر ۱۹۸۴ ‏(۲۸ سال) (۳ آبان ۱۳۶۳)
سنتا باربارا، کالیفرنیا
اهل کشور پرچم ایالات متحده آمریکا آمریکایی
سبک‌ها پاپ، راک، الکترونیک
کار(ها) خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر
ساز(ها) آوازخوان، گیتار، پیانو
مدت کار ۲۰۰۱ - اکنون
ناشر(ها) تپه قرمز، آیلند رکوردز، کلمبیا رکوردز، کپیتال رکوردز
وب‌گاه katyperry.com


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, کاترین الیزابت هادسن
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 15:27 ] [ مازیار ]
اپرا گِیل وینفری (به انگلیسی: Orpah Gail Winfrey)‏ (زادهٔ ۲۹ ژانویه ۱۹۵۴ در می‌سی‌سی‌پی) تهیه کننده، بازیگر، مجری، خیرخواه و از مشهورترین و مطرح‌ترین مجریهای تلویزیونی آمریکا و جهان است.[۱]

اپرا وینفری به عنوان ثروتمندترین آمریکایی آفریقایی‌تبار قرن بیستم رتبه بندی شده‌است.[۲] او فعالیت‌های زیادی در زمینه‌های مختلف انسان دوستانه انجام داده و بزرگترین خیر و نیکوکار سیاه پوست در تاریخ آمریکا به‌شمار می‌رود.[۳][۴] او برای مدتی، تنها میلیاردر سیاهپوست جهان بوده‌است [۵][۶] و بر اساس برخی ارزیابی‌ها، با نفوذترین زن در جهان محسوب می‌شود.[۷][۸] وی در میان قدرتمندترین افراد جهان در رتبه ۴۵ قرار دارد و از چنان نفوذ چند جانبه‌ای در میان افکار عمومی آمریکا برخوردار است که با حمایت و جهت‌گیری خود می‌تواند یک کتاب یا رییس جمهور را در این کشور به موفقیت برساند.

او تا کنون در کارهای فراوانی فعالیت داشته‌است اما مهم‌ترین کار وی برنامهٔ تلویزیونی «اپرا» است. این برنامه بالاترین در نوع خود در تاریخ شناخته شده است که از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۱ پخش می‌شد.

زندگی

اپرا وینفری در ۲۹ ژانویه ۱۹۵۴ در می‌سی‌سی‌پی، از مادری نوجوان به دنیا آمد. مادرش ورنیتا لی ۱۸ ساله خدمتکار بود. پدرش ورنن وینفری ۲۰ ساله در ارتش خدمت می‌کرد. تا ۶ سالگی نزد مادربزرگش در روستایی در می‌سی‌سی‌پی زندگی کرد. با کمک مادربزرگ توانست در کودکی خواندن و نوشتن را بیاموزد او در ۳ سالگی انجیل و سرودهای مذهبی در کلیسا را از حفظ می‌خواند.

۶ تا ۱۲ سالگی را با مادرش در میلواکی گذراند. ۹ ساله بود که مردی از اقوام به او تجاوز کرد و مدتی بعد هم مورد آزار جنسی دوست مادر و اقوام دیگر قرار گرفت. هر چند از درون رنج می‌برد اما هرگر این مسائل را باکسی در میان نگذاشت. مادرش تصمیم داشت او را به کانون اصلاح و تربیت بفرستد، ولی شانس با اوپرا یار نبود و ظرفیت مدرسه تکمیل بود. دیگر راهی نبود جز اینکه با پدرش زندگی کند. به همین دلیل در سال ۱۹۷۱ نزد پدرش در نشویل رفت.

او در سال ۱۹۶۷ از خانه گریخت. در سال ۱۹۶۸ در پی آزارهای جنسی در ۱۴ سالگی باردار شد ولی بچه خود را از دست داد و پسری مرده به دنیا آورد. مرگ فرزند برای او ضربه سختی بود ولی با خود عهد کرد که زندگی‌اش را تغییر دهد. پدر هم تصمیم گرفت با انضباط و سخت گیری به او کمک کند تا بتواند زندگی‌اش را دگرگون کند. او تحصیلاتش را ادامه داد و پدرش او را تشویق می‌کرد که همیشه بهترین باشد. اوپرا مجبور بود هفته‌ای یک کتاب بخواند و مطلبی درباره آن بنویسد.

در ۱۷ سالگی گزارشگر رادیو نشویل شد. برای اینکه بتواند به کار در رادیو وتلویزیون ادامه دهد، برای تحصیل به دانشگاه تنسی رفت و در رشته هنرهای نمایشی و ارتباط کلامی مشغول به تحصیل شد و همزمان، به طور نیمه وقت در رادیو محلی مشغول به کار شد.

آغاز فعالیت

در همان نخستین سال تحصیل در دانشگاه دو جایزه برای دو نمایش به او تعلق گرفت. در ۱۹۷۶ مجری خبر تلویزیونی در بالتیمور شد. در ۱۹۷۸ علاوه بر گزارشگری و گویندگی به اجرای یک برنامه تلویزیونی هم پرداخت که بسیار موفقیت‌آمیز بود. سپس در ۱۹۸۳ به اجرای برنامه صبحگاهی ای ام شیکاگو پرداخت. این برنامه با برنامه پرطرفدار دانا هیو رقابت می‌کرد و در ظرف کمتر از یک سال به یکی از پرطرفدارترین برنامه‌ها تبدیل شد. این برنامه پس از گسترش در سپتامبر ۱۹۸۵ به «شوی اپرا وینفری» تغییر نام داد.

او در همان سال ۱۹۸۵ در فیلم رنگ ارغوان که بر اساس رمان الیس واکر به کارگردانی استیون اسپیلبرگ ساخته می‌شد بازی کرد و برای بازی در نقش مکمل فیلم، نامزد جایزه اسکار شد و همچنین از او برای بازی در فیلم پسر بومی قدردانی شد.

در سال ۱۹۸۶ نخستین برنامه اپرا به صورت سراسری در آمریکا پخش شد.

برنامه تلویزیونی اپرا

نوشتار اصلی: اپرا (شو)

شوی تلویزیونی اپرا از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۱ به مدت ۲۵ سال پخش شد و در سال‌های آخر در ۱۴۵ کشور جهان پخش می‌شد. این برنامه تغییرات بنیادینی در ژانر گفتگوهای تلویزیونی ایجاد کرد و سبب شد که وینفری یکی از اثرگذارترین زنان در آمریکا و نیز ثروتمندترین زن سیاهپوست در جهان شود.

به گفتهٔ خود اپرا، وقتی اولین برنامه‌اش را اجرا می‌کرد، فقط خوشحال بود که در تلویزیون برنامه دارد. در سال ۱۹۸۶ پس از کمتر از یک سال نخستین برنامه «اپرا» به صورت سراسری در آمریکا پخش شد و به زودی برنامهٔ اپرا به موفق‌ترین برنامهٔ میزگرد تلویزیونی تبدیل شد.

اپرا می‌گوید:

در ابتدا هدفم از اجرای این برنامه این بود که به وسیله رسانه تلویزیون بتوانم مردم را تشویق کنم به آنها روحیه داده و سطح آگاهی آنها را بالا ببرم اما اکنون ماموریتم این است که زندگی دیگران را دگرگون کنم و به آنها کمک کنم تا خودشان را جور دیگر ببینند و برای آنها شادی و رضایت خاطر به ارمغان آورم.

شوی اپرا وینفری در کمتر از یک سال به یک برنامه سراسری، زنده و درجه یک تبدیل شد. در ژانویه ۱۹۸۷ سه جایزه امی به او تعلق گرفت. جایزه بهترین اجرا، کارگردانی و برنامه گفتگو. سال بعد دوباره این موفقیت تکرار و جایزه گوینده سال به اپرا اهدا شد. او در میان تمام زنانی که تا آن تاریخ آن جایزه را دریافت کرده بودند از همه جوان‌تر بود. تاکنون ۳۴ جایزه امی به اپرا اهدا شده علاقه او به بازیگری او را تشویق کرد که در سال ۱۹۸۶ موسسه فرهنگی هنری هارپو را تاسیس کند. هارپو یکی از بزرگترین تولید کنندگان برنامه‌های تلویزیونی است. در سال ۱۹۸۸ جایزه موفقیت در زندگی به او اهدا گردید.

وینفری که در کودکی و نوجوانی زندگی تلخ و سختی را پشت سر گذاشته است و از پیشکسوت‌های برنامه‌های اعترافی به‌شمار می‌آید. برنامه‌هایی که در آن مصاحبه شوندگان با صداقت تمام از تجربیات زندگی خود حرف می‌زنند. او از کسانی بود که مسائل تلخ اجتماعی همچون افسردگی و سوءاستفاده از کودکان را در برنامه‌اش مطرح کرد. علاوه بر این «برنامه اپرا وینفری» محل حضور افراد مشهور و سیاستمداران صاحب‌نام بود، حتی گاهی در این برنامه‌ها٬ ستاره‌ها و سیاستمداران از اشتباهاتی که مرتکب شده بودند از بینندگان عذرخواهی کردند.

اپرا وینفری در کنار باراک و میشل اوباما در دسامبر ۲۰۰۷. او در انتخابات سال ۲۰۰۸ ریاست جمهوری آمریکا از باراک اوباما حمایت کرد و این در موفقیت او بی‌تاثیر نبود.

او با نام ملکه میزگرد روزها مشهور شد. و با اجرای برنامه‌های رده بالا از جمله تهیهٔ فیلم موزیکال رنگ بنفش و برنامهٔ دکتر فیل و ریچل ری بیش از ۲۶۰ میلیون دلار درامد کسب کرد.

در یکی از برنامه‌های سال ۲۰۰۴، وینفری به تمام ۲۷۶ مخاطب حاضر در سالن یک اتوموبیل هدیه کرد. همچنین در بیست و پنجمین و آخرین سری برنامهٔ خود، روی صحنه با جان تراولتا رقصید و تمام حاضران در آن برنامه را به سفر به استرالیا مهمان کرد. از دیگر لحظه‌های به یاد ماندنی در این سری برنامه‌ها، گفتگوی او با باراک و میشل اوباما، جورج بوش، رییس جمهور سابق آمریکا و خانواده مایکل جکسون بود.

آخرین برنامه اپرا وینفری، پس از ۲۵ سال کار مداوم، روز چهارشنبه ۲۵ مه ۲۰۱۱ پخش شد. در آخرین برنامه که در مقابل چشم ۱۳۰۰ نفر برگزار شد، بخش‌هایی از سخنان تام کروز، آرتا فرانکلین، تام هنکس و استیوی واندر درباره اپرا وینفری پخش شد.

او در آخرین برنامه شوی خود در اواخر برنامه یک ساعته‌ای که اجرا کرد به ریشه خودش و زندگی در می‌سی‌سی‌پی اشاره کرد و گفت:

اتفاقی نیست که دختر تنهای کوچکی که محبتی ندید، حتی بااینکه والدین و پدربزرگ و مادربزرگش تمام تلاش خود را کردند...اتفاقی نیست که من وقتی بزرگ شدم مورد محبت، مهربانی، اعتماد و تائید میلیون‌ها نفر از سراسر جهان قرار بگیرم.

شبکه OWN

اپرا وینفری در نوامبر سال ۲۰۰۹ اعلام کرد برنامه‌اش پس از ۲۵ سال پایان می‌یابد. او چند سال بر روی برپایی شبکه خودش متمرکز بود، این شبکه در ماه ژانویه ۲۰۱۱ راه‌اندازی شد. این شبکه بیست و چهارساعته به پخش برنامه‌هایی در حوزه سبک زندگی می‌پردازد.

این شبکه که OWN، یا شبکه اپرا وینفری نام دارد، حاصل سرمایه‌گذاری مشترک با شبکه دیسکاوری است.

فعالیت‌های نیکوکاری

خاطرات آزارهای جنسی دوران کودکی اپرا را برانگیخت که از ۱۹۹۱ قبل از اینکه کمیسیون قضایی سنای امریکا قانون حمایت کودکان را تصویب کند برای ایجاد پایگاه اطلاعاتی از محکومان آزارهای جنسی کودکان شروع به فعالیت کند.

او همچنین با پخش برنامه زنده‌ای به نام «باشگاه کتابخوانان» یا «باشگاه کتاب اپرا» به صنعت چاپ و نشر هم خدمت کرده است. معرفی هر کتاب در این برنامه با تضمین فروش بالا روبه‌رو بوده‌است. این باشگاه تقریباً دو میلیون نفر عضو دارد. در سال ۱۹۹۹ بنیاد ملی کتاب برای قدردانی از او مدال طلا به او اهدا کرد اما او تصمیم گرفت که باشگاه را تعطیل کند با این فرض که یافتن کتاب جذاب کار مشکلی است. چند سال بعد از تعطیلی باشگاه بیش از ۱۰۰ نویسنده از جمله جومپا لاهیری و جین اسمایلی در نامه‌ای سر گشاده از او خواستند تا بار دیگر کتاب‌های معاصر را در برنامه تلویزیونی خود معرفی کند تا از افت فروش کتاب‌ها جلوگیری شود. اپرا در مصاحبه‌ای اعلام کرد که تصمیم گرفته در دوره جدید برنامه به معرفی کتاب‌های غیر داستانی بپردازد و در نهایت با معرفی رمان کلاسیک آناکارنینا اثر تولستوی در برنامه‌اش به عنوان بهترین عاشقانه‌های تاریخ این رمان را به صدر پرفروشترین رمان سال رساند.

اپرا همچنین در شبکه‌ای مختص زنان (oxygen media) فعالیت هنری دارد وی در سال ۲۰۰۰ در شبکه operaangel جایزه ۱۰۰ هزار دلاری برای افرادی که زندگی خود را صرف بهبود زندگی دیگران می‌کنند اختصاص داد. اپرا با اهدای ۱۰ میلیون دلار به ساخت مدرسه‌ای کمک کرد این مدرسه در مرتون انگلیس می‌باشد و مدرسه مختص به افرادی است که استطاعت مالی ندارند.

موسسه خیریه اپرا با هدف توانمندسازی آموزش و تامین سلامت و رفاه زنان و کودکان فقیر در سراسر دنیا تاسیس شده‌است. این موسسه خیریه به مواردی از این دست می‌پردازد:

۱. میلیون‌ها دلار صرف بهبود آموزش دانش‌آموزان

۲. اعطای بورس تحصیلی

۳. تلاش‌های بشر دوستانه

۴. اهدا و تامین غذا، لباس، کفش، لوازم‌التحریر، اسباب بازی و کتاب به بچه‌های آفریقایی او به این منظور در دسامبر ۲۰۰۲ به آفریقا رفت

۵. اهدای مدرسه نظامی برای دختران

۵. تاسیس مدرسه برای دختران در آفریقای جنوبی

تاثیرات

خانهٔ عظیم اپرا وینفری در موناسیتای کالیفرنیا

اپرا وینفری به عنوان یکی از اثرگذارترین زنان جهان شناخته می‌شود و برخی ارزیابی‌ها او را با نفوذترین زن در جهان شمرده‌اند.[۷][۸] مجله تایم اپرا وینفری را یکی از ۱۰۰ شخصیت بانفوذ قرن بیستم معرفی کرده است. وی در میان قدرتمندترین افراد جهان در رتبه ۴۵ قرار دارد و از چنان نفوذ چند جانبه‌ای در میان افکار عمومی آمریکا برخوردار است که با حمایت و جهت‌گیری خود می‌تواند یک کتاب یا رییس جمهور را در این کشور به موفقیت برساند. وی محبوب‌ترین شخصیت تلویزیونی آمریکا و یکی از ثروتمندترین تهیه کنندگان است.

اپرا درآمدی افسانه‌ای داشته و ثروتمندترین آمریکایی آفریقایی‌تبار قرن بیستم است.[۲] او اولین بیلیونر سیاهپوست در جهان است.[۵][۶] ثروت اپرا ۲/۴ میلیارد دلار است. درآمد او در سال ۲۰۱۰ میلادی ۳۱۵ میلیون دلار بوده‌است و این بیشترین درامد در بین برنامه‌های تلویزیونی امریکایی به نقل از مجلهٔ فوربس است.[۹]

به گفتهٔ مجلهٔ بیزنس ویک (Business Week) اپرا بزرگترین خیر و نیکوکار سیاه پوست در تاریخ کشور آمریکا است.[۳][۴] او در فعالیت‌های بشر دوستانه متعدد و گسترده‌ای مشارکت دارد.

اپرا گِیل وینفری

وینفری در پنجاهمین سالگرد تولدش در هتل بِل-اِیر، لس‌آنجلس، ۲۰۰۴
زادروز ۲۹ ژانویه ۱۹۵۴ (۵۹ سال)
‎۹ بهمن ۱۳۳۲

میسیسیپی، ایالات متحده آمریکا
محل زندگی شیکاگو، ایلینوی، ایالات متحده آمریکا
لقب ملکهٔ میزگرد روزها
شریک زندگی استدمن گراهام
وبگاه
www.oprah.com


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, اپرا گِیل وینفری
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 15:23 ] [ مازیار ]
ی دیگر کاربردها، ادل (ابهام‌زدایی) را ببینید.
ادل
ادل در سال ۲۰۰۹
ادل در سال ۲۰۰۹
اطلاعات هنرمند
نام اصلی ادل لوری بلو ادکینز
زادروز ۵ مهٔ ۱۹۸۸ ‏(۲۵ سال)
اهل کشور بریتانیایی
سبک‌ها سول، بلوز، پاپ
کار(ها) وکال
ساز(ها) گیتار و پیانو
مدت کار ۲۰۰۶ - تاکنون
وب‌گاه adele.tv

ادل لوری بلو ادکینز (به انگلیسی: Adele Laurie Blue Adkins)‏ (زادهٔ ۵ مهٔ ۱۹۸۸) که بیشتر با لقب هنری اش اَدِل شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌نویس بریتانیایی است. شهرت جهانی وی بیشتر به دومین آلبوم استودیویی‌اش با نام «۲۱» که در ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۱۱ منتشر شد برمی‌گردد. این آلبوم رکورد طولانی‌ترین مدت صدرنشینی در جدول پرفروش ترین آلبوم‌های موسیقی در بریتانیا را در کتاب رکوردهای جهانی گینس ثبت کرد. همچنین او موفق به کسب جایزهٔ گلدن گلوب و جایزهٔ اسکار[۱]برای ترانهٔ اسکای‌فال در فیلم اسکای‌فال شد.

حرفه

۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰: آلبوم ۱۹ و موفقیت‌های تجاری

Adele July 2008.jpg

در سال ۲۰۰۸ آلبوم «۱۹» توسط ادل منتشر شد. این آلبوم ازآنجاکه ادل آن را در ۱۹ سالگی‌اش ضبط کرد، ۱۹ نام گرفت. ۱۹ اولین آلبوم استودیویی ادل است. این آلبوم در سال ۲۰۱۱، با آن که هنوز ۳ سال از انتشار می‌گذشت، چهارمین آلبوم پرفروش سال ۲۰۱۱ در بریتانیا شد.[۲]

ادل در نوزده سالگی براثر بیماری خون ریزی تارهای صوتی عمل‌های متعددی انجام داد که درنتیجه تعدادی از کنسرت‌هایش نیز لغو گردید؛ اما او از طرفداران خود عذرخواهی کرد و قول داد پس از بهبود کامل دوباره کنسرت‌هایش را برگزار کند.

۲۰۱۰ تا اکنون: آلبوم ۲۱ و رکوردها

Adele - Live 2009 (2) cropped.jpg

ادل در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۱ آلبوم «۲۱» را منتشر کرد، که ۱۸ هفته نخستین آلبوم پرفروش بریتانیا (هرگز زنی در تاریخ موسیقی بریتانیا به چنین رکوردی دست نیافته است) و ۱۳ هفته پرفروش ترین آلبوم ایالات متحده بود. آلبوم ۲۱ در ۲۴ کشور جهان در رتبهٔ نخست جدول آلبوم‌های پرفروش بوده و در مجموع ۱۳ میلیون نسخه از آن به فروش رفته است.[۳] این آلبوم با فروش ۳ میلیون و ۸۰۰ هزار نسخه، پرفروش ترین آلبوم سال ۲۰۱۱ در بریتانیا است.[۲]

ادل در ۵۴اُمین مراسم جایزه گرمی که در سال ۲۰۱۲ برگزار شد، برندهٔ ۶ جایزه شد که جایزه‌های «آلبوم سال»، «ضبط سال» و «ترانهٔ سال» از جمله آن بود. به این ترتیب، ادل دومین زن تاریخ است که توانسته در یک شب، تعداد ۶ جایزهٔ گرمی را برنده شود. همچنین او در سال ۲۰۰۹ برندهٔ جایزهٔ «بهترین هنرمند جدید» از همین مراسم شده بود. به همین دلیل او سومین هنرمندی است که موفق شده در طول دوران هنریش، ۴ جایزهٔ بزرگ مراسم گرمی را برنده شود.

نقدها

منتقد روزنامه گاردین معتقد است که اگر سال‌های سال بعد، روزی در ماشین‌تان پشت چراغ قرمز ایستاده باشید و رادیو به ناگهان آهنگی از ادل پخش کند، شما با تمام وجود به این سال‌ها، سال‌هایی که ادل در آن‌ها از خوانندگان مشهور به شمار می‌رود، پرتاب خواهید شد. مهسا پاکزاد روزنامه‌نگار، توضیح می‌دهد که این گفتهٔ روزنامهٔ گاردین «به آن معناست که چیزی از روح زمانه را می‌توان در صدای ادل پیدا کرد. ادل خواننده‌ای جوان است، هم نسل دیگر ستاره‌های این روزهای دنیای موسیقی اما ربط چندانی به آن‌ها ندارد. موهایش شبیه موهای زنان دهه‌های دور است و اندام و لباس‌هایش هم ربطی ندارد به آن چه این روزها از ستاره‌ها انتظار می‌رود».[۳]

آلبوم‌های استودیویی

نوشتار اصلی: ترانه‌شناسی ادل

زندگی شخصی

در ژانویه ۲۰۱۲ گزارش شد ادل رابطهٔ عاشقانه‌ای را با سایمن کانچکی، کارافرین خیریه شروع کرده است. ادل در ژوئن ۲۰۱۲ اعلام کرد او و کانچکی منتظر تولد فرزندشان هستند. او در ۱۹ اکتبر ۲۰۱۲ پسرشان که فرزند اول او و فرزند دوم کانچکی بود را به دنیا آورد.[۴]

ادل از لحاظ سیاسی حامی حزب کارگر است.[

ادل
ادل در سال ۲۰۰۹
ادل در سال ۲۰۰۹
اطلاعات هنرمند
نام اصلی ادل لوری بلو ادکینز
زادروز ۵ مهٔ ۱۹۸۸ ‏(۲۵ سال)
اهل کشور بریتانیایی
سبک‌ها سول، بلوز، پاپ
کار(ها) وکال
ساز(ها) گیتار و پیانو
مدت کار ۲۰۰۶ - تاکنون
وب‌گاه adele.tv


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, ادل لوری بلو ادکینز
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 15:20 ] [ مازیار ]
استفانی جوآن انجلینا جرمنوتا (به انگلیسی: Stefani Joanne Angelina Germanotta)‏ (زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۸۶) که با نام لیدی گاگا (به انگلیسی: Lady Gaga)‏ شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز آمریکایی است. وی نام مستعار خود را از ترانهٔ معروف گروه کویین به نام Radio Ga Ga الهام گرفته‌است.[۱] مجلهٔ تایم، لیدی گاگا را یکی از ۱۰۰ شخصیت تأثیرگذار سال ۲۰۱۰ ذکر کرده‌است.[۲] مجلهٔ فوربس لیدی گاگا را یازدهمین زن قدرتمند جهان در سال ۲۰۱۱ معرفی کرد.[۳] این در حالی است که در سال ۲۰۱۰ رتبهٔ ۷ همین مجله را در اختیار داشت.[۴]

لیدی گاگا تحت تاثیر برخی از هنرمندان موسیقی راک همانند کویین و دیوید بویی و همچنین هنرمندان موسیقی پاپ و دنس پاپ همانند مدونا و مایکل جکسون قرار دارد.[۵]

لیدی گاگا تاکنون ۱۲ بار نامزد جایزه گرمی شده و ۵ بار آن را به دست آورده است. او دارای ۴ رکورد جهانی گینس هم هست. تک‌آهنگ «این‌گونه زاده شده‌ام» تنها طی ۵ روز ۱ میلیون نسخه از آن در آی‌تونز به فروش رفت و رکورد سرعت فروش در تاریخ آی‌تونز را شکست. تخمین زده می‌شود که لیدی گاگا تا اکتبر سال ۲۰۱۱ توانسته ۲۳ میلیون آلبوم و ۶۴ میلیون تک‌آهنگ در سطح جهان به فروش برساند[۶] و به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی جهان تبدیل شود.

لیدی گاگا پس از مایکل جکسون، اوّلین انسانی است که هوادارانش در فیس‌بوک از مرز ۱۰ میلیون کاربر گذشت.[۷] او هم‌اکنون یکی از پرطرفدارترین افراد در فیس‌بوک و توییتر است. همچنین او در فیس بوک بیش از 57 میلیون و در توییتر بیش از 36 میلیون طرفدار دارد. ویدیوهای رسمی او عبارتند از: عشق بد ، آلهاندرو ، این گونه زاده شده‌ام ، اه اه (چیز دیگری برای گفتن ندارم) ، یهودا ، بازی عشق ، ازدواج در شب ، پاپارازی ، پوکر فیس ، لبه افتخار ، من و شما ، تلفن ، فقط برقص .

فعالیت‌ها

او در ۲۸ مارس ۱۹۸۶ در نیویورک، آمریکا به دنیا آمد. گاگا در سن ۱۳ سالگی نخستین آهنگ خود را ساخت او در سال ۲۰۰۳ کار خود را با اجرای موسیقی راک در بخش‌های جنوبی نیویورک آغاز کرد و در اوت ۲۰۰۸ نخستین آلبوم استودیویی‌اش با نام شهرت (Fame) را به بازار عرضه کرد. این آلبوم در جداول موسیقی کشورهای بریتانیا، کانادا، آلمان، سوئیس، استرالیا و ایرلند شماره یک (نامبر وان) شد. فروش جهانی این آلبوم تا به امروز ۱۴ میلیون نسخه می‌باشد.

گاگا حرفه ترانه‌سراییش را با همکاری با هنرمندانی همانند بریتنی اسپیرز، فرگی، پوسی‌کت دالز و ایکان آغاز کرد. پس از آن که ایکان متوجه استعداد زیاد خوانندگی او شد او را به عنوان خواننده وارد عرصه موسیقی کرد.

گاگا در سال ۲۰۰۸ آلبوم شهرت را روانهٔ بازار کرد. او گفت که این آلبوم دربارهٔ این است که چگونه هرکسی می‌تواند احساس شهرت کند.

آلبوم جدید لیدی گاگا به نام این گونه زاده شده‌ام اوایل سال ۲۰۱۱ عرضه شد. وی به صراحت اعلام کرده‌است که دوجنس‌گرا است و در گذشته با زنان رابطه جنسی داشته‌است. او همچنین یکی از طرفداران سرسخت حقوق همجنس‌گرایان می‌باشد و در برخی از ترانه‌های خود همچون «این گونه زاده شده‌ام» و «آلهاندرو» دربارهٔ این مطلب سخن گفته‌است.[۸] لیدی گاگا در سپتامبر ۲۰۱۱ رسماً حمایت خود را از باراک اوباما، رئیس جمهوری آمریکا در انتخابات دوره بعدی اعلام کرد.[۹]

جوایز

لیدی گاگا در مراسم اهدای جوایز موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی در ۲۸ آگوست ۲۰۱۱. او برندهٔ ۲ جایزه شد.

در مراسم اهدای جایزه بریت در سال ۲۰۱۰، جایزهٔ «بهترین آلبوم بین‌المللی» برای آلبوم شهرت، «بهترین خواننده در سطح بین‌المللی» و «بهترین نوآوری در اجرا در سطح بین‌المللی» به لیدی گاگا اهدا شد.[۱۰] او در مراسم اهدای جوایز موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی ۲۰۱۰ در لس آنجلس هشت جایزه، از جمله جایزهٔ «بهترین موزیک ویدئوی سال» را به دست آورد.[۱۱]

رکوردهای جهانی گینس

لیدی گاگا تا به امروز در کتاب گینس ۴ رکورد به ثبت رسانده است که مهم‌ترین آن عبارت است از «جستجو شده‌ترین زن در اینترنت» که نام او را در کنار نام مایکل جکسون برای «جستجو شده‌ترین مرد در اینترنت» قرار داده است.[۱۲][۱۳]

سال اثر نامزد شده جایزه نتیجه
۲۰۱۰ لیدی گاگا بیشترین ماندگاری در جدول‌های موسیقی انگلستان برنده
لیدی گاگا جستجو شده‌ترین زن در اینترنت برنده
۲۰۱۱ لیدی گاگا پرطرفدارترین انسان در وب‌گاه توییتر برنده
«چهره بی‌حالت» بیشترین ماندگاری در جدول برترین ترانه‌های دیجیتالی آمریکا (۸۳ هفته ماندگاری) برنده

آلبوم‌ها

منابع

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Lady GaGa»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ‏۲ دسامبر ۲۰۰۸).

  1. Rose, Lisa (2010-01-21). "Lady Gaga's outrageous persona born in Parsippany, New Jersey". The Star-Ledger (Advance Publications). http://www.nj.com/entertainment/music/index.ssf/2010/01/lady_gaga_her_outrageous_perso.html. Retrieved 2010-01-23.
  2. "The 2010 TIME ۱۰۰". Time (Time Inc.). 2010-05-02. http://www.time.com/time/specials/packages/completelist/0,29569,1984685,00.html. Retrieved 2010-05-06.
  3. «Forbes' Most Powerful Women: 2011»(انگلیسی)‎. فوربس، ۲۴ آگوست ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۱.
  4. «The 100 Most Powerful Women»(انگلیسی)‎. فوربس، ۵ اکتبر ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۱.
  5. Jason ,Birchmeier. «Lady Gaga»(انگلیسی)‎. آل‌میوزیک. بازبینی‌شده در ۳۱ آگوست ۲۰۱۱.
  6. “Lady Gaga to perform at Belfast MTV awards”. BBC, 17 October 2011. Retrieved 27 December 2011.
  7. «طرفداران لیدی گاگا در فیس بوک از ۱۰ میلیون نفر بیشتر شدند». بی‌بی‌سی فارسی، ۱۵ تیر ۱۳۸۹. بازبینی‌شده در ۶ دی ۱۳۹۰.
  8. لیدی گاگا و ال‌جی‌بی‌تی، واشینگتون پست
  9. لیدی گاگا حامی مالی اوباما در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شد
  10. لیدی گاگا برنده بیشترین جوایز موسیقی بریتز شد، بی‌بی‌سی فارسی
  11. [۱]، بی‌بی‌سی فارسی
  12. Gil Kaufman. «Lady Gaga Lands In 'Guinness World Records' Book»(انگلیسی)‎. ام‌تی‌وی، ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۰. بازبینی‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۱.
  13. Gil Kaufman. «Adele, Lady Gaga, Justin Bieber Land New Guinness Records»(انگلیسی)‎. ام‌تی‌وی، ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۱. بازبینی‌شده در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۱.
لیدی گاگا
Lady Gaga BTW Ball Antwerp 02.jpg
اطلاعات هنرمند
نام اصلی استفای جوآن آنجلینا جرمانوتا
زادروز ۲۸ مارس ۱۹۸۶ ‏(۲۷ سال)
یانکرز، نیویورک
سبک‌ها پاپ، رقص، الکترونیک، راک
کار(ها) خواننده، ترانه‌سرا، رقصنده، تهیه کننده، تاجر
مدت کار ۲۰۰۵ – اکنون
ناشر(ها) استریم‌لاین، کن لایو، اینتراسکوپ
وب‌گاه ladygaga.com


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, استفای جوآن آنجلینا جرمانوتا
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 15:17 ] [ مازیار ]
اطلاعات هنرمند

النا الکساندرا آپوستولیانو
نام مستعار اینا
زادروز ۱۶ اکتبر ۱۹۸۶ ‏(۲۶ سال)
منگلیا
اهل کشور پرچم رومانی رومانیایی
سبک‌ها دنس پاپ پاپ راک
کار(ها) خواننده
مدت کار ۲۰۰۸ تا کنون
ناشر(ها) اولترا رکوردز
نقش‌های
مرتبط
پلی اند وین
وب‌گاه

زندگی هنری

اینا به عنوان گشاینده موج موسیقی رقص اروپا برای حضور موفق در اروپای غربی شناخته می‌شود.وی تا کنون موفق به فروش 10 میلیون نسخه از آلبومها و تک آهنگهایش شده است و یکی از پر طرفدارترین خواننده های اروپا است.[۱] او در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸ نخستین آهنگ خود را با نام "داغ" منتشر کرد. این آهنگ توسط پلی اند وین که از تولیدکنندگان برتر آهنگ در رومانی است تنظیم و تولید شد. در دسامبر ۲۰۰۸ این تک آهنگ در فهرست رومانیایی ۱۰۰ آهنگ برتر در جای پنجم قرار گرفت. این آهنگ همچنین در سراسر جهان موفق بود. دومین تک آهنگ اینا به نام "عشق" در ۱۲ مارس ۲۰۰۹ منتشر شد و با ایجاد یک شگفتی در آوریل ۲۰۰۹ جای چهارم در فهرست رومانیایی ۱۰۰ آهنگ برتر قرار گرفت. آهنگ دیگر او یعنی "دژاوو" در جای هفتم فهرست رومانیایی ۱۰۰ آهنگ برتر قرار گرفت. این آهنگ در کشورهایی چون روسیه، مجارستان و چند کشور دیگر موفق بود. اینا در ژانویه ۲۰۰۹ برنده جایزه پرفروشترین‌های رومانی شد، هدیهٔ ویژه‌ای که هیات منصفه جوایز پرفروشترین‌های رومانی آن را در نظر گرفته بود. در تابستان ۲۰۰۹ بیش از ۴۰٬۰۰۰ نسخه از آهنگ داغ به فروش رفت. در ۵ ژانویه ۲۰۱۱ آلبوم اینا با نام داغ برای بارگیری در فضای مجازی و یک روز بعد بر لوح فشرده منتشر شد. این آلبوم موفق در میان ۴۰ آهنگ برتر قرار بگیرد ولی بر اساس شواهد و مدارک که توسط مردم کشور روسیه 'اینا' آهنگ داغ را از روی آهنگ это любовь یا "این عشق است" که در سال ۲۰۰۷ توسط ماکسیم خوانندهٔ روسی خوانده شده بود کپی برداری کرده‌است. این آهنگ تا دسامبر ۲۰۱۱ اینا موفق به فروش بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نسخه از آلبومها و تنها در پادشاهی متحده موفق به فروش بیش از۶۰٬۰۰۰ نسخه از تک‌آهنگهایش شده‌است.


ششمین تک‌آهنگ او به نام "خورشید بالاست" پرفروش ترین آهنگ در بلغارستان شد و در کشورهای ترکیه، فرانسه، رومانی، روسیه و سوئیس جز سه آهنگ پرفروش بودآهنگ دیگر او به نام caliente است مه در اروپای شرقی و آمریکای لاتین جز برترین ها شد. او ۳ آلبوم به نامهای Hot درسال ۲۰۰۹ , I Am the Club Rocker در سال ۲۰۱۱, Party Never Ends در سال ۲۰۱۳ وارد بازار موسیقی کرده که همگان با استقبال بی نظیر مواجه شده است که تنها به موجب محبوبیت آخرین آلبوم خود تعداد طرفداران او در شبکه های اجتماعی نظیر فیس بوک و توییتر شروع به بیشتر شدن گذاشت و در عرض چند روز صفحه ی او در فیس بوک از مرز ۸ میلیون طرفدار گذشت و به ۹ میلیون نفر تبدیل شد.[۲] . وی چندین جایزه بین المللی همچون NRJ Music Awards ceremony را در سال ۲۰۱۱ و جایزه بهترین خواننده رومانی را دریافت کرده است و وبسایت رسمی او www.inna.ro به عنوان بهترین وبسایت کشور رومانی انتخاب شد[۳]


او همچنین تاکنون ۳ آلبوم منتشر کرده که با استقبال جهانی مواجه شده است. او تاکنون ۴ کنسرت جهانی در نقاط مختلف دنیا برگزار کرده است که جدیدترین آنها کنسرت تور جهانی Party Never Ends است که در قاره های آسیا، آمریکا، اروپا، آفریقا و اقیانوسیه در سال ۲۰۱۳ برگزار میشود.[۴] [۵]

آلبوم ها

سا انتشار نام فروش
۲۰۰۹ Hot دو میلیون نسخه
۲۰۱۱ I Am the Club Rocker پنج میلیون نسخه
۲۰۱۳ Party Never Ends سه میلیون نسخه


تورهای جهانی

  • ۲۰۱۱: INNA en Concert
  • ۲۰۱۱: INNA: Live la Arenele Romane
  • ۲۰۱۲: I Am the Club Rocker Tour
  • ۲۰۱۳: Party Never Ends Tour

آهنگ‌ها

  • Hot (۲۰۰۸)
  • Love (۲۰۰۹)
  • Déjà Vu (feat. Bob Taylor) (۲۰۰۹ )
  • Amazing (۲۰۰۹)
  • I Need You For Christmas (۲۰۰۹)
  • Minutes (۲۰۱۰ )
  • Sun Is Up (۲۰۱۰)
  • Club Rocker (۲۰۱۱)
  • Un Momento (feat. Juan Magan) (۲۰۱۰)
  • LOVE
  • On and On
  • Days Nigt
  • Feer
  • Don't let the music die
  • Ladies
  • Left Right
  • Feeelo
  • Never
  • tonight new single
  • I wanted you
  • No Limit
  • senorita
  • Goodbye
  • Good Morning
  • July Love Clubbing
  • Moon Girl
  • Nights Days
  • Sorry
  • Dancing Lambada
  • Summer Lover I Remember
  • OARE
  • Ai Se Eu Te Pego
  • House is going on
  • Put your hands up
  • Endless
  • W.O.W
  • we're going in the club
  • Allright
  • آهنگ های جدید در ۲۰۱۳:
  • Boom Boom
  • Spare Mare
  • INNA ft Reik - Dame Tu Amor


  • آلبوم Party Never Ends در سال ۲۰۱۳:


  • Tonight
  • Ie like party
  • In your eyes
  • INNDiA
  • Shining Star
  • Take Me Down Mexico
  • Famous
  • Take It Off
  • J'Adore
  • Caliente
  • Live Your Life
  • Fall In Love
  • Party never ends
  • More Than Friends
  • Crazy Sexy Wild
  • OK
www.innaofficial.com


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, النا الکساندرا آپوستولیانو
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 15:9 ] [ مازیار ]

شر
شر در سال ۲۰۱۰
شر در سال ۲۰۱۰
اطلاعات هنرمند
نام اصلی شرلین سرکیسیان
نام مستعار شرلین لاپیر
سلیو
شر بونو
زادروز ۲۰ مهٔ ۱۹۴۶ ‏(۶۷ سال)
اهل کشور لس آنجلس, کالیفرنیا, آمریکا
سبک‌ها فولک، پاپ, دیسکو, راک، دنس
کار(ها) خواننده - بازیگر
ساز(ها) آواز
گونه(های) آوا کنترالتو[۱]
مدت کار ۱۹۶۳-اکنون
ناشر(ها) ایمپریال (۱۹۶۵–۱۹۶۸)
اتکو (۱۹۶۵–۱۹۶۸)
اتلنتیک (۱۹۶۹)
ام‌سی‌ای (۱۹۷۱–۱۹۷۴)
وارنر بروز (۱۹۷۵–۱۹۷۷)
کسبلنکا (۱۹۷۸–۱۹۸۰)
کلمبیا (۱۹۸۲)
گفن (۱۹۸۷–۱۹۹۲)
وارنر بروز. (بریتانیا) (۱۹۹۵–۲۰۰۳)
وارنر بروز (ایالات متحده) (۲۰۰۳–اکنون)
نقش‌های
مرتبط
سانی و شر
سانی بونو
وب‌گاه www.cher.com

شر (به انگلیسی: Cher)‏ (زاده ۲۰ مه ۱۹۴۶ با نام شرلین سرکیسیان) خواننده و بازیگر آمریکایی است. وی یکی از چهره‌های معروف خواننده و بازیگر در دنیا می‌باشد و در دهه ۱۹۶۰ هنگامی که آلبوم همراه با سانی را خواند به شهرت رسید.

پدر شر از تبار آمریکایی ارمنی و مادر او آمریکایی چندتباره است.[نیازمند منبع]وی تنها هنرمندی است که همه جوایز اسکار و گولدن گلوب و گرمی و ایمی و جشنواره کن را با هم برده است.

ازدواج

  • SONNY BONO

شغل:ترانه سرا و تهیه کننده ازدواج:1974---- طلاق: 1975.

  • GREGG ALLMAN

شغل:خواننده ازدواج: 1975 - طلاق: 1979.

فزرند

  • دختر:CHASTITY BONO نام پدر:SONNY
  • پسر:ELIJAH ALLMAN شغل: خواننده نام پدر:GREGG

روابط دیگر

  • DAVID GEFFEN تهیه کننده 1974
  • GENE SIMMONS خواننده:1970
  • VAL KILMER بازیگر 1980
  • TOM CRUISE بازیگر 1980
  • MICHAEL BOLTON خواننده 1986
  • RICHIE SAMBORA خواننده 90-80

آلبوم‌ها

همراه با سانی

  • The Wondrous World of Sonny & Cher (۱۹۶۶)
  • In Case You're In Love (۱۹۶۷)
  • Sonny & Cher Live (۱۹۷۱)
  • All I Ever Need Is You (۱۹۷۲)
  • Live In Las Vegas Volume Two (۱۹۷۲)
  • Mama Was a Rock and Roll Singer - Papa Used to Write All Her Songs (۱۹۷۳)

انفرادی

  • (The Sonny Side of Cher (۱۹۶۶
  • (Cher (۱۹۶۶
  • (Cher Backstage (۱۹۶۷
  • (With Love... Cher (۱۹۶۸
  • (۳۶۱۴ Jackson Highway (۱۹۶۹
  • (۱۹۷۵ Stars AlbumGypsies, Tramps & Thieves (۱۹۷۱
  • (Foxy Lady (۱۹۷۲
  • (Bittersweet White Light (۱۹۷۳
  • (Half Breed (۱۹۷۳
  • (Dark Lady (۱۹۷۴
  • (Stars (۱۹۷۵
  • (I'd Rather Believe In You (۱۹۷۶
  • (Allman and Woman (۱۹۷۶) (w/ Gregg Allman
  • (Cherished (۱۹۷۷
  • (Prisoner (۱۹۷۹
  • (Take Me Home (۱۹۷۹
  • (Black Rose (۱۹۸۰
  • (I Paralyze (۱۹۸۲
  • (Cher (۱۹۸۷
  • (۲۰۰۳ The Very Best of Cher AlbumHeart of Stone (۱۹۸۹
  • (Love Hurts (۱۹۹۱
  • (All I Really Want to Do (۱۹۹۲
  • (It's a Man's World (۱۹۹۶ USA) (۱۹۹۵ Europe
  • (۱۹۹۶) Backstage
  • (Believe (۱۹۹۸
  • (۱۹۹۹) All Or NothingDov'e L'Amore
  • (۱۹۹۹) Bittersweet White Light
  • (not.com.mercial (۲۰۰۰
  • (Living Proof (February ۲۶، ۲۰۰۲ USA) (November ۹، ۲۰۰۱ Europe
  • (The Very Best of Cher (April ۱، ۲۰۰۳
  • (Live! The Farewell Tour (August ۲۶، ۲۰۰۳
  • (۲۰۰۴) A Different Kind Of Love Song
  • (Cher Gold (July ۲۶، ۲۰۰۵

فیلم ها

  • Wild on the Beach (cameo) (1965)
  • Good Times (1967)
  • Chastity (1969)
  • Come Back to the Five and Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean (1982)
  • Silkwood (1983)
  • Mask (1985)
  • The Witches of Eastwick (1987)
  • Suspect (1987)
  • Moonstruck (1987)
  • Mermaids (1990)
  • The Player (cameo) (1992)
  • Ready to Wear (cameo) (1994)
  • If These Walls Could Talk (1996)
  • Faithful (1996)
  • Tea with Mussolini (1999))
  • Mayor of the Sunset Strip (documentary) (2003))
  • Stuck On You (2003)










برای اطلاعات بیشتر در




مورد خانم شر (cher)روی سایت زیر کلیک کنید.








www.cher.blogfa.com

برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, شرسرکیسیان, شر, خواننده
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 15:5 ] [ مازیار ]

جیمز دنیل می (به انگلیسی: James Daniel May)‏ (زاده ۱۶ ژانویه ۱۹۶۳) مجری، نویسنده و خبرنگار انگلیسی است. او بیشتر به خاطر اجرای برنامه تخت گاز به همراه جرمی کلارکسون و ریچارد هموند شناخته می‌شودکه از جمله پخش دوبله شده آن به فارسی بینندگان فراوانی در تلویزیون فارسی بی بی سی دارد. می همچنین به کارهای دیگر از جمله نوشتن یک ستون هفتگی در مجله دیلی‌تلگراف مشغول است.

در تخت گاز، به علت علاقه‌اش به خودروهای کم‌مصرف و کم‌قدرت و حواس‌پرتی‌اش در رانندگی و از همه مهمتر رانندگی محتاطانه‌اش، به کاپیتان کند مشهور است.

کودکی

وی در بریستول زاده شد و یک برادر و دو خواهر دارد. او نوجوانی‌اش را در یورکشایر جنوبی گذرانده است.


می در سال ۲۰۰۶
زادروز ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۶۳ ‏(۵۰ سال)
بریستول، انگلستان
پیشه نویسنده، روزنامه‌نگار، مجری


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, جیمز می
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 15:1 ] [ مازیار ]

جرمی کلارکسون (به انگلیسی: Jeremy Clarkson)‏ (زاده ۱۱ آوریل ۱۹۶۰) تهیه کننده برنامه‌های تلویزیونی، مجری و روزنامه‌نگار بریتانیایی است که در زمینهٔ خودرو تخصص دارد. بیشتر شهرت او به خاطر مجموعهٔ تلویزیونی تخت گاز است که وی همراه با ریچارد هموند و جیمز می اجرا می‌کند. این برنامه از شبکه‌های مختلف تلویزیونی بی‌بی‌سی پخش می‌شود. برنامهٔ تخت گاز با حضور او و دیگر مجریان به پرپیننده‌ترین برنامه بی‌بی‌سی دو تبدیل شده است و نیز پخش دوبله شده آن به فارسی بینندگان فراوانی در تلویزیون فارسی بی بی سی دارد. او ستون‌هایی برای روزنامه‌های ساندی تایمز و سان نیز می‌نویسد.

زندگی شخصی

کلارکسون در شهر دانکستر در یورکشایر جنوبی (وست‌رایدینگ سابق) به دنیا آمد. مادرش، شرلی کابریل، یک معلم و پدرش، ادوارد گرنویل (ادی کلارکسون) یک فروشنده بود. والدینش او را در مدارس خصوصی ثبت‌نام کردند و پول شهریه‌اش را با فروختن عروسکهای خانگی به دست آوردند.

وی در نوجوانی از پیچش بیضه رنج می‌برده [۱] و اکنون یکی از پشتیبانان سازمانهای خیریه‌ایست که به آگاهی مردم در این زمینه کمک می‌کنند.

وی تاکنون دو بار ازدواج کرده است. ازدواج اول وی از ۱۹۸۹ تا مدت کوتاهی بعد بود ازدواج دومش که به سه فرزند اتجامیده، از ۱۹۹۳ تاکنون ادامه داشته است.

زادروز ۱۱ آوریل ۱۹۶۰ ‏(۵۳ سال)
دانکستر، انگلستان
پیشه نویسنده، روزنامه‌نگار، تهیه کننده برنامه‌های تلویزیونی
سال‌های


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, جرمی کلارکسون
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 14:59 ] [ مازیار ]

ریچارد مارک هموند (به انگلیسی: Richard Mark Hammond)‏ (زاده ۱۹ دسامبر ۱۹۶۹) مجری، نویسنده و خبرنگار انگلیسی است. او بیشتر به خاطر اجرای برنامه تخت گاز به همراه جرمی کلارکسون و جیمز می شناخته می‌شود. که از جمله پخش دوبله شده آن به فارسی بینندگان فراوانی در تلویزیون فارسی بی بی سی دارد.

Richard Hammond.jpg
هموند در سال ۲۰۰۶
نام اصلی ریچارد مارک هموند
Richard Mark Hammond
زادروز ۱۹ دسامبر ۱۹۶۹ ‏(۴۳ سال)
سولیهال، وارویکشایر، انگلستان
ملیت انگلیسی
پیشه نویسنده، روزنامه‌نگار، مجری
سال‌های نویسندگی ۱۹۹۸، ۲۰۰۲ - تاکنون
دلیل سرشناسی به خاطر اجرای برنامه تخت گاز به همراه جرمی کلارکسون و جیمز می


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, ریچارد هموند
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 14:57 ] [ مازیار ]

زندگینامه

تام کروز در سیراکیوز از شهرهای مرکزی ایالت نیویورک آمریکا به دنیا آمد. نام کامل وی توماس کروز ماپوتر چهارم Thomas Cruise Mapother IV است.

پدرش مهندس برق و مادرش معلم بود. خانواده آنها در اصل ریشه‌ای آلمانی، انگلیسی و ولزی دارند. تام دارای سه خواهر است که ماریان، لی آن و کاس نام دارند. لی آن کار تبلیغات تام کروز را بر عهده دارد.[۱]

زندگی آنها در مکان ثابتی نبود و خانواده آنها به شهرهای گوناگونی مهاجرت کردند. بنابر گفته تام کروز، وی تا به پایان رساندن دوره دبیرستان، در پانزده مدرسه مختلف درس خواند.[۲] تام دوازده ساله بود که والدینش از هم جدا شدند. وی و خواهرش تحت سرپرستی مادرشان قرار گرفتند و در سالهای بعد در شهرهای گوناگونی ساکن شدند. تام مدتی آموزش مذهبی دید و قصد داشت کشیش شود اما از این کار رویگردان شد و در نهایت در سال ۱۹۸۰ از دبیرستانی در نیوجرسی فارغ التحصیل شد.

تام کروز در سال ۱۹۸۷ با میمی راجرز هنرپیشه آمریکایی ازدواج کرد. میمی باعث آشنایی او با آئین مذهبی ساینتولوژی شد. این زوج در سال ۱۹۹۰ از هم جدا شدند. در همین سال به هنگام بازی در فیلم «روزهای تندر» با نیکول کیدمن بازیگر استرالیایی آشنا شد و مدتی بعد با وی ازدواج کرد. این ازدواج یازده سال دوام یافت. این زوج سرشناس، جذاب و محبوب، تا سالها از سرشناسترین زوجهای هالیوود به شمار می‌آمدند. آنها دو کودک را به فرزندی پذیرفتند. در سال ۲۰۰۱ در حالی که نیکول سه ماهه باردار بود از یکدیگر جدا شدند که موجب شد نیکول کودک مذکور را سقط کند. برخی نیز معتقدند دلیل جدایی وی از نیکول ناتوانی نیکول کیدمن در بچه دار شدن بوده است.[۳]

تام کروز و همسرش کیتی هولمز

وی تا سال ۲۰۰۴ با پنه‌لوپه کروز بازیگر اسپانیایی ارتباط داشت. در سال ۲۰۰۵ با کیتی هولمز بازیگر آمریکایی آشنا شد و مدتی بعد بر فراز برج ایفل به وی پیشنهاد ازدواج داد. مراسم عروسی آنها در دسامبر ۲۰۰۶ در براچیانو ایتالیا برگزار شد. این زوج هنری به اختصار با عنوان تام کت نیز شناخته می‌شوند. پیش از آن در ماه آوریل همان سال نخستین فرزند آنها به دنیا آمد که نام فارسی - عبری سوری را برای وی برگزیدند. سوری نخستین فرزند تنی تام و کیتی است و سومین فرزند تام کروز به حساب می‌آید.

زندگی هنری

تام کروز در سالهای دبیرستان در فیلم موزیکالی از طرف مدرسه شرکت کرد و مورد تحسین قرار گرفت. همین مساله باعث شد وی به بازیگری بطور جدی علاقه‌مند شود. نخستین بازی جدی وی، تنها یک سال پس از به پایان بردن دوره دبیرستان، در فیلم «عشق بی پایان» به سال ۱۹۸۱ اتفاق افتاد. تا سال ۱۹۸۶ در چندین فیلم بازی کرد که چندان شهرتی برایش نداشت. اما در این سال وی به عنوان بازیگر اصلی فیلم تاپ گان برگزیده شد. داستان این فیلم حادثه‌ای در مورد آموزش خلبانان هواپیماهای شکاری در ارتش ایالات متحده بود. این فیلم پرفروشترین فیلم سال آمریکا شد و برای تام کروز شهرت فراوانی به همراه آورد.

سالهای بعد، حضور تام کروز در فیلم‌های مشهور نمایان تر شد. در سال ۱۹۸۹ به همراه داستین هافمن در فیلم مرد بارانی شرکت کرد که این فیلم نامزده هشت جایزه اسکار شد. اما وی یک سال بعد توانست نخستین بار نامزد جایزه اسکار بهتری بازیگر نقش اول مرد برای بازی در فیلم «متولد چهارم ژوئیه» شود. در همین سال با بازی در فیلم «روزهای تندر» با نیکول کیدمن آشنا شد و بعدها با وی ازدواج کرد. تام کروز در سال ۱۹۹۶ به عنوان تهیه کننده و بازیگر نقش اول در فیلم ماموریت غیرممکن حاضر شد که با اقبال فراوان مواجه شد. چشمان کاملاً بسته به کارگردانی استنلی کوبریک با حضور تام کروز و نیکول کیدمن در نقش یک زوج ثروتمند نقطه عطف دیگری در آثار هنری تام کروز به حساب می‌آید. این فیلم در سال ۱۹۹۹ اکران شد. قسمت دوم فیلم ماموریت غیرممکن در سال ۲۰۰۰ اکران شد و سومین فیلم پرفروش سال شد.[۴]

تام کروز در سال ۲۰۰۲ در فیلم گزارش اقلیت ساخته استیون اسپیلبرگ بازی کرد. دو سال بعد فیلم جانبی یا کلترال از وی به نمایش درآمد که جوایز متعددی به همراه داشت. یک سال بعد در فیلم پرفروش جنگ دنیاها باز هم به کارگردانی استیون اسپیلبرگ نقش آفرینی کرد. سومین بخش از فیلم ماموریت غیر ممکن در سال ۲۰۰۶ به روی پرده رفت که همانند دو قسمت قبلی فروش بالایی داشت. وی در سال ۲۰۰۷ در فیلم شیرها برای بره‌ها بازی کرد.

علاوه بر بازیگری، تام کروز از سال ۱۹۹۶ به عنوان تهیه‌کننده در تعدادی از فیلم‌های سینمایی مشارکت کرده است. وی از سال ۲۰۰۶ همراه با پائولا واگنر صاحب شرکت فیلمسازی یونایتد آرتیستز شد.[۵]

تام کروز در رسانه‌ها

شهرت و محبوبیت تام کروز باعث شده تا همواره در فهرست بازیگران برگزیده در مجلات گوناگون بدرخشد. وی در سال ۱۹۹۷ از سوی مجله امپایر به عنوان یکی از پنج بازیگر برتر تاریخ سینما برگزیده شد. دو سال قبل همین مجله وی را در فهرست یکصد بازیگر جذاب (سکسی) برتر سینما جای داده بود.[۶] در سالهای ۱۹۹۰، ۱۹۹۱ و ۱۹۹۷ در فهرست پنجاه انسان زیبای هفته نامه مردم قرار گرفت.[۷] در سال ۲۰۰۶ از سوی مجله فوربس برترین چهره سرشناس سال شناخته شد. در همان سال از سوی مجله پرمیر چهاردهمین چهره سرشناس قدرتمند جهان لقب گرفت.[۸]

دانستنی‌ها

  • تام کروز پیرو آئین خاصی است که ساینتولوژی نام دارد.
  • انتشار کتاب «زندگینامه تام کروز» نوشته اندرو مورتون که در آن به روابط غیر اخلاقی تام کروز اشاره شده و وی را انسانی ناپایبند به مذهب و لاابالی نشان می‌دهد واکنش خشمگینانه کلیسای ساینتولوژی آمریکا را به دنبال داشت.[۹]
  • تام کروز چپ دست است.
  • پسر عموی کروز، ویلیام میپاتر هم بازیگر بوده و بیشتر به خاطر نقش اتان رام در سریال لاست شناخته شده است.

افتخارات

تام کروز جوایز اسکار سال ۱۹۸۹

او تاکنون سه بار نامزد جایزه اسکار شده و ده‌ها جایزه مهم دیگر از جمله سه جایزه گلدن گلوب را به دست آورده است.[۱۰] وی با بازی در فیلم تاپ گان (۱۹۸۶) به شهرت جهانی رسید و از آن پس، بیش از دو دهه است که همچنان فعالانه در فیلمهای گوناگون حاضر می‌شود. بنابر گزارش مجله فوربس، میزان دارایی تام کروز در سال ۲۰۰۷ بیش از سی و یک میلیون دلار بوده است.[۱۱] همنچنین تام کروز سه بار نامزد جایزه اسکار و ۳ بار برنده جایزه گلدن گلوب و ۲ بار برنده جایزه جوایز سینمایی ام‌تی‌وی و ۱ باز برنده جایزه ساترن و جالب تر اینکه ۷ بار هم نامزد دریافت جایزه جایزه ساترن شده است.

جوایزی که تام کروز تاکنون کسب کرده است: آی دی ام بی

فیلم‌شناسی

فهرست فیلم‌هایی که تام کروز در آنها به ایفای نقش پرداخته است (برگرفته از:[۱۲]):


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, تام کروز
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 14:52 ] [ مازیار ]
ارکو آنتونیو مونیز (به انگلیسی: Marc Anthony)‏ (زاده ۱۶ سپتامبر ، ۱۹۶۹) که با نام مارک آنتونی شناخته می‌شود، خواننده، آهنگساز و بازیگر پورتوریکویی - آمریکایی است. که همواره از او به عنوان یکی از بهترین خوانندگان سبک سالسا نام برده می‌شود.

او برنده دو جایزه گرمی و سه جایزه لاتین گرمی است و بیش از سی میلیون نسخه از آلبوم‌هایش در سراسر جهان فروخته شده‌است.

مارک آنتونی و جنیفر لوپز

مارک آنتونی و جنیفر لوپز در سال ۲۰۰۶

مارک آنتونی و جنیفر لوپز با توجه به ملیت مشترکی که داشتند و هر دو اصلیت پورتوریکویی داشتند مدت‌های طولانی با هم دوست بودند. در سال ۲۰۰۴ پس از بازی لوپز در فیلم Shall We Dance آنتونی که به تازگی از همسر پیشینش جدا شده بود با جنیفر لوپز که او نیز به همین وضع بود پیشنهاد ازدواج را داد و این دو در ۵ جون ۲۰۰۴ با یک دیگر ازدواج کردند. مارک و جنیفر در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۱ از هم جدا شدند. [۱]


لبوم‌ها

۱۹۹۱: When the Night is Over

۱۹۹۳: Otra Nota

۱۹۹۵: Todo a Su Tiempo

۱۹۹۷: Contra la Corriente

۱۹۹۹: Marc Anthony

۲۰۰۱: Libre

۲۰۰۲: Mended

۲۰۰۴: Amar Sin Mentiras

۲۰۰۴: Valió la Pena

۲۰۰۷: El Cantante

۲۰۱۰: Iconos

فیلم ها

۱۹۸۸ East Side Story

1993 Carlito's Way

1994 Natural Causes

1995 Hackers

1996 Big Night

1996 The Substitute

1999 Bringing Out The Dead

2001 In the Time of the Butterflies

2004 Man on Fire

2007 El Cantante

2010 HawthoRNe - TV Series

جوایز

جایزه گرمی

۱۹۹۶: برنده بهترین آلبوم لاتین

۲۰۰۵: برنده ی بهترین آلبوم لاتین پاپ

جایزه لاتین گرمی

۲۰۰۰: برنده بهترین آهنگ سال

۲۰۰۵: برنده بهترین آلبوم سالسا

۲۰۰۸: برنده بهترین آلبوم سالسا

Marc Anthony 2009 White House.jpg
اطلاعات هنرمند
نام اصلی مارکو آنتونیو مونیز
زادروز ۱۶ سپتامبر ۱۹۶۹ ‏(۴۳ سال)
نیویورک، ایالات متحده
سبک‌ها لاتین, سالسا, پاپ
کار(ها) ۱۹۹۱-اکنون
وب‌گاه
marcanthonyonline.com


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, مارک انتونی
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 14:50 ] [ مازیار ]
بیوگرافی جنیفر لوپز

جنیفر لین لوپز (به انگلیسی: Jennifer Lynn Lopez)‏ با نام مستعار جِی لو (به انگلیسی: J. Lo)‏ زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۶۹ خواننده، بازیگر، رقصنده، تهیه‌کننده موسیقی، تهیه‌کننده تلویزیونی و طراح مد پورتوریکویی تبار اهل آمریکاست. جنیفر لوپز توسط مجله اقتصادی آمریکایی فوربز عنوان ثروتمندترین بازیگر لاتین تبار اهل هالیوود را به خود اختصاص داد. جنیفر لوپز در فهرست ۱۰۰ شخص پرنفوذ و اثرگذار آمریکایی لاتین تبار، توسط مجله پیپل اِن اسپانول به عنوان نفر نخست برگزیده شد.

او تا به حال با توجه به شهرت و محبوبیتش به عنوان یک ستاره برتر هنری در آگهی‌های پولساز نظیر تبلیغ ادکلن و مدهای گوناگون شرکت کرده و سودهای هنگفتی را به دست آورده‌است. علاوه بر آن او به عنوان یک حامی حقوق بشر و همچنین در رابطه با واکسیناسیون اطفال در بیمارستان کودکان لس آنجلس فعال بوده‌است. جنیفر لوپز کار شغلی خود را به عنوان رقصنده با بازی در مجموعه طنز تلویزیونی لیوینگ کالر[۱] آغاز کرد. پس از آن با ظهور در فیلم هیجانی و اکشن قطار پول در سال ۱۹۹۵ به سر زبان‌ها افتاد.

نخستین فیلمی که او به عنوان یک بازیگر کلیدی، ایفای نقش کرد فیلم با ژانر زندگینامه به نام سلنا بود که به سال ۱۹۹۷ ساخته شد، در این فیلم جنیفر لوپز به عنوان یک بازیگر برجسته و متمایز موفق شد جایزه آلما[۲] را دریافت کند. فیلم خارج از دید[۳] به سال ۱۹۹۸ فیلمی بود که او توانست دومین جایزه آلما را به خاطر نقش آفرینی در آن کسب نماید. پس از آن در فیلم‌های طنز برنامه‌ریز ازدواج[۴] خدمتکاری در منهتن[۵] مایلید برقصیم؟[۶] و مادرشوهر هیولا[۷] به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۱، ۲۰۰۲، ۲۰۰۴، ۲۰۰۵ نقش آفرینی باکرد. فیلم‌های مایلید برقصیم؟ و مادرشوهر هیولا برای جنیفر لوپز از لحاظ اقتصادی دستاوردی بزرگ محسوب می‌شدند.

در سال ۱۹۹۹ لوپز به عنوان نخستین کار، آلبوم آن دِ سیکس[۸] را روانه بازار موسیقی کرد. که تک آهنگ برتر و مشهور «اگر تو عشق مرا داشته باشی»[۹] را در بر داشت. دومین آلبوم استودیویی جنیفر لوپز با نام J.Lo در سال ۲۰۰۱ با فروش هشت میلیون نسخه در کل دنیا، یک دستاورد بزرگ مالی برای او محسوب می‌شد. آلبوم J To Tha L-O! The Remixes نیز در سال ۲۰۰۲ دومین آلبوم پیاپی جنیفر بود که در صدر فهرست ۲۰۰ آلبوم برتر موسیقی آمریکا قرار گرفت. سومین و چهارمین آلبوم استودیویی این ستاره آمریکایی موسوم به این منم... خوب حالا[۱۰] در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۲ و میلادی دوباره[۱۱] در اول مارس ۲۰۰۵ ردیف شماره ۲ فهرست بیلبورد ۲۰۰ را به خود اختصاص دادند. در سال ۲۰۰۷ او نخستین آلبوم تمام اسپانیایی‌زبانش به نام آنطور که یک زن دل می‌بازد[۱۲] را روانه بازار کرد، او همچنین در ششم اکتبر همان سال پنجمین آلبوم انگلیسی و در مجموع ششمین آلبوم خود را با نام شجاع[۱۳] در دسترس هواداران خود قرار داد. او در سال ۲۰۰۳ برنده جایزه «American Music Award for Favorite pop/rock female Artist» که مخصوص خوانندگان زن در سبک پاپ و راک بود، گردید و همچنین در سال ۲۰۰۷ جایزه «American Music Award for Favorite Latin Artist»، که مخصوص هنرمندان لاتین‌تبار می‌باشد را از آن خود کرد. با توجه به آخرین آمار، جنیفر لوپز بیشتر از ۲۵ میلیون نسخه از آلبوم‌های خود را در تمام دنیا فروخته‌است. در مسابقه تلویزیونی آمریکن آیدل که مربوط به کشف استعدادهای درخشان در زمینه تک خوانی است، جنیفر لوپز در هیئت داوران فعال می‌باشد. در کانال سی بی اس جنیفر به عنوان نخستین مهمان برنامه «گفتگو»[۱۴] شرکت کرد.

کودکی و نوجوانی

جنیفر لوپز متولد و بزرگ شده محله کَسل هیل در ناحیۀ برونکس واقع در نیویورک است. مادرش مربی مهدکودک و پدرش متخصص رایانه هر دو پورتوریکویی تبار و کاتولیک مذهب، زاده شهر پونسی در جنوب پورتوریکو می‌باشند. جنیفر لوپز دو خواهر به نام‌های لیندا و لسلی دارد که از میان آنها لیندا دارای شغل روزنامه نگاری است. او تحصیلات مقدماتی خود را در مدارس و دبیرستان کاتولیک در برونکس به پایان رساند. از ۱۹ سالگی به شکلی خودآموز به رقص و آوازخوانی پرداخت. در هنگام تحصیل در دانشگاه جنیفر در کنار رقص در باشگاه شبانه منهتن،به عنوان شغل پاره‌وقت در دفترخانه‌ای مشغول به کار شد.

شایعه بیمه بدن

در سال ۱۹۹۹ نشریات انگلیسی و آمریکایی اعلام کردند که جنیفر اعضای مختلف بدن خود را در مجموع به ارزش یک میلیارد دلار بیمه کرده‌است. این نشریات مبلغ بیمهٔ پستان او را ۲۰۰ میلیون دلار، پا و باسن را ۳۰۰ میلیون دلار و مو را ۵۰ میلیون دلار اعلام کردند. لوپز نیز در بیانیه‌ای این گزارش‌ها را خنده‌دار توصیف کرد.[۱۵]


روابط خصوصی

مارک آنتونی و جنیفر لوپز

در مورد روابط خصوصی جنیفر لوپز با مردان، رسانه‌ها تمرکز خاصی دارند. او تاکنون روابط نسبتاً گرمی با شان کامز، کریس جود، بن افلک و مارک آنتونی داشته‌است. در سال ۱۹۸۴ در سن ۱۵ سالگی (دوران دبیرستان) و هنگامی که کم کم داشت به یک ستاره تبدیل می‌شد، او با دیوید کروز روابط دوستانه داشت. در سال ۱۹۹۴ جنیفر لوپز پس از ۱۰ سال رابطه تنگاتنگ با دیوید کروز، به روابط دوستانه‌اش پایان داد. جنیفر لوپز در سال ۲۰۰۴ گفت:

دیوید کروز دوستی است که احتمالاً مرا بهتر از هر کس دیگری می‌شناسد.[۱۶][۱۷]

اولین ازدواج لوپز با اوجانی نوآ در ۲۲ فوریه ۱۹۹۷ بود. لوپز نوآ را اولین بار هنگامی که نوآ به عنوان خدمتکار در رستورانی در میامی کار می‌کرد ملاقات کرد. این دو در ژانویه ۱۹۹۸ از هم طلاق گرفتند. بعداً لوپز نوآ را به عنوان مدیر رستورانش در آوریل ۲۰۰۲ استخدام کرد. اما نوآ در اکتبر همان سال اخراج شد. بعد از آن نوآ از جنیفر به دادگاه شکایت کرد اما این دو به طور محرمانه با هم سازش کردند. در آوریل ۲۰۰۶، لوپز از نوآ شکایت کرد تا مانع انتشار کتابی شود که نوآ در آن جزئیات ازدواج و زندگی خصوصی اش با جنیفر را نوشته بود.[نیازمند مدرک]

لوپز حدود دو سال و نیم با خواننده هیپ-هاپ، شان کامز رابطه داشت. در ۲۷ دسامبر ۱۹۹۹، لوپز و کامز در نایت کلابی در منهتن بودند که بین همراهان کامز و گروهی دیگر درگیری پیش آمد و یک نفر شلیک کرد. لوپز و کامز با ماشین از آنجا دور شدند ولی توسط پلیس متوقف شدند[۱۸] و یک اسلحه روی صندلی ماشین آن‌ها پیدا شد. کامز متهم به حمل اسلحه شد؛ در همین حال علاوه بر استرس پیش از محاکمه پی‌گیری موضوع توسط مطبوعات مشکل را دوچندان می‌کرد، و لوپز یک سال بعد به جریاناتش با کامز پایان داد، در طی یک دادخواست در ۲۰۰۸ وکیل مدافع گفت که لوپز در این پرونده هیچ نقشی نداشته‌است.[۱۹]

دومین ازدواج او با یکی از رقصنده‌هایش به نام کریس جود بود. جنیفر اولین بار با جود هنگام فیلمبرداری موزیک ویدئو "Love Don't Cost a Thing" آشنا شد. این دو در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۱ در خانه‌ای در حومه لوس آنجلس ازدواج کردند. جنیفر و جود در ژوئن ۲۰۰۲ به رابطه‌شان پایان دادند و سرانجام با ورود بن افلک در ژانویه ۲۰۰۳ به طور رسمی از هم طلاق گرفتند.[نیازمند مدرک]

رابطهٔ او با بن افلک بازیگر سرشناس هالیوودی مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت به طوری که پاپارازی‌ها این زوج را بنیفر می‌نامیدند. جنیفر خبر نامزدی اش با بن را در نوامبر ۲۰۰۲ اعلام کرد. بن افلک حلقه‌ای ۱٫۲ میلیون دلاری به جنیفر داد. جنیفر در یک مصاحبه قول داد که به زودی با بن افلک ازدواج کند و تشکیل خانواده دهد. این دو تاریخ ازدواجشان را ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۳ در سانتا باربارا اعلام کردند. اما چند ساعت قبل از برگزاری مراسم خبر به هم خوردن نامزدی جنیفر و بن منتشر شد و این مراسم به هم خورد. این دو سرانجام در ژانویه ۲۰۰۴ از هم جدا شدند. جنیفر و بن در چند فیلم در کنار هم بازی کردند از جمله: Gigli، Jersey Girl. بن در موزیک ویدئو جنیفر به نام "Jenny from the Block" نیز ظاهر شد.[نیازمند مدرک]

کمتر از دو ماه بعد از جدایی جنیفر و بن، جنیفر با مارک آنتونی آشنا شد. البته جنیفر و مارک در دهه ۹۰دوستی کوتاهی داشتند (قبل از اینکه جنیفر ازدواج کند). این دو در اوایل ۲۰۰۴ آهنگی را برای فیلم "Shall We Dance?" که جنیفر در آن بازی کرده بود، با هم ضبط کردند. در اکتبر ۲۰۰۳، مارک آنتونی از دختر شایسته جهان، دایانارا تورس طلاق گرفت (برای دومین بار). آنها ۲ فرزند نیز داشتند. جنیفر و مارک در ژوئن ۲۰۰۴ در مراسم کاملاً خصوصی ازدواج کردند. دختر مارک آنتونی، آرایانا در آخر موزیک ویدئو "Get Right" به عنوان خواهر کوچکتر جنیفر ظاهر شد. در نوامبر ۲۰۰۷، هنگامی که جنیفر برای آخرین بار در تور "En Concierto" روی صحنه رفت اعلام کرد که باردار است. البته پدر جنیفر بعداً اصلاح کرد که جنیفر قرار است صاحب دوقلو شود. و جنیفر در ۲۲ فوریه ۲۰۰۸ صاحب یک دختر و یک پسر شد. لوپز با دریافت مبلغ ۶ میلیون دلار اجازه داد تا عکس او و دوقلوهایش در مجله پیپل چاپ شود. سرانجام در ۱۵ ژوئیه ۲۰۱۱ بعد از ۷سال زندگی مشترک، جنیفر و مارک آنتونی از هم جدا شدند.جنیفر لوپز از جدایی از مارک دوستی باپسری از رقصنده هایش به کاسپر اسمارت را شروع کرده است.دوستان جنیفر درباره این پسر به او هشدار داده‌اند.[نیازمند مدرک]

جنجال‌ها

لوپز در جشن تولد قربانقلی بردی‌محمدف رییس جمهور وقت ترکمنستان به اجرای آهنگ پرداخت٬این رویداد اعتراض سازمان‌های حقوق بشر جهانی را سبب شد

پس از این اعتراضات جنیفر لوپز مجبور به عذرخواهی شد به طوری‌که وکیل لوپز در ۹ تیر ۱۳۹۲بیانیه‌ای را از قول لوپز منتشر کرد که لوپز به خاطر خواندن آواز در مراسم عذرخواهی کرده و گفته اگر از سوابق حقوق‌بشری ترکمنستان مطلع بود هرگز به این کنسرت پا نمی‌گذاشت.چندی بعد خود لوپز اعلام کرد که اگر از اتهامات وارده به این کشور مطلع بود هرگز در این کنسرت حاضر نمی‌شد.[۲۰

فیلم‌شناسی

سال عنوان نقش توضیحات
۱۹۸۶ دختر کوچک من میرا
۱۹۹۳ Lost in the Wild رسی رمرو
۱۹۹۵ خانواده من ماریا
۱۹۹۵ قطار پول گرس سانتیاگو
۱۹۹۶ جک خانم مارکوئز
۱۹۹۷ خون و شراب گابریلا
۱۹۹۷ سلنا سلنا
۱۹۹۷ آناکوندا تری فلورس
۱۹۹۷ دور برگردان گرس مکنا
۱۹۹۸ خارج از دید کارن سیسکو
۱۹۹۸ مورچه‌ها آزتکا صداپیشه
۲۰۰۰ سلول کاترینه دن
۲۰۰۱ طراح مراسم ازدواج ماری
۲۰۰۱ چشم‌فرشته‌ای شارون
۲۰۰۲ کافی اسلیم هیلر
۲۰۰۲ خدمتکاری در منهتن ماریسا ونتورا
۲۰۰۳ گیگلی ریکی
۲۰۰۴ دختر جرسی گرترود
۲۰۰۴ مایل هستید برقصیم؟ پالینا
۲۰۰۵ مادرشوهر هیولا چارلوت
۲۰۰۵ یک زندگی ناتمام جین
۲۰۰۶ شهر مرزی لارن
۲۰۰۷ El Cantante پاچی
۲۰۱۰ نقشه وارونه زوء
۲۰۱۲ وقتی حامله هستی باید منتظر چه چیزی باشی هالی
۲۰۱۲ عصر یخبندان: رانش قاره‌ای شیرا صداپیشه
۲۰۱۳ پارکر لزلی
۲۰۱۴ ۳۳ ماریا

آلبومها

  • On The 6 - ۱۹۹۹
  • J.Lo - ۲۰۰۱
  • J To Tha L-O! The Remixes - ۲۰۰۲
  • This Is Me... Then - ۲۰۰۲
  • Rebirth - ۲۰۰۵
  • Como Ama Una Mujer - ۲۰۰۷
  • Brave - ۲۰۰۷
  • ۲۰۱۱ - Love
  • ۲۰۱۲-
  • The hit

تک آهنگ‌ها

روی زمین، اگر تو عشق من باشی و احساس خیلی خوبی دارم از تک آهنگهای معروف او هستند.

Jennifer Lopez Signature.pngامضا جنیفر لوپز

جنیفر لوپز در سال ۲۰۱۲
جنیفر لوپز در سال ۲۰۱۲
اطلاعات هنرمند
نام اصلی جنیفر لین لوپز
نام مستعار جی لو
زادروز ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ ‏(۴۴ سال)
نیویورک
اهل کشور Flag of the United States.svg ایالات متحده آمریکا
سبک‌ها موسیقی پاپ و ریتم اند بلوز
کار(ها) خواننده و بازیگر
مدت کار ۱۹۸۷ تا کنون
وب‌گاه وب‌گاه رسمی

نظر یادتون نره .طرفدارا لایک کنن.

www.hhvv.blogfa.com


برچسب‌ها: بیوگرافی ادم های مشهور, عکس های ائم های مشهور, جنیفر لوپز
[ شنبه بیست و ششم مرداد 1392 ] [ 14:46 ] [ مازیار ]

.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ
آرشيو مطالب
امکانات وب
کد نمایش اسلاید عکس کد جلوگیری از راست کلیک کد جلو گیری از انتخاب متن کد افراد انلاین Online User کد پیغام ورود وخروج کد هدایت به بالای صفحه
IranSkin go Up
کد نمایش بازدید از هر مطلب کد صبر کردن لود وبلاگ تاریخ شمسی تاریخ میلادی ساعت به وقت ایران کد نطر سنجی